Chapter 11
2402 Words
a/n:UNEDITED happy reading thanks for waiting.... pray without ceasing God bless us all KEEP SAFE EVERYONE STAY AT HOME... PRAY FOR OUR FELLOW FILIPINO NA BINABAGYO PO NGAYON! PROTECT US OH LORD....
PSALM 34:18 The Lord is near to the brokenhearted and saves the crushed in spirit.
Chapter 11
WALANG KAHIT anong anino nilang dalawa ang nadatnan ko sa aking pag-uwi sa pilipinas mabuti na rin ang sa ganoon siguro hindi pa oras at isa pa buhay ng mommy ko ang nakataya dito yun na lang ang isipin ko dahil yun naman ang purpose kaya ako bumalik dito.
Sa labas ng saakyan kitangkita na ang malaking signage ng pangalang WALCOX MEDICAL CENTER umiilaw yun ng kulay asul kasabay ng kulay pulang cross na simbolo non' huminga ako ng malalim habang pababa ako ng sasakyan the same scenario happen before my flight to korea ito ang huling lugar na pinuntahan ko dito sa ka maynilan. At hindi ko akalaing ito rin ang lugar kung saan una ko ulit pupuntahan pag balik ko sa sariling bansa.
"nasaan sila?" sabay lingon ko sa kapatid na si bornze mula sa likod.
"nandito ate" sabi nito sabay na nauna siyang naglakad sa akin. marami rin ang nagbago sa hospital nila para mas lumawak pa at dumami ang mga empleyado.
"nandito ate" aniya napatigil naman ako sa puting pintuan na iyon binasa ko ang nakalagay na pangalan sa Pintuan Dr. Bradley Jace Fortalejo MD. FP. Kumatok siya doon ng isang beses bago binuksan
"Dad" bati niya dito napatigil naman ako sa pagpasok pagkarinig ko ng sinabi niya parang biglang buhos ng emotion ko at bago ko pa naisipang sumunod sa loob lumabas ito at nagkatitigan kami sa pintuan.
He was looking at me I was almost half crying and he was too inilahad nito mabuti ang malawak na baros na tila inaanyayahan ako sa isang mainit at mahigpit na yakap.
"m-my princess!"
"D-daddy!" sabay yapos ko dito ng mahigpit yung tipong para kumakapit ako ng mabuti sa bagay na nagbibigay buhay sa akin,
"I miss you so much anak.... Saan k aba nagpupunta" anito habang mahigpit akong niyayakap.
"I missed you too dad sorry po ngayon lang ako nakauwi,."
"I'm so proud of you my baby Silver! Daddy is so proud pf you anak!"paulit ulit na sabi nito habang mahugpit pa rin akong yakap sa mga bisig niya.
Nang mahimasmasan kami pareho ni dad dun palang kami sabay na pumasok sa doctor's office
"I'm so sorry for this late meeting Dr. Fortalejo" ani ko dito.
"it's okay Dra. Rosales I just can't believe I will meet the best well known surgeon from south korea and ofcourse in the asia" anito halata sa mga mata ang pagkamangha sa akin habang hawak pa rin ang kamay hindi naman na bago iyon sa akin halos lahat ng mga kliyente ko o pasyente koi yon ang ginagawa.
"its my pleasure to meet you too Dr. Fortalejo" ani ko binigya niya sa akin ang medical record ni mommy.
"I can't perform the surgery I was still studying my expertiose field" rason niya kung bakit hindi niya iyon magawa,.
"i-ilan ba ang cardiologist dito"
"we have Dr. Chua and Dr. Infante pero pareho ring full load sila ngayon" anito.
"can we have the operation now iommediately?" ani ko.
"s-sure I will juts inform Dra. Walcox and ofcourse the Hospital senior Doctor Dr. Walcox" aniya
"sige" sabi ko.
Lumabas naman ito ng ilang sandali habang si Bronze naman at si daddy ay tahimik lang na katabi ko ayokong magtanong sa kung sino o nasaan sila basta ang alam ko lang I need to save my mom.
Bumalik ito ngayo'y kasama na si Dra. Walcox.
"B-brilliana hija" aniya sa akin nagulat ako sa way niya ng pag-aadress sa akin.
"good evening po Dra. Walcox" Tumayo ako at bumati dito. hindi ko sukat akalaing yayakapin din ako nito ng mahigpit.
"it's good to see you hija, I just can't---- h-help it you know" anito at tila iiyak pa hindi ko naman alam kung bakit ganon ang reaksyon niya sa akin.
"thank you for saving my son way back in Mindanao incident hija,," anito.
"w-walaang anuman po iyon Dra, trabaho ko po iyon kahit sino naman pong nasa sitwasyon ko iyon din po ang gagawin."
"but still i was so thankful to you dahil sayo nagkasecondlife pa ang unico hijo ko."
sabi ko mabilis ang naging proseso ng paag-aayos ng operating room para kay mommy. I change into a color green scrubs and wear the gloves and mask. Pumaosk ako sa operating room and I saw my almost lifeless mother holding unto his life di ko napigilang di umiyak,
"Dra. ready na po" sabi ng isang nurse doon na mag-aasisst sa akin. my hands was trembling upon touching my mom for a long time.
