Kabanata 34
VALERIE
Habang umaandar ang motor, hindi ko maiwasang mapansin ang ruta na tinatahak namin.
Hindi ito ang direksyon papunta sa bahay.
Hindi rin ito papunta sa city proper.
Sa halip, paakyat kami.
Palayo sa ingay ng siyudad.
“Mister,” tawag ko, sumisigaw ng kaunti dahil sa hangin baka hindi nito marinig.
“Mali yata ang daan natin?” Tanong ko.
Narinig ko ang mahinang tawa niya sa ilalim ng helmet.
“It’s not wrong,” sagot niya.
“Isang kamay niya ang nasa manibela, ang isa’y hinawakan ang kamay ko na nakapulupot sa baywang niya.
“Hoy, Kazuki baka matumba tayo kapag isa kamay lang ang hawak mo sa motor?!” kinakabahan na saad ko.
“Trust me.” tugon nito at marahan pinisil ang aking kamay.
Napabuntong-hininga ako at hinigpitan ang kapit ko sa kanya.
Wala naman akong maga
