Chapter Twenty-six
-Ariya-
Masaya ang pakiramdam ko ngayon, piling ko na unti-unti na ng nabubuo ang pagkatao ko. Mahirap mawalan ng mga ala-ala lalo na kung ang mga importanteng tao sa buhay mo ang hindi mo maalala, para akong isang box na walang laman sa loob subalit maraming nakasulat sa labas para makilala kung anong klaseng box ako. Iniisip ko ngayon bakit ako pa ang nagkaroon ng ganitong pagsubok, kung bakit ala-ala pa ang nawala sakin, marami naman yan na mas masama pa sa akin subalit buo naman sila at pinapapatuloy ang pananakit sa kanilang kapwa samatalang ako ay wala na ngang maalala pinagkaitan pa ng mga kaalaman sa tunay na ako. Napapailing na lang ako sa mga gumugulo sa aking isipan. Hanggang sa maramdaman ko ang paglapit sakin ni Mommy Arriane, dala siguro ng aking pag-iisi
