THREE

3846 Words
Not clear   Kahit kelan hindi ko talaga gusto ang presensya ng lalaking iyon. Everytime na nandyan siya alam kong papangit na ang araw ko. There's a reason why some people call him an asshole, because he is one! Kaya kung maaaring malalayuan ko siya ay gagawin ko.   Kinuha ko ang towel kong nakasabit sa tabi ng closet ko at dumiretso na sa banyo. Maliligo na lang ako kesa naman intindihin ko pa kung bakit ako lubusang na ba-badtrip ngayon. How could he waste food?! Even he doesn't mean to throw the box that way, ay dapat naisipan niyang maaaring tumama iyon sa pagkain ko! Worst ay natapunan pa ako sa damit at nabasag lang ang mamahaling platito ni mommy!   I gritted my teeth as the frustration flows through my whole body. Kung mababaw na ang tingin nila sa akin ay wala na akong pake.   Padabog kong isinara ang pintuan ng banyo sa inis at galit ko. Kung mababaw na ang tingin nila sa akin ay wala na akong pake. Dahil kahit anong gawin na lang talaga ng lalaking iyon ay lagi na lang nauuwi sa pag kainis ng buong katauhan ko. I sighed as my emotions keeps getting in the way. I hope Reed doesn't mind that I acted that way. I burst in front of him! Sadyang hindi ko lang talaga mapigilan! I'm a bit embarrassed sa ginawa ko. Sa dirami-daming panahon na pwede siyang mang asar ay yoong oras pa na kasama namin ang kapatid niya. Magaling ka talagang lintik ka. I bit my lips because of that and scratch my temples using mg right index finger. Nevertheless, nangyari na ang karaniwang resulta sa argumentong karaniwan na naming ginagawa ng kapatid nito.   Napapadyak ako ng ilang beses sa banyo at ginulo ang maalon kong buhok dahil sa iritasyon.   Naligo ako para pagaain ang nararamdaman ko at maging magaan ang iniisip ko, attempting to reduce the thoughts that are burning inside my head.   Mukhang medyo umepekto naman nang makalabas na ako at matapos nang mag bihis, ay tila bang hindi nangyari ang pag aaway na naganap kanina. Siguro marahil ay wala na ang dalawang Azucena sa kusina.   Dumiretso ako do’n nang maabutan na si mom at Ally na lang ang naroon. Natuwa ako na munting ikinalungkot ko rin.   Dammit! Pati ang pag tabi ni Reed sakin ay na wala na lang rin ng parang bula!   Napabuntong hininga ako at yumuko sa lamesa. Wala na kasi ang mga pagkain na naroon kanina.   "Buti at bumaba ka na, hindi na nakapaag antay sayo ‘yon dahil sa kabagalan mo," sabi sakin ni Ally. Nakatalikod ako sa gawi niya kaya naman hindi ko alam ang ipinapakita niyang ekspresyon sa 'kin. Pero kung pag babasehan mo ang tono nang pananalita niya ay masasabi mong bali wala lang sa kanya ang nangyari.   Mas inintindi pa yata ang pagkain.   Napairap ako sa naisip dahil mismong ako ay ganoon rin.   Pumikit ako nang mariin at hinarap siya.   Pero ganon na lang din ang tindi ng pagkapigil ko sa hininga ko nang makita ang lumabas galing sa dirty kitchen; nasa gawing likuran ni Ally iyon, sa bandang kanan nito.   "Sorry tita, medyo natagalan ako sa pag gamit ng banyo sa dirty kitchen niyo. Pang tao lang ‘ata kasi ang gamit niyo roon, nahirapan ako mag adjust," tumawa ng malakas si Ryder habang nakatingin kay mommy.   Nilagpasan ng paningin niya ako. Pinapakita niya kay mom ang delikado niyang ngiti. Well, ganyan naman siya lagi kung makangiti. Mas delikado nga lang if he's hitting on you.   What the heck Porsch, you find that grin dangerous? Have you ever been in danger because of it?   "Talagang mahihirapan ka, hindi ka naman kase tao," inirapan ko siya nang lumapat na ang paningin nito sa akin. Kumunot ang noo nito pero na roon pa rin ang ngiti; mababakas roon na hindi siya natuwa sa sinabi ko.   