"scapel" ani ko mabilis naman nitong binigay her operation start my eyes was laready clouded with tears, grabe yung emotion na pinipigilan ko habang inooperahan ko siya, it was ended with me so being emotional at ng matahi ko nang husto and I check her vital signs. Nakahinga ako ng ,aluwag ng makitangs table ito.
"please we can transfer her now to the intensive care unit" sabi ko sa mga ito, tumango naman sila,.tumigil pa ako ng ilang minuto sa iperation room na iyon at iniyak yung kaninang luha na pinipigilan ko. I saw my hands full of my mom's blood bakit kaya inatake siya sa puso ako na naman ba ang rason? Kasalanan ko na naman ba?
Inayos ko ang sarili tinpon ang gloves na suot palabas na ako ng makita ko ang kumpol ng mga bnurse doon na tila nagkukumpulan at hindi magkamayawa sa pagmamadali. And the least persons I saw was his friends.
"aalis na ako doon tumalikod ako only to find out Lefroy was looking at me intently.." huli na para magtago pa ako.
"y-youre here, you are already here Bree" aniya.
"Doc Walcox nauubusan na po ng dugo ang pasyente!" aligagang sabi ng isang nurse dito
"s**t!" mura niya and when I tun to the stretcher I saw him lying there full of bloods. Di makapaniwalang napanganga ako sa gulat sa nakita ayos niya.
b-bakit???
"s**t Bree! Help us please...." Pagmamakaawa nito sa akin.
Hindi ko alam pero napasunod na lang ako sa kaniya,
"g-give me some gloves" utos ko sa mga ito mabilis namang tumalima ang kung sino at binigyan ako.
"hang on there Dude f**k you ka talaga Evan tuwing buwan mo na lang akong pinapakaba ng ganito f**k it! narito na ang asawa mo dude so better hang on there!"
Lefroy went outside as I start to operate him. Hindi ko alam at hindi ko akalaing magkikita kami with him unconcciouseness too katyla dni mommy ano ba ang nangyayari sa kanila and where is ate Gold nasaan ang kakambal ko. ni hindi ko na nautusan pa ang mga nurse na kasama ko sa pagkuha ng mga medical equipment mabilis kong sinira ang button down shirt na suot nito gusot-gusot pa iyon na tila hindi nito kilala ang plantsa his stubble and beard are visible bakit nagmumukhang ermintayo naman siya at nagmumukhang pinabayaan ni ate Gold. I ready mnyself to see his rose tattoo gold pero wala na iyon nabura na at napalitan ng acronym na AG at isang hugis diamanteng symbolo naman ngayon hindi ko na iyon pinansin lalo na ng makita kong bumaba ang air breath niya at blood pressure mula sa monitor.
"bring me one bag of O+ na blood"
"yes Doc!" ani ng isang Nurse.
I saw his body full of scars hindi lang sa bandang na operahan ko noon may iba pa doong sariwang pasa at may mukhang kakagaling lang din, bakit ganito anong nangyari sa kaniya.
Tinikom ko ang bibig at kahit anong pagtatanong ay hindi ko ginawa kay lefroy ng makalabas ako ng operating room nakita kong nagsitayuan ang mga kabigan nila, I façade my looks mukhang kumpleto sila ngayon maging si Philip ay narito rin tila nagulat ang iba nilang kaibigan lalo na yung may mga dalang asawa ng makita ako taas nook o silang nilampasan ng walang imik at walang lingon-lingon.
I stayed on the hospital lalo na't from time to time I check my mom's condition.buti na lang din at may spare room for doctor na pinahiram sa akin si Dra. Walcox. Pinauwi ko si Dad at Bronze para makapagpahinga I texted Pres. Jung and Geum maging si Cy ay tinext ko rin.
Halos hindi ako nakatulog buong magdamag knowing I was surrender by the people I treasured but hurt me the most. Mahirap pa lang matulog ng mahimbing na alam mong nasa kuta ka ng mga taong pwedeng manakit ulit sayo. Hindi ako lumabas ng doctor room ng kinaumagahan good thing Dr. Fortalejo is so good to me na hinatidan niya ako ng breakfast. I plan to visit mom when I'm done eating pero nakakadalawang subo pa lang ako ng may kumatok and it was Philip.
"hi!" aniya "breakfast?" sabay wagay-way niya ng isang paper bag na laman ay pagkain nilapag niya iyon sa lamesa
"thank you" sabi ko sabay pagpapasok ko sa kaniya.
"I was not able to talk kagabi" aniya.
"oo nga eh di ko rin inakalang ---"
"di mo inakalang ganon ang bubungad sayo Bree"
"sort of" ani ko at tinuon ang mga mata sa pagkain.
