Who Are You Again?

CHAPTER 24

Sa loob ng isang pribadong lounge ng Roadside Club, ang madilim na ilaw mula sa mga neon sign ay nagbigay ng eerie glow sa paligid. Ang musika mula sa labas ng club ay mahina ngunit naririnig pa rin sa loob, halos sumasabay sa tensyon na bumabalot sa grupo.

Nandito ang core ng Scarface Cartel, at sa gitna ng lahat, nakaupo si Don Deather, ang kanilang walang-awa at fearless na lider. Nakapatong ang kanyang kamay sa armrest ng mamahaling leather chair, habang ang malamlam niyang mga mata ay tila nagbabadyang bagyong handang maghasik ng lagim. Sa tabi niya, nakatayo si Cobra, ang underboss ng Cartel. Siya ang kasalukuyang nagbibigay ng detalye para sa napakahalagang transaksyong magaganap.

“Tomorrow at exactly 1am ng madaling araw, darating ang representative ng Sinaloa Cartel,” ani Cobra, ang boses niya ay malamig ngunit punong-puno ng awtoridad. Nakatayo siya sa harapan ng mahabang mesa, kung saan nakaupo ang iba’t ibang lider ng Cartel.

Si Detonator, ang head ng assault team, ay nakasandal sa upuan at mukhang walang interes, habang si Crowbar, ang leader ng main assault team, ay halatang naiinip. Naroon din si Dice, ang matabang leader naman ng guard team, at si Drako, ang consigliere na laging may maingat na pananaw sa lahat ng bagay.

“This is our most awaited opportunity to gain popularity and influence in the foreign countries,” dagdag ni Cobra, tinitingnan ang bawat isa sa mga lider. “Therefore, at all costs, we will make sure na hindi masisira ang takbo ng operasyon na ito.”

Tumango lang si Don Deather. Kahit hindi siya magsalita, sapat na ang kanyang presensya para magbigay ng bigat sa sitwasyon.

“Our objective is to create harmony and to promote trust. We must not intimidate them by force. However,” ani Cobra, huminga ng malalim at tiningnan ang paligid, “we have to be pessimistic. Expect the worst possible scenarios.”

“Now that you said that,” sabat ni Drako, na kasalukuyang naglalaro ng baraha sa kanyang kamay, “we only have to consider two things: getting into a big fight with the Sinaloa Cartel or getting raided by the police.”

Ang tahimik na kwarto ay biglang naging mas seryoso. Walang nagsalita, ngunit ang lahat ay nagbigay ng masinsinang pansin sa sinabi ni Drako.

“To avoid escalation, we only need the whole assault team to stay here with us,” patuloy ni Drako. “The rest… standby.”

“That’s a good move, Don Deather,” dagdag niya, tumingin sa kanilang boss na walang reaksyon.

“We have to continue the normal operation of the club. If possible, throw a party. It could be useful to us…”

“Speaking of which,” sabat ni Cobra na tila hindi alintana ang bigat ng usapan, “I’ve already prepared a band. I’ve already prepared a party, and it will commence later at 9pm.”

“Shoot!” biglang napalakas ang boses ni Crowbar, na ikinagulat ng nila. Ang manipis niyang leather corset at fishnet stockings ay halos hindi na nagtatakip sa kanyang katawan, at ang kaniyang mahabang buhok ay tila sinabayan ang galaw ng kanyang nag-aalburotong damdamin.

“Bagot na bagot na ang mga tao ko, Cobra,” reklamo niya, habang pabalik-balik ang tingin niya sa mesa. “Kailangan din namin ng aksyon. Ghad, I miss the smell of blood in my hands.”

Ang ibang lider ay tahimik na nakikinig. Si Dice ay napailing habang si Detonator naman ay bahagyang tumawa sa sinabi ni Crowbar.

“Crowbar…” ani Drako, na may halong panenermon sa tono ng boses niya. Tiningnan niya ang babae nang diretso sa mata. “This isn’t a normal transaction na pwede nating paglaruan. Kung gusto mong maghanap ng gulo, gawin mo na lang sa ibang lugar.”

Tumawa nang malakas si Crowbar, ngunit halatang pilit. “Alright… alright…” sabi niya, itinaas ang mga kamay bilang tanda ng pagsuko. “I was just longing for a little dance.”

