Chapter 11
899 Words
CHAPTER 11
Pupungas-pungas na bumangon ako. Parang may narinig ako na kung ano. Tumutuloy kami sa isang subdivision kung saan malapit sa subdivision kung saan naroon ang bahay ng mga Smith. Hindi kasi pwede na mag stay kami sa malapit sa bahay nila.
Kamusta na kaya sila Kuya.
"Damn it! Hurricane sagutin mo ang phone mo!"
Nilingon ko si Reese na binuksan ang pinto ng kwarto ko. Tinuro niya ang cellphone ko na kanina pa ata nag ri-ring. Kinuha ko iyon at sinagot.
"Hello?"
"Hi Ate Hurricane."
"Wynter?"
"Yup."
"Parang iba ang boses mo nga'yon."
"Wala lang. Anyway pinatawagan ka ni Momma. May dadating daw na isang taga The Camp di'yan."
"Akala ko ba bibig'yan lang tayo ng resources at hindi sila makikialam muna?"
"Naayos na ang problema nila eh. At saka gusto daw nilang tumulong."
"Okay. Ayos ka lang ba talaga?" Para kasing ang tamlay ni Wynter. Ano na naman kaya ang ginawa ni Kuya?
"Okay lang ako. Umamin lang ang Kuya mo sa'kin kagabi. Sabi niya gusto niya ako."
"iyon naman pala. So ano'ng problema?"
"He said gusto ni'yang malaman kung alam ko ba talaga ang feelings ko dahil baka nakasana'yan ko na lang daw na sabihin kong mahal ko siya."
Naiintindihan ko si Wynter kung bakit nasasaktan siya. Pero naiintindihan ko din si Kuya.
Ano pa't naging mag kakambal kami?
"Wynter. He's been hiding his feelings for you since bata pa tayo. He watched you turn into a mature woman Mmula bata pa tayo ay naririnig niya na sa'yo na gusto mo siya, of course iisipin niya na nakasana'yan mo lang iyon. Take things slowly Wynter. You can't rush love. You need to take your time and be sure, kung hindi, masasaktan lang kayo."
"Woah! San galing 'yan Ate?"
"Ewan ko sa'yo. Mamaya na tayo mag-usap. Nagugutom na ako."
"Okay! Bye bye. Pero bibig'yan ko lang ng lesson ang Kuya mo since pinahirapan niya ako."
"Lesson?"
"I will dAte this 'the camp' boy. Pumayag naman siya kanina ng inaya ko siya ng palihim. Natawa siya dahil alam na daw niya kung bakit."
"What wynter-"
Pata'yan ba naman ako ng phone? "Hindi ko akalain na love guru ka pala." Binig'yan ko ng matalim na tingin si Reese. Tumayo ako at nilagpasan siya.
Naamoy ko na ang pagkain. Napatigil ako. Pinigilan niya kasi ako sa braso. "What?"
"Good morning."
"Oo na. Good morning din."
Nilagpasan ko na siya bago pa niya makita ang pamumula ng mukha ko. Umupo ako sa katapat ni Wynd at Autumn na nga'yon ay nag aagawan sa isang hot dog. "Bakit hindi na lang kaya kayo kumuha ng iba? Ang dami pang hotdog eh."
Suminagot si Wynd. "Ayoko. This hot dog is mine!"
"Adik ka pre? Ako kaya ang unang tumusok di'yan. Kung 'yang mata mo kaya ang tusukin ko?"
Bumuntong-hininga na lang ako at tinusok ko ang hotdog na pinag-aagawan nila at sinubo. Binig'yan ko sila ng tig-isa. Nakasimangot na nagpatuloy sila sa pag kain.
"Oy! Ba't mo kinuha 'yan?" sigaw ko.
Kinuha kasi ni Reese ang kalahati ng kagat-kagat ko na hotdog. Nanlaki ang mga mata ko ng sinubo niya iyon.
Pang-asar talaga tong lalake na to!
Lahat kami napatingin sa pinto ng maymag doorbell. "May umorder ba ?" tano'ng ko.
