BAR
1132 Words
POV: Samantha
" Mama," bakit po kayo na iyak kanina? Tanong sakin ni arko.
Ha! Hindi ako umiiyak tangi ko.
Pero! Kanina po nakita ko kaya na iyak?
Hindi ha!
Pero-
Isa arko, Kumain nalang muna tayo! Matigas na sabi ko.
Sige po!
Pumonta na kami sa Dinning area nandoon naman si no 2 na tahimik. Pansin ko din sa kanya simula nung umalis siya at umowe at malungkot din katulad ko. Hindi naman siya ng kukuwento samin kaya hindi namin alam kung ano ang pinagdadaanan niya.
Umopo na ako at si arko.
Ate kain ka? Yaya ko sa kanya.
Kayo nalang! Sabay alis sa harapan namin ni arko.
Pagkatapos kung lagyan nang pagkain ni arko ay tahimik siyang kumakain. Nagulat yata sa sinabi ko sa kanya. Ayoko lang naman malaman niya kung ano ba ang nangyayari sakin dahil wala pa siyang alam sa mga ganito..
Siguro ay mamaya nalang ako hihingi ng tawad sa kanya. Pagkatapos namin kumain.
Mga ilang oras ay natapos na kumain. Ay hindi parin siya ng sasalita.
" Arko, " Gusto mo ba laro tayo?
" Ayoko po,"! Sabay alis sa harapan ko.
Hindi ko naman siya pinigilan na umalis. Napasusub ako sa lamesa dahil pati trabaho ko ay na apektohan. Dahil sa gagong ginawa sakin nang lalaking yun..
" Asan pala si arko," biglang tanong sakin ni no 1.
Pumasok na sa loob nang kuwarto niya.
Ah ! Sabay upo sa katabi kung upoan.
Samantha! May problema kaba? Dahil simula nung dumating ka dito! Sobrang tamlay mo at lagi ka pang na iyak? So ano ang nangyayari sayo babaeta ka!
Wala naman! Simpling sagot ko.
Anong wala! Ramdam ko samantha. Kahit kami ni nay ay nag alala sa inyo ni ate lala? Ano ba talaga ang nagyayari sa inyo...
Wala nga!
Bumontong hininga naman siya sa sinabi ko.
Sige! Hindi kita pipilitin, Sabagay baka wala kapang tiwala sakin kaya ayaw mung magsabi nang problema mo. Pero okay lang! Sabay tayo.
Hinila ko naman ang kamay niya dahil ang bilis mag tampo nang babaeng ito?
Tampo ka agad no? Natatawang sabi ko
Bakit? Taas kilay na sabi ko.
Okay sasabehin ko na!
Wag na ayaw mo yata eh.
Sinamaan ko naman siya ng tingin dahil sa sinabi niya sakin.
Ganitu kasi Yun,.
Kinuwento ko ang lahat simula nung mag kakilala kami ni Justin at kung papano kami ng hiwalay. Hindi naman ako na iyak dahil ewan ko ba feeling ko na ubos na ang lahat ng luha ko.
Sabi sayo eh! Walang kang forever doon sa lalaking yun! Seryosong sabi sakin ni no 1
Tama pala ang hula mo! Pero paano mo naman nalaman na mag hihiwalay kami.
Naramdaman ko! At minsan na kikita kita sa panaginip ko na umiiyak. Pero ngyun iba na ang nakikita ko sayo! May lalaking tatangap sayo pero mas malala ang pag dadaanan ninyong dalawa. Nasa sayo kung paano mo ipag lalaban ang lalaking ito. Sabay tayu niya.
" Sige tutulongan ko pa si nay sa kusina," Paalam niya sakin..
Napa isip naman ako bigla ibig sabihin may lalaking pa akong mas mamahalin kay sa kay justin?
Napa iling naman ako dahil baka hindi ko pa kaya mag mahal ulit.
Nang aakyat na ako sa hagdan para puntahan si arko sa kuwarto niya tinawag naman ako ni no 2.
