KABANATA 24
Valerie POV
Unti-unti akong nagising sa malamig na pakiramdam sa noo ko. Parang may dumadampi na malamig na tela sa balat ko. May mahinang ilaw na sumisilip sa talukap ng mga mata ko, at naririnig ko ang mahinang ugong ng aircon.
Dahan-dahan kong iminulat ang mata ko.
Hindi ito ang kwarto namin sa bahay.
Kisame na puti. Malalaking bintana. Glass walls. Minimalist na sofa.
At sa tabi ko, nakaupo si Kazuki.
Nakayuko siya, hawak ang kamay ko, at tila malalim ang iniisip. Hindi niya napansin agad na gising na ako.
“Ka… Kazuki?” mahina kong tawag.
Agad siyang napatingala. Sa unang pagkakataon, nakita ko sa mata niya ang malinaw na pag-aalala hindi ang malamig na CEO, hindi ang lalaking palaging kontrolado ang emosyon, kundi ang asawa kong natatakot.
“You’re awake,” sabi n
