GABRIELLA’S P.O.V.
SA BAHAY AY tulala ako na nakatingin sa buong kwarto habang inaalala si James. Mahigit isang buwan na, pero hindi pa siya tumatawag or mag-text man lang. Iniisip ko nga baka nakalimutan na ako no’n, pero pag iyon naman ang sumasagi sa isipan ko ay parang dinudurog ang puso ko.
Kapag nasa school naman ako ay hindi ako nakakapag-concentrate sa mga itinuturo. Idagdag pa ang minsan na pagsama ng pakiramdam ko. Balak ko sana magpatingin sa doktor at baka may malala na akong sakit. Pero kasi parang wala akong gana sa lahat ng bagay.
Bago pumasok sa school ay pinuntahan ko muna sila Nanay para kamustahin. Masaya ako at nasa mabuti silang kalagayan. At pasalamat na rin kahit papaano ay nawala sandali ang napakarami kong iniisip.
Nanlalata ako na naglalakad sa hallway ng sc
