“Omg! Sinigang.” Nakangiti kong sambit at saka mabilis na umupo.
“Yeah, still you’re favorite?” Natatawang tanong ni Achilles kaya mabilis ang tumango.
“Yeah, lalo na yung luto mo.” Tumatango tango kong sambit.
Naalala ko nanaman noong college days, kapag ganitong may mga vacant, recess or lunch ay palaging
May dalang pagkain at inumin si Achi para sa akin.
Kahit nga mga random na gamit ay magugulat ka nalang nasa bag pala niya kasi palagi kong nakakalimutan.
He knows me well. Siya lang ang buong nakakakilala at may kabisado sa buong pag ka tao ko.
“Kumain ka na.” Sambit niya habang nakangiti.
“You too, pasensya na sa abala.” Reklamo ko habang nakanguso. After all, we’re still friends.
“Hindi ka naman abala. Kailan man hindi ka naging storbo.” Seryoso niyang sambit dahilan para ma