Hear that Ryder? Hindi ka tao para sakin! I would never treat you as a normal person!   "Well, I'll take that as a compliment. I'm a monster when it comes to other things," kumindat siya sa akin at umupo sa tapat ko.   Kinilabutan ako habang pinamumulahanan rin ng mukha. He knows what he’s doing! That asshole! He really said that in purpose! Giving the latter a double meaning state!   I look around, noticing that we're occupying all of the table's sides now.   "Like, having different girls every week? Even though you already are committed; which you do not look like you’re into it right now, you cannot help the itchiness of your own body by looking for more women, “ngisi ko ng nakakaasar. “Did one woman cannot satisfy your own needs? And cannot handle your “MONSTER” side?” dagdag ko pa rito habang kumukudlit pa ang tig-dalawang daliri sa kamay sa ere noong binigkas ko ang salitang halimaw.   “There’s one, Celestine. But I cannot have her right now. She’s slipping between my fingers,” ani nito na tilang maririnig mo rin roon ang tunog nang kaniyang pinagkukuskos na mga ngipin.   “Is that so? Perhaps that is the reason why you need her to jail her up between you AND the library bookshelf,” I pushed further.   He did not bother to answer, he left our argument open while he’s just sitting there calm as his deep dark eyes clung into my being.   My eyebrows cross its paths as the air surrounding us does not seem to get any better.   And who is he referring to by the way? But one thing for sure, that girl is incredibly unlucky.   "That's enough. Hija, hayaan natin si Ryder sa gusto niya, it’s his life. He looks like he’s eyeing someone right now and somewhat he’s serious about it. No one in this world will be always so careless," ngumiti si mom at tumayo. "Puntahan ko lang ang dad mo sa taas para matanong kung ano gusto niya for dinner,” dagdag pa nito bago umalis.   Tumango ako rito, senyales  na maaari niyang puntahan ang aking ama.   "Hay nako! Can you guys stop just for once? Stop being cat and dog? You guys are even worst that that!" umiling iling ang kaibigan ko habang nakayupi ang mga braso nito.   "Malay ko bang narito pa 'yang lalaking yan!" turo ko sa nasa tapat ko, "Bakit ka ba narito pa, ha? Bakit hindi ka pa sumama sa kuya mo?" humalukipkip na rin ako at tinitigan ang lalaking nasa harapan ko na nakangisi na ngayon sa akin.   Damn moody, jerk.   "He asked me to wait for him here, may kikitain daw siya na importanteng tao,” nag kibit balikat si Ryder habang nangi-ngisi na binalingan ang phone niyang tumunog. Mukhang may nag padala ng mensahe.   Tinignan niya lang iyon at ibinaba sa lamesa.   "Importanteng tao? Like, business like?” tanong ko pa dahil sa curiosidad na ramdaman.   "Maybe, or his girl for the week. I don't know, he didn't tell me clearly kanina,” kunot ang noo ko nang titigan ko siya. Tinignan niya naman ako ng may pagtataka. Dahil siguro ay naisip nito kung bakit ko iyon naitanong.   "Wag mong igaya si Reed sayo, he's a good guy. Unlike you, you're a heartless monster,” irap ko sa kawalan.   Agad naman nag bago ang ekspresyon sa mukha niya. Galit ito na tilang hindi manlang nagustuhan ang mga salitang binitawan ko.   "Would you guys cut it out? You’re already getting into my nerves!" Sabi ni Ally na hindi naman namin pinansing dalawa.   "Hey! We’re just the same! The only difference is, I openly treat the girls I am with, and he’s messing with them around PRIVATELY!"   "Buti inamin mong malandi ka!"   “When I’m around these guys, fighting over petty things isn’t new to me,” mumbled by Ally.   "Sa dami nang sinabi ko yun lang ang napansin mo?! I told you! I am no different to Reed!"   "Where are your manners?! Asan ang kuya sayo?!” tayo ko pa sa aking kinauupuan dahil sag alit.   "Even you don’t call him that!"   "Why would I? Hindi ko naman kase siya kuya! And that would be awkward no!" tumayo ako at inihampas ang mga palad sa mesa.   "Oh goodness," hinawakan ni Ally ang noo niya habang nakayuko. Nakapatong ang siko niya sa kamay niyang nakadikit sa bandang dibdib niya.   "And why would that makes it awkward?" hindi ako umimik. "Do you like him?" he added.   His expression shifts again. It’s cold.   When I still don’t have a response he smirk.   “You did like him,” he said it with finality and certainty.   Tangna'ng lalaking 'to.   "You're accusing me because I'm being silent?! How pathetic you are naman pala e!" sinampal ko ang hangin gamit ang likod ng kanang kamay ko bago umupo pabalik sa upuan ko.   "Yes, because silence means yes. Ms. Ricalde."   Damn you for a thousand times!   "Para sa ikatatahimik mo, hindi ko siya gusto sa paraang inaakala mo, I like him as a person that I respect," irap ko sa kanya.   "Yeah, whatever," agad namang tumunog ang phone niya kaya tinignan namin siya ni Ally kung sasagutin niya iyon.   Kumunot ang noo niya nang makita kung sino ang caller.   Sino nga ba iyon para mag salubong ang mga kilay niya. Nag aapir na nga sa sobrang dikit.   "Yes, Dominique?" nag kamot siya ng sentido habang tinitignan niya ako.   "Honey, calm down. Hindi ko maintindihan," niwas niya ang paningin sakin at ibinaling ito sa ibang direksyon.   Now he’s embarrassed right now after we debate how he’s no different to his own older brother?   Well it is given he’s proving himself wrong and I am right.   "I'm busy right now. I'm not available for a moment," his fingers played with his lips. Pressing and caressing it.   Why am I looking at his lips again? Napaiwas ako ng tingin nang bigla na lamang akong tignan ni Ryder habang meroong ngisi sa mga labi.   "Yes, alam mo namang tamad akong makipag text, busy 'man ako o hindi," ani nito bago pinutol ang tinginan namin at naka-ngisi na lang ito sa ere.   "He is different to his brother." Bulong ko na agad naman niyang ikinabaling sakin ulit.   I shrug to his gaze that is thrown at me.   I’m used to that look. Hindi ako matatakot sa simpleng tingin lang na iyan.   Binatuhan niya ako ng isang nang iinis na tingin kaya inirapan ko siya at ‘di na pinansin.   "Treating one of your ladies like that may reduce the quantity of your collection, Azucena,” bulong ko upang kaming tatlo lang ang makarinig noon.   His jaw clenched at that.   Well, I really am pushing him to the edge.   "See you on Monday, Dominique. I'll fetch you that morning para doon na tayo mag usap ng masinsinan."   His heavy gaze towards me just won’t budge. It’s too dark and heavy, reason my heart is pounding and cannot restrain itself. Seriously, Celestine? You’re used to it but you're feeling this kind of feeling? Mga takot na tao lang ang nakakaramdam nito!   "Yeah, bye,” mukhang nag dalawang isip pa ito sa mga katagang bibitawan nito. “I-I lo-… No, thank you,” agad nitong binaba ang tawag sabay masahe sa sarili nitong sentido.   "What did you say? Mababawasan ang mga babae ko?" Tumayo siya at inilalapit niya ang mukha niya sa akin.   Naka patong kase ang baba ko sa mga kamay kong nakapatong rin sa lamesa.   So our infinite debate continues; and it ended by him saying that he’ll let go of my classmate, Dominique.   Just because he wants to prove that he can live without his girls.   "Paki sabi kay tita mauuna na ako, I don’t think I’ll last any longer," ani nito bago tuluyang lumabas ng kusina.   Nag paalam rin ito sa kaibigan ko, ngunit hindi sa akin.   Talaga naman hindi ako pinansin! Well, that means I score this time of argument.   I spent that day, lying on my bed. Umuwi narin naman kase si Ally pagkaalis ni Ryder. I don't know if she's pissed because of me. Ngunit, mukhang hindi naman dahil sanay na siya sa amin ni Ryder. Laging nag aaway.   Nakahanda ako ngayon dahil linggo na, tanghali na nang maisipan kong mag mall. Malapit narin kase ang acquaintance party. Kailangan kong mamili mag isa dahil wala si mom para samahan ako. Nasa business trip nanaman kase silang dalawa ni dad. And of course I understand, it’s for the business.   Sinubukan ko ring ayain si Ally pero ang sabi niya ay may sarili rin siyang lakad kasama ang magulang niya. It sucks na pareho kaming only child.   So I guess ako na lang mag isa ang pupunta. Skillfully, okay lang naman sa ‘kin yon. Pero mas masaya lang talaga pag may kasama. Mas kompotable akong makakapag ikot-ikot.   Kinuha ko na ang shoulder bag ko at bumaba. Should I commute or mag papahatid ako sa driver namin? Pwede namang gumamit na lang ako ng sasakyan namin, but I know dad will be hysterical about it if he knew that I used the car alone.   Wala naman na sila dad dito because of their flight, kailangan kase nila na maging three hours early para sa flight nila, kaya sa tingin ko ay gagamit na lang ako ng isa sa mga sasakyan namin. Maybe our Mondeo Ford will be enough.   Pagkakuha ko ng susi ng sasakyan ay dumiretso na ako sa labas para magamit na ang sasakyan. Laking gulat ko na may naka tayo malapit sa sasakyang gagamitin ko.   Ano nanaman kailangan nito? Pumarito ba siya para guluhin ang araw ko?   Pinatunog ko ang kotseng dadalhin ko dahilan kung bakit napatingin rin sakin ang taong nakatayo malapit roon.   Nilagpasan ko siya para makapasok na ng sasakyan pero laking gulat ko ng isara niya ulit iyon.   Muntikan na akong maipit! Gagong 'to!   "What the f**k?! Muntikan na akong maipit!" sinapak ko siya sa kaliwang braso niya na hindi naman niya ininda.   What an asshole talaga! Nakakinis!   "Ano bang ginagawa mo dito?" nginisihan niya ako at hinatak palayo sa kotseng iyon.   Napansin kong palabas kami ng bahay.   Saan ako dadalhin nito?   "Hoy Azucena! Saan mo ako dadalhin?! Pupunta pa ako sa mall! I'm going to be late kaya kung pwede wag mo muna akong inisin!" palag ko habang hinahatak niya parin ako.   Silly me. Ginawang rason ang pagiging late kahit sa mall lang naman ang punta.   "You're not yet allowed to drive but yet here you are, disobeying your parents' told." Hindi niya ako nilingon. Hatak-hatak parin ako sa palapulsuhan ko. Napakunot ako at mas lalong nag likot para lang makalayo dito sa lalaking ito.   "Ano namang pake mo ha?! Bakit ka ba kase nandito?! Iniinis mo nanaman ako, Azucena!" Pinalo-palo ko siya sa braso pero parang ako lang yung nasaktan.   Damn! His arm is too firm para masaktan! And I think my hand will swell that easy!   "You're being too nosy, shut it."   Pinatunog niya ang sasakyan niya at ipinasok ako don ng walang kahirap-hirap kahit na puro pag wawala lang ang ginagawa ko.   Bakit niya ako sinakay?! Dammit!   Nakita kong umikot siya at may hinabilin sa guard namin at may hinagis rito. Yung susi ng kotse! s**t! Nihindi ko namalayang wala na yon sa kamay ko!   Pumasok siya sa kotse na agad ko naman siyang pinagpapapalo bilang salubong sa pag pasok niya. Sinasangga niya lang ito habang naka ngisi.   He's enjoying that I'm pissed! He’s enjoying this scenario!   "Saan mo naman ako dadalhin ha?! Susumbong kita kila, mommy! Tatawagan ko sila kahit wala sila dyan! Mag susumigaw ako rito!" tuloy sa paghampas sa dibdib at braso niya habang pinag babantaan ito.   Ramdam ko ang tigas ng dibdib at braso niya kada tatama ang kamay ko sa mga parteng iyon. Why can’t I stop hitting him? I will only hurt myself.   But, I cannot help it. I cannot just sit here and wait for him to stop too!   "Hindi ba sinabi ko sayong manahimik ka, Ricalde?! Sa tingin mo ba natutuwa akong narito ulit ako ngayon?! At kasama ka pa! Inutusan ako ng mommy mo na samahan ka. Actually..." he paused just to move his vision at my direction, "hindi talaga ako ang unang option eh, si Reed. Pero busy yung tao kaya ako pinadala para bantayan ka," nilingon niya ako nang huminto na ako sa pag galaw. "Saya diba?" binigyan naman niya ako ng nakakainis na ngisi bago tumulak sa daan.   Mom! Dad! I don't need a nanny!   Magtatanong pa sana ako kung bakit busy si Reed pero hindi ko na ginawa pa dahil sa inis ko sa lalaking ‘to baka wala lang akong makuhang matinong sagot.   ***   "Ito na po yung order niyo ma'am, sir. Please enjoy your meal,” sabi ng isang babae na hindi man lang natanggal ang tingin sa lalaking kasama ko kahit na naka layo na ito sa amin.   Tapos na ako sa pag pili ng damit at ng mga kung ano pang gagamitin ko para sa acquaintance. Bumili rin ako ng mga bagay na meroon rin ako sa bagay. I don't know why I bought them kahit hindi ko naman na kakailanganin. Ang pinaka kailangan ko lang taaga bilhin rito ay ang damit na gagamitin ko sa party.   Ilang sandali pa ay nag simula na kaming kumain. Buti na lang talaga ay hindi siya nang iinis. Kumakain pa naman kami ngayon.   Maya-maya pa tumunog ang phone niya.   Probably the Dominique girl ang nag text. Tumingin ako sa pagkain na nasaharapan ko at mas itinuon doon ang atensyon.   Pero sadyang nananadya ang taong nasa harap ko. Bawat lapat ng daliri niya sa phone ay iyon namang pagtunog rin ng phone niya ng kay lakas.   Hindi niya ba sina-silent ang phone niya tuwing kumakain?   Duh, Celestine of course he wouldn't. May mga katext siya na dapat niyang replyan, katulad na lang ni Dominique Peralta.   And I’m here thinking that he don’t like texting misses?   Huminga ako nang malalim at sinubukan paring ituon ang atensyon sa harap. Pero nabigo lang ulit ako.   Panay rin kase tunog ang phone ni Ryder, saying that he got a new message. Kakareply niya pa lang meron na agad.   Baka naman hindi lang isa kausap niya.   Knowing him, hindi nakukuntento sa isa.   Nagkamot ako ng panga ko sa iritasyon. Nahihiya na kase ako dahil hindi lang ako ang nakakapansin noon. Marami naring nakatingin kay Ryder. Praying that he will notice them para naman malaman niyang naiirita na rin sila sa tunog.   And then napahinga ako ng malalim nang lumabas ito at inilagay ang phone sa tenga.   May tinatawagan.   Umirap ako at tumingin ulit sa harap. Be calm Celestine wala ka nang magagawa sa lalaking iyon kung ganoon na lang talaga ito kung umasta.   Natapos na rin ako kumain pero hindi pa rin bumabalik si Ryder.   Sana umalis na siya. I can commute. I'm ready to take that sacrifice. Para lang mawala na siya sa paningin ko.   Ngunit hindi naman ako ganoon kagrabeng tao. I can still wait for another minute.   Nagulat ako ng may kumalabit sa aking gilid. Naka yuko kase ako kaya hindi ko agad nakita ang kumalabit. Tiningala ko iyon at laking gulat ko kung sino iyon.   Really though? Ngayon pa talaga na kasama ko ang kapatid niya? Bakit ba ako minamalas ngayong araw?   Sinalubong ko ng ngiti si Reed bago umayos ng upo. Napansin kong naka puti ito at medyo naka formal attire pa. Mukhang galing sa meeting. Nautusan siguro ng kanyang ama.   "Mag-isa ka lang? Akala ko ba babantayan ka ni Ryder? Tita even called us at home para lang may makasama ka dahil they'll be gone for a few months. Maiiwan raw ang prinsesa nila sa bahay." Nasilaw nanaman ako ng muling kumutitap ang mga puti niyang ngipin sa pag kakangiti.   Nahiya ako sa kanyang sinabi dahil parang ang ipinarating ng mga magulang ko ay isa akong bata.   But damn I really love that smile.   "Uh, kasama ko siya may kinausap lang sa labas. Kanina pa nga ‘yon umalis, tapos na nga rin akong kumain wala pa rin,” umayos ako sa upuan nang palitan ni Reed si Ryder kung saan ito naka pwesto kanina.   Malamang sa harap ko. Kaya nga kinikilig nanaman ako. And I know, my face is like a tomato again!   We look like we're on a date! Like a couple!   "Miss mo naman ako agad." Bumagsak ang ngiti ko nang marinig ko ang boses na iyon sa gawing kanan ni Reed.   Dammit, were did not even last that long! Naka sipot agad siya!   "Mukhang ako naka pwesto dyan. Kuya,” pinagkadiinan niya ang salitang kuya sa harapan nito.   Agad namang tumango si Reed at hinatak ako palabas ng kainan na iyon.   Rinig na rinig namin ang yapak ni Ryder na sumusunod sa amin dahil kongkreto ang parking lot ng mall na ito. Lalo na at kaming tatlo lang ang nag lalakad roon ngayon.   Huminto lang kami sa dalawang sasakyang magkatabi.   Teka, himala nga yata at pinapayagan nila tita na mag maneho si Ryder.  Of course papayagan na yan lalo na at ibinilin ako ni mom kay Ryder.   "Ako na mag hahatid sa kanya, sakin siya binilin,” hatak sa ‘kin ni Ryder nang patunugin na niya ang sasakyan. Kapansin pansin rin ang dalawang sasakyan na magkatabi dahil mapapansin mong mamahalin ang dalawang sasakyan na iyon; marahil ito ang pinaka magarang naka parke sa lugar na iyon.   "Aray, ha," sambit ko sa mahinang tono.   "Ano ka ba Ryder akala ko ba ay pupuntahan mo pa si, Audrey?"   Audrey? Sino yon? Tinignan ko si Ryder at doon ko mapapansing nag iba ang ekspresyon ng mukha niya.   Madilim ulit.   I knew it! Another girl!   "Its none of-" naputol ng dahil kay Reed and dapat sa bibigkasin ni Ryder.   "Narinig kita kanina. Accidentally," nag quotation pa siya sa hangin ng sabihin niya ang huling salita.   Nagkakainitan nanaman ang dalawang kapatid kaya naman nanood na lang ako sa pag tatalong ginagawa nila.   Really though? Parang hindi na mga senior high school!   At tsaka akala ko ba ay hindi nakita ni Reed si Ryder kanina? Itinanong pa nga niya ito sa akin.   "Tsaka ko na siya pupuntahan pagkatapos ko ihatid si Celestine sa bahay nila," mariin namang sagot ni Ryder sa kanya.   "Stop it Ryder, puntahan mo na si Audrey at mukhang importante ang-"   "Stop taking my responsibility. Stop taking what is mine."   "I am not and you should know that."   Sabog ba 'tong magkapatid na ito? Kung ano-ano pinag sasasabi.   Nag katitigan pa sila bago ako pinapasok ni Reed sa sasakyan.   "Anong pinagsasabi niyo?" tanong ko ng makapasok na si Reed at makaupo na sa driver's seat.   "I'm telling him na I'm not replacing him because tita Celestia knows that Ryder is the one who's taking care of you. And hassle kung papalitan ko pa siya."   What? Hindi ko pa rin maintindihan ang sinasabi niya.   Kunot noo ko parin siyang tinignan bago balingan ng tingin ang side mirror.   There he is, naka tuon parin ang madilim niyang paningin sa sasakyang gamit namin habang naka tayo lang roon.   Kahit na nasagot naman iyon ni Reed ay tilang hindi pa rin klaro sa akin ang pinag usapan ng mag kapatid kanina.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD