CHAPTER 44
COURTNEY'S POV
Halos hindi ko magalaw galaw ang pagkain na nakahain sa harap ko. I'm just staring at the food in my plate and lazily moving the utensils. Ewan ko ba, simula nang malaman ko ang mga yon ay hindi ko na magawang mag focus.
I can't even stop thinking about everything I discovered. Hindi mawala wala sa isipan ko yon. We need to do something in order to make sure that all of them there are safe.
I can feel the stares from the people around me habang nakaupo sa harap ng lamesa, including Kuya and especially Ate Blizz. It's lunch time at kanina pa rin dumating si Kuya from somewhere I don't know where. Hindi naman sya nagsabi kung saan sya pupunta. Even Blizz doesn't even know anything about it.
Sana nga lang ay tungkol na yon sa mga nangyayari. Kung hindi pa sya