Umiling sila. Tumakbo ako papunta sa kwarto at kinuha ko ang baril ko. Kinasa ko iyon at sumilip sa peep hole. May lalaki sa labas. Wala pa naman kaming kakilala rito. Binuksan ko ang pinto at gumilid ako sa isang tabi. Tinutok ko ang baril sa lalakeng nga'yon ay nakataas na ang kamay. Humagod ang mga mata niya mula sa paa ko pataas sa mukha ko. "Wow."
"Sino ka?"
"The Camp. Andreige.."
"Paano ako makakasiguro?"
Nanlaki ang mga mata ko ng bigla ni'yang hinubad ang t-shirt niya at tumalikod sa'kin. Yep, there it is. The symbol of the CAMP. Wings on fire.
"Fine, pasok."
Pumasok na nga siya. Tinapon ko na lang kung saan ang baril. Sumulpot ang tatlo. Pinasadahan ng tingin ni Wynd ang bisita namin. "Ano'ng mero'n? Ikaw naman Hurricane. Ang bilis mo namang mang maniyak. Bakit nakahubad 'yan?"
"Ewan ko sa'yo."
Bumalik ako sa pwesto ko kanina at nag simula na namang kumain. Umupo na rin sila Wynd at si Andreige na nga'yon ay naka suot na ng t-shirt.
"So Andreige, tutulungan mo daw kami?"tano'ng ni Wynd.
"Yes.
"Thanks, pare. Anyway, may girlfriend ka na ba?"
"Wala pa."
"Tamang-tama, 'yang si Hurricane single 'yan." Sinipa ko sa ilalim ng lamesa si Wynd. Ngumisi lang siya.
Binalingan ako ni Andreige. "Hurricane? NIce name-"
"Hindi pwede. Hindi single si Hurricane."
Masama na ang tingin ni Reese kay Wynd na innosenteng nakatingin lang samin. "Weh? Sino naman ang boyfriend ni Hurricane?" tano'ng nito kay Reese.
"Ako."
"Kailan pa?"
"Matagal na. Tano'ng mo pa kay Tita Mishy."
"Weh?"
"Kung ayaw mong maniwala eh di huwag. Basta hindi single si Hurricane." tinignan ako ni Wynd at tinaasan ng kilay. He's asking for confirmation.
"Oo, kami na nga ni Reese. Hindi ba halata kagabi?"
Namilog ang mga mata ni Wynd. "Wow. Huli na pala ako sa balita."
Sumingit si Autumn. "Oo huli ka na. Para sa tsismosong katulad mo eh nakakapagtaka iyon."
Pinabayaan ko na sila ng mag start na sila sa pag-aaway nila.
"Parang sa The Camp lang pala kayo." natatawang sabi ni Andreige na nakatingin kay Wynd at Autumn.
"Bakit?"
"Gani'yan din kasi kaming mag asaran."
"Like a family."
"Yes-"
Nagulat ako ng hinila ako ni Reese. "Hoy! san mo ko dadalin?"
Hindi siya sumagot at hinila ako papunta sa kwarto.Nang makapasok na kami do'n ay sinarado niya ang pinto at nakasimangot na hinarap ako.
"Wag mo ng kakausapin ang lalaking 'yon."
"Huh?"
"''yong lalaking 'yon, wag mo ng kakausapin."
"Bakit naman? He seems like a nIce gu at isa pa ano naman ang masama kung masmaa kung kausapin ko siya?"
"Kailangan ba may dahilan?"
I rolled my eyes at him. "Syempre."
"Basta wag mong kakausapin 'yon."
Pinamewangan ko siya. "Ayoko. Wala naman kasing masama."
"Mero'n."
"Ano?"
"Boyfriend mo ako."
"Duh, kunwarian lang kaya 'yon."
Lalo atang suMama ang mood ni Reese sa sinabi ko. Magkasalubong na ang mga kilay niya. "You need to be my girlfriend in their eyes, hindi ka pwedeng makipag usap sa kaniya."
"Its not like pag hihinalaan nilang hindi tayo porke kinausap ko siya."
"Hindi pwede. Okay?"
"No."
"Hurricane."
"Bakit ba kasi?"
Bumuntong-hininga siya. Lumapit siya sa'kin dahilan para mapasandal ako sa pinto. Iniharang niya ang kamay niya sa isang gilid ko.
"Dahil nagseselos ako."
________________________________End of Chapter 11.
- Writer
