Army
Tulala ako at hindi maiproseso sa utak ko lahat ng nangyari nang gabing iyon. Pati ang pagpaalam ni Jiro sa parents ko dahil may emergency lang at pag-alis niya ay hindi ko na natuonan ng pansin. Kinocongratulate ako ng lahat. Pati si Mommy ay masayang masaya na akala niya ay speechless lang ako sa lahat ng ito at nagulat sa sorpresa nila. Wala akong masabi dahil nasabi na ng lahat ng pagkadurog ng puso ko kung ano ang tunay kong nararamdaman sa pagkakataon na 'to. Isang palakpakang nakakabingi at flash ng camerang nakakasilaw lang ang naaalala ko ng oras na iyon pero laman ng utak ko ngayon ay ang mukha niyang luhaan habang lumalayo sa akin.
Gabi na pero hirap akong matulog. Nakaupo lang ako dito sa kama ko at tulala parin habang pinapakiramdaman ang luhang umaagos sa pisngi ko. Y
