PAGBABALIK
1189 Words
POV: Samantha
Nang maka uwe ako sa bahay ay kinakabahan ako dahil sa ginawa ko pag tulong doon sa lalaki. Jusko ano na kaya ang nangyari sa kanya. Baka patay na ito dahil bago ako maka sakay sa jeep kanina ay narinig ko ang isang putok ng baril.
Baka patay na ito dahil binaril siya. Baka naman nakita ako nung lalaki at sinundan ako. Jusko ano ba ang nagyayari na earth.
" Ma!" Bakit hindi ninyo po ako sinundo?
" Ay! Kabayo! Napatalon ako sa gulat dahil ito naman kasi si arko. Basta basta nalang ng sasalita. Jusko buti nalang ay hindi ako na himatay.
Bakit ka naman na gulat? Tanong sakin ni no 2.
Kakauwe mulang ba? Tanong naman sakin ni no 1
Nakahawak ako ngyun sa aking puso dahil sa lakas ng t***k. Nakatitig naman at naka kunot ang mga noo nila sakin.
" Ano ba ang nangyayari sayo bata ka? Tanong sakin ni nay
" Nay!" Wala po nagulat lang po ako dahil sa ginawa sakin ni arko.
" Bakit parang takot na takot ka? Taas kilay na sabi sakin ni no 2
Ganito talaga ako kapag nagugulat. Natatakot ako! Humarap naman ako kay arko at lumohod sa harapan niya. Sorry arko kung hindi kita na sundo kanina. Bumili kasi ako ng mga gamit para ipadala sa Batangas. Eh! Naka limutan ko na susundoin nga pala kita. Kaya sorry ha..
Ayos lang po mama. Para sa pamilya ninyo pala ang gingawa mo ninyo.. sabay haplos sakin pisngi.
Thank you. Sabay yakap sa kanya.
Nang magkahiwalay na kami ni arko. Bigla naman napa EHIM samin yung dalawa.
Nabili mo ba ang akin? Naka ngiting sabi sakin ni no 1.
Oo, sabay bigay nung sa kanya.
Salamat! Naka ngiting sabi niya
Eh, yung akin? Taas kilay na sabi sakin ni no 2.
Heto oh! Sabay bigay din sa kanya.
Tiganan naman niya yung binili ko at tignan lang ako.
Kayung dalawa ay sumonod na sakin para mag handa ng hapunan. Sabat naman ni nanay samin.
Sumonod naman yung dalawa kay nanay. Hinila naman ako ni arko pataas para pumonta sa kuwarto niya.
Ma, Nood muna tayo. Habang hindi pa tayo na kain.
Wait lang naman arko. Mag dahan-dahan ka baka mamaya ay madapa ka!
Hindi po ma! Kaya tara. Narating na namin ang kuwarto niya at dali dali binuksan ang play ground niya may malaki kasi na tv dito sa loob kaya lagi niyang gusto dito dahil paboritong niyang manood..
Umpo na ako sa may sahig at siya naman ay kumandong sakin.
Ma, manood po tayo ng cartoon ulit..
Sige, ikaw na ang bahala. Sabi ko nalang.
Nanood siya pero wala sa pinapanood ko ang isip kung hindi doon sa cellphone kaso nasaan kaya Yun? Naka limuta ko kung saan ko ito nilagay.
Arko, wait lang ha! May gagawin lang ako. Pero babalik din ako ka agad! Pa alam ko sa kanya.
sige po, hihintayin ko po kayo! Tumayo na si arko sa pag kandung sakin. Tumayo na din ako.
Saglit lang ha!
Sige po.
Lumabas na ako sa play ground niya at ng mamadali na lumabas sa kuwarto niya. Baka kasi na ilagay ko sa dalawa yung cellphone nung lalaki. ( Curious pa naman si author kung ano ang laman non ) Nang naka pasok na ako sa loob ng kusina. Agad ko nakita si no 2 .
Sa paper bag mo ba. May nakita kang cellphone? Tanong ko.
Wala, bakit?
Eh! Ano ba ang dadahilan ko.. para sana sa kapatid ko yon, kaso na wawala eh! Sabay kamot ko sa ulo.
Wala akong nakita itanung mo nalang kay babaeita kung nakita niya . Sabay layas.
