Kabanata 200
Harvey’s POV
Naalimpungatan ako dahil sa kagat ng lamok, ayaw ko pa sanang bumangon kaso pilit akong pinupukaw ng pagkalam ng aking tiyan. Hindi kasi ako nakapaghapunan kagabi dahil sa sobrang pagod. Napatingin ako sa orasan, tanghali na pala. Kaya pala nakakaramdam na ako ng paghapdi ng aking tiyan.
‘Di na muna ako nag-abalang maghilamos o magsuklay, wala namang makakakita sa akin sa labas pwera na lang sa mga kasambahay namin o sa kung sino man ang kapamilya kong nasa baba pa.
Ang tahimik ng buong salas, wala man lang akong nakitang mga tao, nagkamot ako ng aking batok. Dumiretso na akong kusina at baka naroon si mama. Hindi naman ako nagkamali, nandoon nga si mama at mag-isang kumakain.
“Ma,” bati
