Chapter 23
"Hopeless"
Palipat-lipat ang tingin ko sa kanya at sa sasakyang nasa tabi ko. It looks brand new, no scratch and shiny. Nakaawang lang ang labi ko. Hindi ko alam anong sasabihin. I am too stunned to compose a sentence. I looked at him in disbelief.
“You don’t like it?”
“Juancho… it’s too much! At… at anong gagawin ko sa kotse? I don’t know how to drive.”
“It’s not a problem. I will teach you.”
Umiling ako. “Hindi parin eh. This is lavish. Sobra-sobra na ito.”
I am becoming hysterical. Jusko! I know he is rich pero ang bigyan niya ako ng sasakyan, kalabisan na talaga. Ang mga binibigay niya ngang mga bagay dati kung pwede lang tanggihan, tumatanggi talaga ako. Now, it’s a f*****g car!?
“I can’t except that.”
Nawala ang ngisi niya, He looked offen
