Naging malamig ang pakikitungo sa akin ni Chantle pagkatapos ng gabing iyon. Ang maliliit na away namin ang naging malaki. Ang mga kasinungalingan ko ay naging sunud-sunod. Takot lang naman ako na masira ang relasyon namin kaya ko itinago iyon.
But then... nothing can justify my actions.
Isang araw, dumating na ang kinakatakutan ko. Nagpasya na si Chantle na iwan ako. Paulit-ulit kong minumura ang aking sarili dahil sa mga kasinungalingan ko. Pakiramdam ko'y kulang ang isang habang buhay para bayaran ang mga kasalanan ko sa kanya.
"Uuwi na 'ko sa min!" sigaw ni Chantle isang araw pag uwi ko. Nakaempake na ang kanyang mga gamit. Handa na siyang umalis at iwan ako. "Sinungaling ka! Ayoko na sa 'yo!"
Mabilis akong lumapit sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit. Sa sobrang hipit nito, hindi
