MULI MONG ANGKININ

CHAPTER 3

CHAPTER 3

Enid POV

“ Sht!”

“ Ivan naman e! Ano ba 'wag ka ngang manggulat.” Singhal ko rito na tatawa tawa.

“ Did I scared you baby?”

“ Baby, baby s@kalin kita d'yan e.” I said na mas kinatawa niya.

“ Ang ganda mo talaga Enid.” Natigilan ako sa pag wawalis ng marinig ko iyon.

“ Talaga lang ah? Bolero ka naman e. Sabi nga nila Julia babaero ka.”

“ Naniwala ka naman agad don. Wala nga akong ibang babaeng pinuri kundi ikaw lang.” Kikiligin na ba ako nito?

“ Come here baby. Stop sweeping first.” He then grab my wrist. Nabigla ako sa pagkakahila sa'kin, napalagay ang dalawang kamay ko sa matigas niyang dibdîb sabay ng pagtatama ng aming mga mata.

“ Enid/ Ivan.” Sabay naming saad na tila ba nangungusap ang mga mata.

And as fast as the wind our lips slowly meet. We kissed. Isa iyong mainit na halik na kapwa namin tinugon. Walang tigil sa kabog ang aking dibdîb sa wari ko'y mabibingi na ako sa lakas nito.

He's the only man who can make me feel this way, pero bakit parang mali?

Time flies so fast.

“Enid ayos ka lang ba? Bakit parang ang tamlay mo?” It's been a week since I started working as a care taker of the mansion of Miss Yvette.

Maganda naman walang ginagawa pero bakit parang ang hirap sa loob ko?

Madalas akong samahan ni Ivan dahil wala rin daw siyang magawa sa buhay.

Nasanay na rin ako sa presensya niya kahit minsan ay napaka awkward. Lalo na kapag mag tatama ang aming mga paningin, ngunit palagay ko'y hindi siya ang lalaking bumabalik sa aking isipan.

“Ayos lang ako Ina pagod lang po sa byahe. Asan po pala si Nemesis? May dala akong pasalubong sakanila ni Aleox.”

“Ay naku Enid naka tulog na sila kakahintay sa'yo. Si Nemesis nga ay puro na iyak kakahanap sa'yo.” Bigla akong tinablan ng kirot sa dibdib ng marinig ko iyon sa aking Ina. Parang napaka walang kwentang tao ko naman dahil hinahayaan kong maghintay ang bata saakin.

“Ganon po ba Ina, Hindi na muna ako pupunta sa mansion bukas may iba namang dumadalaw don.”

“Paano ang trabaho mo don?”

“Mag papaalam na lang po muna ako kay Ma'am Glendale. Gusto ko lang muna maka bonding si Nemesis nami-miss ko na ang makulit na batang iyon e.” Napaka lapit ko talaga kay Nemesis hindi ko rin alam kung bakit. Siguro dahil bunso namin siya at napaka cute niya.

Couple of hours had been past ng marinig ko ang sigaw ni Ina mula sa labas.

“ Enid! Anak naku...! May bisita kang napaka gwapo.” My mother shouted, so my mind became blank and I'm clueless.

Sinong bisita?

“ Ain't expecting someone po pero kung sino man iyan ay patuluyin n'yo. ” Tugon ko.

Hindi ko kasi maiwan iwan ang niluluto kong meryenda.

Hindi ko na narinig muli ang boses ni Ina bagkos ay pag bukas ng pinto ang aking narinig at mga yabag papunta saakin.

“ What's that Enid? Is that for your sibling Nemesis?” I bite my lower lips when I heard that baritone voice. Pinihit ko paharap sakanya ang aking sarili.

“ I- Ivan. P-Pano mo nalaman ang address ko?” Gulat na tanong ko.

“ I asked Ma'am Glendale. Aren't you happy? Ain't even surprise Enid?” He replied then ask bago niya ako yakapin ng mahigpit na s'yang kinatuod ko.

“ I miss you Enid. ” He sweetly whisper na humaplos sa aming puso.

Kaibigan nga lang ba talaga?

—

Months had been past gumaan na rin sa wakas ang pakiramdam ko sa mansion na inaalagaan ko. Siguro nga ay naninibago lang ako noong una dahil unang beses kong makapasok sa ganon kalaking bahay.

“Enid hindi ka ba papasok ngayon? Ilang araw ka ng hindi bumibisita rito sa mansion nami-miss ka na namin.” It was Julia ang anak ng dating kasambahay ni Señorita Yvette, naging matalik din silang magkaibigan.

Ilang araw mula nag umpisa akong mag trabaho sa mansion ay dumalaw si Julia naging malapit kami sa isa't isa. Tulad ng sabi ni Manang Vivian hindi na ako nagtaka na marami nga ang bumibisita sa mansion at mas naging madalas iyon.