Samantha,
Lumigon naman ako dito, bakit?
Gusto mo ba sumama mamaya!
Ha! Saan naman?
Mag bar?
Ha! Naku hindi naman ako marunong uminom.
Nandoon naman ako eh! At tkas samahan mo nalang ako mamaya, dali na
Pero paano naman si arko?
Gabi naman! Hindi nayan magigising. Mag papaalam din ako mamaya kay nay! Dali na sumama ka na.
Ah--
Ngyun lang ako nagyaya sayo, tapos tatangihan mo pa ako!
Ha! Sige na nga," sabay kamot sa ulo.
Sige! Mag papaalam lang ako kay nay! Masayang sabi niya sakin.
Dali dali na ito umalis sa harapan ko ako naman ay napa iling nalang dahil sa pag yaya niya sakin..
Makaranas man lang ako ng pag iinom! Sabi ko sa kanya..
Nung naka rating na ako sa loob nang kuwarto ni arko ay wala naman siya dito siguro ay nasa play ground na naman niya ito. Pumonta na ako doon at hindi nga ako ng kakamali dahil andoon siya nanood ng tv.
Lumapit naman ako dito at umupo sa tabi niya. Napayuko naman ito kaya hinila ko na ito para maka upo sa kandungan ko.
" Arko," galit kaba kay mama?
" Hindi po! Nahihiya lang po ako sa Inyo!
Bakit naman?
Dahil po sa pag kulit ko sa inyo kanina!
Ano kaba arko! Ayos lang sakin! At task bakit ka mahihiya? Walang nakakahiya doon dahil ng tanong kalang naman eh!
Pero-
Okay lang ako arko,! Hindi mo maiintindihan kung bakit ako na iyak ha! Pero pag laki mo sasabehin ko sayo agad kung bakit ako na iyak ha! Kaya wag kana mahiya sakin.
Sorry po!
Naku ng sorry pa eh! Payakap nalang ako ha! Sabay yakap ko sa kanya ng sobrang higpit...
Ma! Hindi po ako makahinga! Bulong na sabi niya sakin.
Ay! Sorry,! Sabay halik sa mukha niya...
Ayos lang po ma!
Hindi ka pa ba tutulog? Para mamaya eh hindi na ako mahirap umalis.
Antok na po ako. Gusto ko po kayo maka tabi!
Halika na sa kuwarto mo! Tutulog na tayo!
Binuhat ko na siya at nung dumating na kami sa kuwarto niya ay hiniga ko na siya ako naman ay humigi na din,,,
Nang mga ilang oras din ay na ka tulog na din si arko. Saktong may kumatok sa pintuan.
" Samantha tara na, " katok na sabi sakin ni no 2.
Nag bihis muna ako nang dress kasi nakakahiya naman kung puponta ako doon na naka pang bahay.
Nung binuksan ko na ang pintuan ay naka suot din si no 2 nang dress katulad sakin..
Ano tara na ba?
Oo nag paalam na ako kay nay!
Nung makasakay na kami sa taxi hindi ko maiwasan na kabahan dahil ngyun lang naman ako puponta sa bar.
Nung narating namin ang bar ay pumasok na kami sa loob nito. Sobrang laki ng bar na ito. At maraming babaeng hubo kita na ang kaluluwa.
Kaya pala tuwang tuwa ang mga lalaki pumonta dito ay may nakikita pala silang langit..
Kaso nang pag harap ko may nakita akong lalaki titig na titig sakin. Kahit ako ay titig na titig din sa kanya.
Bigalang bumilis ang t***k ng puso ko na akala mo ay hinahabol ng mga kabayo..
Pero hindi ko maintindihan kung bakit ayaw maalis nang tingin ko sa kanya at kahit siya ay naka tingin din sakin... Yung tingin niya sakin ay parang hinuhubaran ako. Biglang uminit ang pakiramdam ko hindi ko alam kung saan galing ang init ng nararamdaman ko.. Hanggang sa umalis na yung lalaking naka titigan ko.
ITUTULOY
- Writer
