Napatitig si Lucas kay Thea. Dahan-dahan niyang inilagay sa maliit na mesa sa tabi ang kaniyang tasa at muling iniharap sa kaniya ang dalaga. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi nito habang nakatitig nang napakalalim sa kaniyang mga mata.
"Hindi gara ng tadhana 'yan, Love..." marahang sagot ni Lucas, puno ng lambing at katapatan ang boses. "Siguro... sadyang ikaw at ako talaga sa huli. Baka kailangan lang nating dumaan sa matinding unos at sakit para mas matutunan natin kung paano pahalagahan ang isa't isa ngayon."
Iniyukayok ni Lucas ang kaniyang noo sa noo ni Thea.
"Hindi ko man nakuha ang puso mo nung college tayo, at kahit masakit na naging kapalit pa ang pagkawala ng kapatid ko para magkalapit tayo ulit... nagpapasalamat pa rin ako. Kasi sa kabila ng lahat, ipinagkatiwala ka pa r
