CHAPTER 52
Ilang minuto ring nakatayo si Elisa sa harapan ni Oliver. Tila ba naghihintay siya ng kasagutan ngunit ang tanging naisagot lang sa kanya ni Oliver ay ang mga mata niyang gulat, kabado, at nag-aalinlangan. Sa ganoon palang na ekspresyon na pinapakita ng binata ay hindi na maiwasan masaktan ni Elisa pero pinilit niya pa rin nagpakawala ng isang ngiti dahil alam niya na hirap na ang binata sa sitwasyon nila ngayon. Ayaw na niyang pahirapan pa kung magpapakita pa siya na nasasaktan na siya kahit na wala pa man silang napag-uusapan.
Tumingin siya sa bakanteng duyan na nasa tabi ng inuupuan ni Oliver kaya naman pilit niyang ginalaw ang kanyang mga paa para makaupo doon. Parang ayaw na niya kasing umalis sa harapan ni Oliver dahil baka iyon na ang huling pagkakataon na tumayo ito s