Napabuntong-hininga si Cobra at nagpatuloy sa kanyang pagsasalita. “Then focus on the mission, Crowbar. We cannot afford distractions.”

Habang nag-uusap ang grupo, si Don Deather ay tahimik pa rin. Ang malamlam niyang tingin ay tila tumatagos sa bawat isa sa kanila, at kahit walang sinasabi, alam nilang siya ang nagkokontrol ng sitwasyon.

Pagkatapos ng pagpupulong, nagsimula nang magdisperse ang grupo. Bumalik ang iba sa kani-kanilang mga unit para maghanda. Sa labas ng lounge, ang ingay ng club ay unti-unting naramdaman.

Si Cobra ay nanatili sa loob kasama si Don Deather, habang si Crowbar naman ay dumiretso sa bar, humingi ng inumin, at ngumiti sa bartender. “Let’s make this night worth the wait,” bulong niya habang umiinom.

Sa kabilang banda, si Drako ay tahimik na nagmamasid, pinaplano ang bawat galaw sakaling may hindi magandang mangyari.

Ang mga ilaw sa Roadside Club ay nagsimulang kumislap, at ang musika ay lalong lumakas. Sa likod ng party na ito, isang napakalaking operasyon ang kanilang pinaghandaan. Isa na namang gabi ng intriga, peligro, at walang katiyakan.

Masyado pang maaga ang gabi, pero ang tensyon sa Roadside Club ay parang naka-standby na bomba. Ang lahat ng tao rito, mula sa bartender hanggang sa mga bouncer, ay bahagi ng Scarface Cartel. Kahit na mukha silang simpleng empleyado ng club, lahat sila ay armado at handa sa anumang gulo.

Sa isang sulok ng club, nakaupo si Crowbar, ang manipis niyang katawan nakasandal sa bar. Hawak niya ang isang basong whiskey habang pinagmamasdan ang dance floor.

Dumating si Dice, bitbit ang kanyang signature burger na parang hindi na talaga nawawala sa kamay niya. Mataba siya, pero hindi ito hadlang para sa kanya. After all, he was a leader of the guard force for a reason.

“Masyado kang mainit, Crowbar,” bungad niya, sabay kagat sa burger niya. Ang tinig niya ay parang laging may halong biro, pero seryoso sa ilalim ng kanyang mga salita.

Hindi tumingin si Crowbar sa kanya. Bagkus, ininum lang niya ang whiskey niya at huminga nang malalim. “Don’t tease me, Dice. Baka hindi ako makapagpigil ng sarili.” Ang boses niya ay kalmado, pero may halong bahagyang babala.

Napangisi si Dice at umupo sa tabi niya, nagmumukhang komportable kahit sa gitna ng tensyon. “Ghad! I miss being pointed by knives and guns. I miss dodging a bullet!” dagdag ni Crowbar habang nilalaro ang baso sa kanyang kamay.

“Dang! You really got a nerve, Crowbar,” sabi ni Dice, ngumunguya pa rin ng burger niya. “Pero, speaking of bullets… How about you get the head of Dicey for me?”

Napatigil si Crowbar. Dahan-dahan niyang ibinaba ang baso sa counter, ang mga mata niya ay nag-ningning sa excitement. “Dicey? Are you serious?” tanong niya, pero halata sa tono niya na interesado siya.

“Yeah, you heard me right. He killed some of my men, and it's personal,” sagot ni Dice, sabay kagat muli sa burger niya. “Pero, let’s face it, I'm not dumb enough to fight a woman like you.”

Natawa si Crowbar, ang manipis niyang labi ay bumuo ng isang malawak na ngiti. “Talaga? You’re asking me to do your dirty work, Mr. Big Boy?” tanong niya, pero halata sa tono niya na nagustuhan niya ang ideya.

“Well, yeah. You’re the only one crazy enough to pull it off.”

Tumayo si Crowbar, ang combat boots niya ay tumunog sa sahig ng bar. “Alright, as soon as possible, Dice. Pero huwag kang magkamali—if I pull this off, may utang ka sa akin.” Sabay kindat niya kay Dice bago umalis, ang leather niyang kasuotan ay kumikislap sa ilaw ng club.

Habang umaalis si Crowbar, napailing si Dice at ngumiti. “That woman… she’s the devil’s favorite,” bulong niya sa sarili, sabay kagat muli sa burger niya.