"Ang lungkot naman pala talaga nga kwento ni Tito Johnny at Tita Angge," ngumuso si Chantle, hindi pa rin makapaniwala sa aking mga kwento.
Inilahad ko lahat sa kanya kung bakit nga ba hindi nagkatuluyan ang aking mga magulang. Seryoso siyang nakinig sa akin hanggang sa matapos ako sa aking kwento.
"But, that's okay now. At least, they're both happy now," hinaplos ko ang kanyang buhok.
"How about you? Are you happy now?" biglang tanong niya.
"Yes, I am," walang alinglangan kong sabi. "Nandito ka na sa buhay ko, eh."
Sabado ngayon at nandito kami sa aking condo. Wala kaming usapan na magkikita ngayon pero pumuslit si Chantle sa kanila dahil wala raw ang mga magulang niya. Ang mga Kuya naman niya ay abala rin sa kanilang mga trabaho.
Inaaya niya akong lumabas kanina, kaso'y nagbago nam
