Chapter 22
°Clare°
"Apo naman, sasama ako sayo pa-" Pinutol ko na ang dapat ay sasabihin ni manang. As if naman hahayaan ko ang isang 60 years old na samahan akong buhatin ang sarili kong problema.
Makakaya ko naman ito, kahit na wala na ang mga kayamanan ng pamilyang ito. Namili na si mama, pinili niyang itaboy ang sarili niyang anak kaya tatanggapin ko na lang iyon.
"Manang wala po ba kayong tiwala sa akin?" Tanong ko sa matanda'ng kanina pa mahigpit na nakakapit sa magkabila kong braso.
"Apo, alam ko kung gaano kahirap ang buhay sa labas ka-"
"Wala po kayong tiwala sa akin?"
Napabuga ng hangin ang matanda, tinitigan pa ako nito mula ulo hanggang paa bago huminto ang tingin niya sa natatanging bag na dala dala ko.
Hindi ako hinayaan ni mama na kumuha ng kahit anong damit sa clos