“Julia nag paalam na ako kay Ma'am Glendale na hindi muna ako papasok. May sakit kasi si Nemesis at kailangan ko siyang bantayan.” Ilang araw na sa hospital si Nemesis naconfine siya dahil sa blood complications.

“Saang hospital ba? Pupuntahan kita gusto ko rin makita ang kapatid mo.” The maids and their family is really kind. Napaka swerte naman ng amo nila. Siguro napaka laking tulong din ng nagawa ni Señorita Yvette at ng daddy niya sa mga taong ito.

“Wala ka bang trabaho sa company ngayon?” Tanong ko pa. Isa si Julia sa pansamantalang pinagkakatiwalaan ng daddy ni Señorita Yvette sa pamamahala ng company nito.

Samantalang natigil naman ng production ng ibang branch at natigil din ang academy na pag aari din ng pamilya ni Señorita Yvette. Napaka yaman niya ngunit sadyang malungkot lang dahil maaga siyang nawala, at kakaunti lang ang pamilya niya.

“Linggo ngayon girl wala akong pasok. Sige na send address pupuntahan kita.” Nakaka inggit Yvette had everything while I? I only have few friends and my family. But, surely it doesn't matter anyway.

Ibinigay ko na lang ang address kay Julia bago maupo sa tabi ng hinihigaan ni Nemesis.

“Nemesis h'wag kang mag alala hahanap si ate ng paraan para masalinan ka ng tamang dugo.” Kailangan n'ya kasi iyon ngunit hindi match ang dugo niya sa magulang namin ganon din kay ate. Kaya minabuti ko na ipacheck ang aking dugo kung match ba kami kung hindi man ay hahanap na lang ako ng iba.

“At-Ate? Gutom po.” Napangiti ako ng mapait ng marinig ko ang boses niyang mahina. Pinunasan ko ang aking luha bago haplusin ang kanyang maamong mukha.

“Anong gusto ng baby ko? May mga dalang pagkain si ate meron din mga prutas para sa'yo.”

She pointed the meal box besides me wherein on the side table. Kinuha ko iyon at binuksan.

“You cook it po?” I teach her very well kahit napaka bata niya ay medyo tuwid at magaling na siyang magsalita. She can even speak in english.

“Yes! Ate cook all this just for you. Come on baby you have to eat.” Inalalayan ko siyang umangat ng kaunti bago siya pakainin.

After a couple of minutes the door suddenly open.

“Enid anak mo s'ya?” Nabaling ang atensyon ko kay Julia na kakapasok lang.

“No, she's my siblings Nemesis. Nemesis meet your ate Julia.” Nemesis wave her hands and greeted Julia. Julia can't even move her feet looks like she's really shock upon seeing Nemesis.

“What's wrong Julia? May mali ba?” Tanong ko kaya't mabilis siyang napailing.

“Wala haha nabigla lang ako hawig na hawig kasi ang mata n'yong kulay berde.” Tila ba hindi mapakali si Julia at parang namutla siya bigla.

“Ah Enid kailan pala ang birthday ni Nemesis?” Bigla ay tanong niya.

“July 21, 2015.” Nasamid si Julia bago tumango tango sunod ay biglang pumasok ang doctor ni Nemesis.

“Match po ang dugo ninyo ng bata. Pwede kayo na lang maging blood donor ni Nemesis.” Tila ba nabunutan ako ng tinik ng marinig ko iyon.

At least sa aming pamilya may kablood type ang kapatid ko, paano pala kung wala? Another headache.

“Julia baka next week pa ako maka dalaw sa mansion. Kung gusto n'yo man akong bisitahin eto ang address ng bahay namin.”

“Sige Enid sana ay gumaling na ang kapatid mo. Pwede mo s'yang ipasyala sa mansion kung gusto mo para maka bonding naman namin kayong dalawa.”

“Tsaka na siguro iyan. Sige na mauna na ako kailangan na ako ng kapatid ko.”

“Wait I almost forgot, don't be late next week bibisita si Senior Fabio sa mansion kailangan andon ka.” Senior Fabio ang tatay ni Señorita Yvette.

“I will. Ingat sa byahe Julia.”

“ Ow wait girl, dumalaw si Ivan sa mansion hinahanap ka. He has something to tell you raw. Ano bang meron sainyo? ” Pahabol pa niya.

“ Ay wala naman. Close friends lang ganon s'ya nag aalaga sakin kapag nahihilo ako don sa mansion e. ” I said as I try to hide my smile.

“ Wee? Bakit pakiramdam ko parang iba na ata 'yan? Do you like him ba? ” It's bad to lie but, I have no choice. Priority ko ang pamilya ko hindi ang puso ko.

“ Nope. Kaibigan lang talaga ang tingin ko sakanya kahit pa napaka sweet namin minsan, were just friends Julia. ” Tila ba nalungkot ito sa aking sagot. Puno ng panghihinayang ang kanyang mga mata.

“ I see. Pero I know he likes you. Sir Ivan likes you so well Enid. Why don't you gift it a try. Malay mo naman di ba......? ”