The Ex Wife's Revenge (SSPG)

Living your supposed dream life in marriage, I thought when you are married everything will be easy because you are not alone anymore. You already have your husband who will take care of you, who will love you. But I was wrong, after marriage all I got is countless insults, laughs and physical pain. I worked my whole body in making our family harmonious, after working, I will come home tired yet I have to cook for my family. I am basically doing all the houseworks, because that’s what my mother in law wants. I am stuck in a perpetual loop, where I am expected to be the woman and the man of the house. I looked at my son who is currently playing at the sala, when I saw my husband sprinting towards my directions. Kita ko ang pagka disgusto sa ekspresyon niya nang dumako ang mata nito sa akin. Agad kong napansin ang isang envelope na hawak hawak niya. “You’re early,” agad kong puna sa kanya. Agad kong kinuha ang coat niya, na palagi ko namang gina gawa. Hindi naman siya sumagot sa akin at agad na nilapag ang folder sa may lamesa. “What is it, Hugo?” I asked him, smiling. Thinking it’s just some simple company papers. “Let’s get a divorce,” Walang ka kurap kurap na sambit niya sa akin. Para akong na bingi sa sinabi niya sa akin, para ring biglang tumigil nalang ang buong paligid dahil sa sinabi niya. “What? I think I misheard you,” pag mamaang maangan kong sagot sa kanya. Agad naman itong napa buntong hininga dahil sa sinabi ko, na parang sobrang laking problema na kailangan pa niyang uliin ang sinabi niya sa akin. “Let’s get a divorce, Eleanor. I don’t love you anymore,” walang awang sagot ni Hugo sa akin. Agad naman akong umiling sa sinabi niya. Pinigilan ko ang luhang gustong pumatak galing sa mata ko. “No, let’s not divorce, I will make you love me again, Hugo. Just please not this one,” umiiling na sagot ko sa kanya. Hindi ko na napigilan pa ang luhang gustong pumatak sa mga mata ko. Nag mamakaawa akong lumapit sa kanya. Nanginginig kong hinawakan ang kamay niya, na agad naman niyang winaksi na parang sobrang diring diri siya sa hawak ko. Kusa akong napa yuko dahil sa ginawa niya. Naramdaman ko ang paninikip ng dibdib ko. “Why are you doing this to me, Hugo?” Hindi maka paniwalang tanong ko sa kanya. “I want a divorce, you are not the woman I want, Eleanor.” “You don’t need to want me, we are already married, Hugo. May anak na tayong dalawa, hindi natin kailangan mag divorce,” sagot ko sa kanya. Pilit kong kinu kumbinsi ang sarili ko na magiging ayos lang ang lahat para sa anak ko. Agad na umiling si Hugo tila na uubusan na siya nang pasensya. “Why do you gotta be so cruel, Eleanor?” he asked. His questions triggered something on me. “Cruel? Me? I am not cruel Hugo! It’s you, you are the one who is cruel here! You are trying to divorce your wife because of what? Because your first love is here now? Ano? Tapos na ba ang linya ko sa buhay mo ha?” Galit na sagot ko sa kanya. Agad naman siyang na gulat sa sinabi ko sa kanya. Agad siyang umiling sa akin at hinawakan niya ang dalawang kamay ko. Bahagya siyang ngumiti kaya kumalma ang nararamdaman ko. “No Eleanor, Florence is in france, hindi na siya babalik dito sa pilipinas,” umiiling niyang sagot sa akin. Agad naman akong kumalma sa sinabi niya sa akin. “Talaga?” naka ngiting tanong ko sa kanya. Agad na nag bago ang mood ko dahil sa sinabi niya. Naka hinga ako nang maluwag dahil sa pag tango niya. “We don’t need this divorce, Hugo. Ayokong mawalan ng kumpletong pamilya ang anak natin, I hope you understand me,” seryosong sambit ko sa kanya pagka tapos ng ilang sandali. Hindi ko naman siya na rinig na sumagot kaya tumingala ako sa kanya. “You would do that for our child, right?” tanong ko sa kanya. I am expecting him to say yes, pero ni isang salita ay walang namutawi sa labi niya. Agad kong binitawan ang kamay niya na naka hawak sa akin at bahagyang napa atras. “You’re the one who is cruel here, Hugo. Your mistake for giving me a child, I will never sign that divorce papers,” umiiling na sagot ko sa kanya. “You have to understand, Eleanor!” “No! It’s you who need to understand my stand here, ayokong lumaking walang kumpletong pamilya ang anak nating dalawa kaya pwede ba, Hugo? Remove those divorce papers, na sasaktan ako,” sagot ko sa kanya. Pinalis ko ang mga luhang tumulo galing sa mata ko. Pilit kong kina kalma ang sarili ko. Ayokong ma kita ako ng anak namin na umiiyak dahil siguradong mag tatanong na naman siya sa akin kapag na kita niya akong umiiyak. Pang ilang divorce papers na ang dinala ni Hugo rito sa bahay pero ni isa ay wala akong pinirmahan dahil ayokong ma sira ang pamilya namin. Iniisip ko ang anak namin ni Hugo dahil ayoko itong lumaking hindi kumpleto ang pamilya niya. “I am keeping this just incase,” sambit ni Hugo sa akin pagka lipas ng ilang segundong pag tahimik naming dalawa. Hindi na ako sumagot pa sa kanya dahil kahit ilang kopya pa ng divorce papers ang iuwi niya rito ay wala akong pipirmahan, dahil hangga’t kaya kong mag tiis ay mag titiis ako para sa anak ko. Hindi ko kailangang maging masaya sa pag sasama namin, basta maibigay ko lang sa anak ko ang pamilyang gusto kong ibigay sa kanya. Hindi ko na pinansin pa si Hugo at hinayaan ko nalang siya sa gusto niyang gawin. Habang ako naman ay niligpit ko ang mga laruan ng anak namin.