Marami kaming bagay na napagusapan pero bukod tanging tumatak sa isip ko ang sinabi ni Philip sa akin bago siya umalis.
"this will be the last time you will cry because of hurt Bree" aniya.
Afternoon came nalaman ko nadischraged na daw ito and a certain woman do so na nagbayad at sumundo dito sa isip isop ko naman baka si ate Gold iyon ah, kaya nanatili na lang ako ulit sa Doctor's room mukhang mamayang konti na lang ako bibisita kay Mommy.
Six-thirty pm when Bronze went in may dala itong dinner para sa akin.
"A-ate?" aniya.
"b-bakit?" taking tanong ko na nasa mata niya kaagad ang aking paningin.
"ahm...." Anito na tila takot pa sa sasabihin.
"m-mukhang binaba na kasi ng korte ang annulment papers niyo" aniya.
"aahh" tangin iyon lang ang nasabi ko masakit sa dibdib akala ko okay na ako akala ko kaya ko ng harapin hindi pa pala.
"I'm just here ate" aniya at yumakap sa akin.
"ano ka ba Bronze naka move on na ako he git into car accient kagabi ah" sabi ko
Napahinto siya naman siya "m-mukhang nag-away yata sila ni---" at di niya mtapaos ang gustong tukuyin. Pilit kong iniiba ang kwento kahit na unti-unting para may isang matalim na punyal ang tumatarak sa aking puso the wound is so deep buong akala ko time can heals all the wounds pero iba sa sitwasyon ko parang mas masakit pa ito ngayon lalo na't naipasa na pala talaga niya sa korte ang annulment papers namin.
Next day i do my morning visit to my mom ilang beses ko ring iniiwasang magkita kami ni lefroy o ng kahit sinong kaibigan niya ayokong kaawaan nila I don't want their pity hindi iyon makakatulong sa akin. I check my mom's vital at nilagyan ng panibaging IV fluid ginagap ko ang kamay ni Mommy na ngayo'y bumalik na ang kulay niya at hindi na masyadong maputla.
"wake-up mommy and be safe kahit na magalit ka sa akin forever okay lang just be safe and healthy miss na miss na kita my miss na miss ka na rin ni Bronze at lalo na si Daddy" mahinang bulong ko dito. at ewan ko ba kung namamalikmata ako I saw the side eyes of my mom nakapikit iyon pero nakita ko ang luhang tumutulo niyon,
"I love you mommy I just want you to know na hindi po ako kailanman na galit o nagtanim ng sama ng loob sayo.... Please mommy come back to us" patuloy kong pagkasusap sa kaniya.
Lunch time came daddy visited at sabya kaming kumain daddy sleep inside mommy's room kaya naman I decided to breath some fresh air while giving my dad some time wioth my mom. Umakyat ako ng rooftop ng hospital ther aere canteen and benches here intended for doctors, nurses and the patients...umupo ako sa isang benches doon na gawa sa kahoy I look at the vast sky and think what will be my next step I should think of my future now being a divorcee woman and my future alone.
"nandito ka pala Bree kanina pa kita hinahanap" aniya sabay tayo sa gilid ko.
"b-bakit?"
"Evan know's your already here, he invited you to come for the finalizaton of the two of you's annulment papers gusto niyang pormal iyong ibigay sayo lalo na't may pinasamahan naman kayo" tila walang kwenta sabi niya sa akin. tumigi ang mundo ko dahil sa narinig atat na talaga siyang alisin ako sa buhay niya...
"ah ganoon ba, hmmm... si Ate Gold.???" I asked nervously,
"they are okay he is quite busy now mukhang nagpreprepare for your twin sister, his proposal balak na talaga nilang mag-pakasal he was just waiting for you to ask for forgiveness and you know be civil." Anito
Piniki-pikit sarado ko ang mata hide your feelings Bree don't cry you expected this right? He was not meant for you.... may ibang plano sir Lord sayo..accept it Bree accept it to make everything okay... this is the right thing o do and for the better of all of us.... pagtapos nito pwede ka ng bumalik sa korea ulit now this time for good.
"s-saan ko siya pwedeng puntahan?"
"this is his place now ng makalabas siya dito siya tumungo kaagad maybe preparing the place for your twin sister" anito
Tinaggap ko iyon at mabilis na binasa ang pangalan ng lugar,.
"s-salamat dito pakisabi sa kaniyang pupunta ako" di ko na hinintay pang sumagot ito pagtalikod ko pa lang tila gripong bumuhos ang luha ko.
Don't cry out loud,
Just keep it inside,
And learn how to hide your feelings.
kinaya mo na dati itong sakit Bree at kakayanin mo pa so please be brave this is it. master mo na ang magtago ng totoong mong nararamdaman so be it,hide it so no one will know what pain really is inside. He was not meant for you.. he was not...form the beginning alam mo na iyon.. just do it and leave it.... nandito nagtatapos ang pagiging asawa mo sa papel sa kaniya.
empressJIA
ps. sinong gigil kay Evan at Gold????hahahaha
- Writer
