CHAPTER 32

1006 Words

BREA'S POV "Dyy, magtapat ka nga, iiwan mo ba ako?" pagtatanong ko. "Hindi, natatakot lang ako mahiwalay sa piling mo, paano kung makahanap ka na'ng iba, hindi kasi natin alam kung magkasama pa rin tayo sa mga susunod na taon dahil careers muna ang dapat nating isipin," sabi niya. "Hindi ako mawawala, halika nga dito mahal ko," niyakap ko siya at tuluyan na siyang umiyak. "Huwag mo akong titignan dahil nakakhiya na umiiyak ako," sabi niya. "Hindi kailanman naging kahinaan ang pag-iyak Leon, isa itong simbolo na'ng katapangan. Katapangan ng isang tao na aminin sa sarili niya na may kahinaan rin siya, na kailangan niya ring ilabas ang mahinang parte na'ng pagkatao niya," sabi ko. At niyakap ko lang siya. Maya maya'y inangat niya ang kaniyang ulo upang silayan ako. "Myy, salamat," sab

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD