CHAPTER 3
1006 Words
LIRA POV
"Nako, baka tumandang dalaga yang kaibigan mo kapag hindi siya na nag asawa."
"Ano ka ba Reji? Why are you putting so much pressure on her? She is still on her 20's and a lot of thing could happen!"
He looks at me as if he does not understand what I said.
"Sabi ko naman sayo babe, don't English me! Alam mo naman na mahina ako sa ganyan kaya nga ako madalas ako nasasabihang bobo sa klase."
Napatakip ako sa bibig ko at natawa ako, "Oh my... sorry na babe! Hayaan mo, hindi naman sukatan ang galing sa English para masabihan kang matalino eh! At least ikaw, pwede kang mag artista kasi gwapo ka compared sa kanila. Mas malaki ang kikitain mo, bawing bawi na sa hitsura kaya pwede kang maging sikat na celebrity kaagad!"
"Paano kapag nangyari yan? Mahirap maging artista kasi marami akong mga hahalikang babae para lang sa trabaho. Sige ka, alam ko na ayaw mong may kaagaw ka sa akin. Selosa ka pa naman, may babae panga lamang akong kausap ay nagagalit ka na kaagad."
Sa bagay, tama nga ang sinabi niya, wala rin ako minsan sa mood at madaling magselos kapag may iba siyang kausap na babae. Para akong takure na madaling mainitan.
"Well, tama ka sa sinabi mo," sambit ko, hinawakan ko ang kanyang kamay, "tara na, samahan mo na ako at bumalik na tayo sa table namin ng mga kaibigan ko!"
Muli niya akong hinawakan sa pisngi ko, ito talaga ang madalas niyang gawin sa akin na gustong gusto ko rin.
"Sigurado ka ba na kaya mo pa ha? Pwede naman kitang ihatid sa bahay niyo. Dala ko ang kotse ni ng stepdad ko sa labas!"
"Kotse? Bakit, nandito na ba siya sa Pinas ha?" I spoke loudly dahil sa ang ingay ng sound system rito kahit na magkalapit kami ng boyfriend ko ay ang hirap magsalita.
Ngumiti siya, "Wala pa pero nandito na ang sasakyan niya galing sa Canada. Pinadala niya dito sa Pinas. Eh alam mo naman ako, nagpa practice nang mag drive kaya ayun, noong dumating ay ako na mismo ang nag drive pauwi. Ang mahal nga ng shipping cost. But it's all worth it kaya ihatid na kita sa inyo!"
Ang cool nito at syempre road trip na rin kami ng boyfriend ko. I love my friends but I wanted to be with my boyfriend at sure ako na maiintindihan nila kapag iniwan ko sila.
"Okay sige..."
Maglalakad na sana ako ngunit tila ay babagsak na ako sa kalasingan. Mabuti nga at nasalo ako kaagad ng boyfriend ko na nilagay ang kanyang mga kamay sa aking likuran.
Nagkatitigan kaming dalawa ng ilang sandali.
"Ayan ang sinasabi ko sayo eh! Lasing na lasing ka na. Next time, wag iinom ng sobra kung hindi mo rin kayang panindigan."
Mas nararamdaman ko pa ang pagmamahal niya kaysa sa galit niya.
"Sorry, nakisama lang ako sa mga friends ko. Si Jessy kasi eh, mapilit ang kaibigan ko kaya napainom na ako ng wala sa oras."
"Ilang bote ng alak ba ang ininom mo ha?"
"Dalawa yata o tatlo!" sambit ko, biglang bumaliktad ang sikmura ko at para akong masusuka.
"Wait babe... dalhin kita sa cr!" sambit niya, puno ng pagmamalasakit ang kanyang boses at tila ay naramdaman niya na hindi maganda ang pakiramdam ko.
Wala nga siyang pakialam kahit na pumasok pa siya sa cr ng mga babae. Sinamahan niya ako hanggang sa cubicle kung saan ako nag suka ng nagsuka. Siya ay naka alalay at naka akbay pa.
"Next time, drink moderately. Wag na tayong magpaalam sa mga kaibigan mo, iuuwi na kita sa inyo!" sambit niya.
That is what I want to happen as well. Matapos ko ngang sumuka ay niyakap ko siya ng mahigpit. I don't want this to happen again ngunit mabut at nandito ang boyfriend ko para alalayan ako.
"Tara na ilalabas na kita!"
Those are the last words he said to me before I passed out. Nang mamulat ang aking mga mata, naramdaman ko na lamang na may humahalik sa mga labi ko. I could barely see anything dahil sa ang dilim.
Ngunit nalanghap ko ang pabango ng boyfriend ko kaya alam ko na siya ang kahalikan ko sa mga sandaling ito. Until this very moment, nararamdaman ko pa rin ang kalasingan ngunit mas malakas ang tama ko kay Reji kaya tiniis kong gisingin ang diwa ko para sa pag aalaba ng halikan namin.
Yung tunog kung paano maglapat ang aming mga labi at yung hawakan namin sa pisngi habang ginagawa namin ito, this gives me so much pleasure. Pero saan ba ako dinala ng boyfriend ko? Bakit ang dilim sa lugar na ito na maski ang maputi niyang mukha ay hindi ko makita.
Ito ba ang sinasabi nila na kapag may alak ay may balak? Kinakabahan na ako, ayaw ko pang isuko ang bataan sa boyfriend ko. Ang pangako ko sa mga magulang ko ay dapat kasal muna ako bago ko isuko ang sarili ko. Matampuhin pa naman parehas ang mga magulang ko.
Nang pakawalan niya ang labi ko ay tsaka ako nakapag salita.
"Nasaan tayo Reji?"
"Nandito tayo kotse ko... kalma babe... aalis din tayo maya maya... ang tindi kasi ng traffic ngayon sa daan kaya hindi muna tayo makaalis."
Medyo nauutal siya at halatang kinakabahan sa sagot niya.
"Pero bakit ang dilim dito sa loob ng sasakyan mo ha? At tsaka parang nakahiga na ako?" tanong ko.
Nang hawakan ko siya sa kanyang pisngi ay napagtanto ko na nakapatong na pala siya sa akin. Nararamdaman ko rin ang init ng kanyang pag hinga.
"Ang tagal na natin babe... matatapos na tayo sa pag aaral natin... siguro naman ay handa ka nang ibigay ang sarili mo..."
Hinalika niya ng saglit ang aking mga labi at kinagat akong bigla sa aking leeg. Napalunok ako at pinagpawisan, nang diinan niya ang kanyang pagkagat ay napatirik na lamang ang aking mga mata.
Dama ng buong katawan ko ang ginawa niyang ito. Parang mas nalulunod pa ako sa sarap ngayon kaysa sa kalasingan.
- Writer