Pumonta naman ako sa kuwarto ni no 1 dahil bakanga nasa kanya yung cellphone nung lalaki..
Kumatok muna ako dahil nakakahiya naman sa kanya kung bigla ko nalang ito bubuksan.
Bakit? Sabay bukas nang pintuan niya.
May nakita ka bang cellphone sa paper bag mo?
Ha! Wala eh!
Shit!" Asan na kaya Yun?
Salamat! Sabay alis ko.
Wala na ako pakialam kung tawagin niya ako. Ang kaylangan ko ay ang Cellphone nung lakaki.
Pumasok na ako sa loob ng kuwarto ko tapos kinal kal ko ang lahat ng pimili ko. Kaso wala talaga eh! Hindi ko naman ma alala kung saan ko inilagay ang cellphone na iyon. Ka inis naman kasi.
Bigla naman may tumawag sakin.
Si nanay. Bulong na sabi ko.
" Hellow, nay!" Bungad na sabi ko.
" Kamusta ka na Jan?
" Ayos lang po!
" Kaylan ka pala uuwe?
" Hindi ko pa alam nay!
" Sana naman ay umowe kana. Mis na mis kana ng mga kapatid mo lalo na si Ella..
" Hayaan ninyo uuwe din po ako. Pero sa ngyun ay hindi pa nay!..
" Ay! Mag hihintay nalang kami sayo. Basta mag iingat ka Jan ha!
" Opo, nay! May padala pala ako bukas sa inyo. Kunin ninyo nalang ay LBC nay..
Jusko buwan buwan ka nalang may padala samin. Baka mawalan ka na ng pera ha.
Ayos lang po sakin nay na mawalan ako ng pera. Kung sa inyo din naman ma puponta. Alam ninyo na Mahal na mahal ko po kayo.
Mahal na Mahal ka din namin basta mag iingat ka jan ha..
Kayo din po nay.
Ibaba ko na ito.
Sige ho.
Sabay patay ng tawag. Napahiga ako sa aking kama dahil sa pagod. Hindi ko parin ma alala kung saan ko nilagay ang cellphone nung lalaki..
Hanggang sa nakatulogan ko na ang pag iisip..
Nagising ako sa lakas ng kalampag ng pintuan ko. Kahit na tinatamad ako bumangon ay bumangon parin ako.
Pag bukas ng pintu ko ay nakita ko si no 1 na parang mamatay sa kaba.
Bakit?
Mag bihis kana anjan ang daddy ni arko.. Kinakabahan na sabi ko.
Ano? Sigaw na sabi ko..
Oo anjan. Kagabi dumating. Tulog ka naman kaya hindi mo nakita.
" s**t!" Bulong na sabi ko. Sige. Mag bibihis na ako. Sabay sarado ng pintu ko.
Dali dali na ako ng bihis ng pang bahay. Nang maayos na ang lahat. Ay dali dali narin ako lumabas. Nakita ko naman aligaga si no 2 dahil narin yata sa kaba.
Kahit ako natatakot dahil sa nagyayari ngyun. Bakit kasi biglaan dumating ang daddy ni arko.
Anjan kana pala! Sabi sakin ni nay.
Tulongan mo si lala na mag handa ng pagkain sa dinning area. Utos sakin ni nanay..
Nag mamadi akong lumabas sa kusina. Nakita ko naman si no 2 dali dali ng aayos ng pagkain. Tinulongan ko na siya para hindi na siya mahirap.
Nanjan na si sir. Biglang bulong na sabi sakin ni no 1..
Kaya kaming tatlo ay napatingin doon sa lalaking naka boxers lang. s**t na uuhaw ako..
Napa buka ang bibig ko dahil nagkatitig kaming dalawa. Bumilis ang t***k ng puso ko. Sobrang bilis.
Para naman ako na tutunaw sa titig niya sakin. Kahit siya ay napatigil sa pag lalakad nung nakita niya ako.
Para kasi nag kita na kami dati pero hindi ko maintindihan kung saan..
Hanggang ngyun ay parehas parin kaming naka titig sa isat-isa. Kasing bilis naman ng kabayo ang puso ko ngyun.
# PAG BABALIK
- Writer
