Chapter 12
692 Words
CHAPTER 12
Maghapon atang nakatingin sa'kin o kay Andreige si Reese. Nag spa-sparring kasi kami dito sa sala. Inabot na nga kami dito ng gabi.
Mula ng sinabi niya sa'kin ang mga salitang iyon ay hindi ko na siya inimik. Hindi na rin naman nagsalita si Reese tungkol do'n at in the first plance mukhang wala naman talaga si'yang balak sabihin sana iyon.
"Grabe, ang lakas mo sumipa." sabi ni Andreige na hinihilit ang braso niya.
"Thanks. Ikaw din naman, ang sakit ng katawan ko."
"Masahe gusto mo?"
Sasagot na sana ako na okay lang ako ng may biglang kumarga sa'kin at pinasok ako sa kwarto. Huli na para pumalag ako dahil bago pa ako makapag salita ay inilapag na ako sa kama ng Mamang to na walang iba kundi si Reese.
Lumapit siya sa pinto at sinarado iyon. Tumayo naman ako at naka simangot na nilapitan siya.
"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" nakapamewang na tano'ng ko.
"Inilalayo ka sa tuksong 'yon."
"Ano bang problema mo?"
"IKAW!"
Woah! Bga'yon ko lang narinig si Reese na sumigaw ng kusa. Kadalasan kailangan ko si'yang kagatin o kuritin para ma exercise ang vocal chords niya. Pero nga'yon para si'yang may dalang mega phone. Todo ang volume. Mukhang naipon ang boses niya kaya parang na'yanig ako ng sumigaw siya.
"Relax dude. Ang high pitch mo naman."
"Pano ko mag re-relax? Hindi ako mapakali. Parang gusto ko ng dukutin ang mga mata ng lalakeng iyon kapag nakatingin siya sa'yo. Gusto ko ng durugin ang kamay niya kapag nahahawakan ka niya."
Napatulala ako. Pareho lang naman kami na naguguluhan. Kapag iniimagine ko na may kasamang babae si Reese, parang makakapatay na rin ako.
"Damn it!"
"Reese..breathe...relax...calm down."
Nilapitan ko siya at hinawakan sa braso. Napatingin siya sa'kin. "How the hell can I calm down? Maghapon kang hinawakan ng lalakeng 'yon."
"Sa braso lang, saka kapag sinisipa at sinusuntok ako."
"Paaano kapag nakipag dAte ako? Then that dAte kiss me-"
"THE HELL NO!"
My stupid big mouth!
Tumaas ang sulok ng mga labi ni Reese. Sinimangutan ko lang siya. "See?"
"Yabang much?"
"Pareho lang tayo ng nararamdaman."
I sighed. "I know."
"Ano'ng gagawin natin?"
"Aba malay ko."
Binig'yan niya ako ng matalim na tingin. Ibinalik ko lang sa kaniya ang tingin na iyon. Ako pa tatanungin eh clueless din ako.
"Alam mo dapat sisihin natin ang invisible cupid natin. Malamang 'yon ang may dahilan kung bakit tayo nagkakaganito." Reese murmured.
"Kapag nakita ko ang kupido na iyon, aagawan ko siya ng pana at siya ang Papanain."
Nag katinginan kami. Sabay kaming napa 's**t' ng may maisip kami sa sinabi namin. Cupid, arrow, shot, love! The hell! We're falling in love!
Hello, Captain Obvious.
Napaupo kami sa gilid ng kama at nagtitigan. Nang hindi ko na maka'yanan ang tingin niya ay pumasok na ako sa bathroom at nag shower. I need to think. Fast.
Nang matapos ako ay nag suot ako ng robe at lumabas-
"Ano ba?!"
Bumangga kasi ako kay Reese na nakatayo sa labas ng pinto.
"Sorry, tatawagin sana kita kasi ang tagal mo-" napatingin siya sa ayos ko.
I do'n't know who first move. But suddenly I'm on his arms and we're both kissing each other hungrily. I answered all his kisses and wrap my arms and legs around him. He gently lay me on the bed, our kiss breaking for a minute as he stop and stare at my face.
I move and our body touch again. The blazing fire return in his eyes. Suddenly his hands are everywhere. Touching above the hindrance of a robe. He pulled the sash, exposing me to him. I tried to hide my body from him but he hold my hand tightly.
"do'n't.You're beautiful."
I bit my lower lip and let him do what he want. I gripped the sheet, bucking my body every now and then. I was in heaven.
My eyes snapped open when I felt something between my legs. My eyes met his then he gently thrust inside me. I called out in surprise. The pain surged through me for a minute but it was replaced by pleasure instantly.
Everything became a blur. It's like I'm riding with the wind...the world behind me. And when I reach the edge, I let my body give in and fall. Fall into the depth of pleasure.
Reese collapsed beside me. We're both catching our breath. I was the first one to speak. "That was.."
"Wow."
"Reese."
"Hmm?"
"You're not in love with me."
"No I'm not." nagtama ang mga paningin namin. He smiled tenderly. "But I'm close to that, Hurricane."
"I think I'm close too."
"I know."
"Is that bad?"
Nakangiting umiling siya. "No I do'n't think so."
It's enough. For now.
_______________________________End of Chapter 12.
- Writer
