BINAGALAN ko ang aking paglalakad, upang mas masipat ang mukha ng aking asawa.
“Ang gwapong Hudas naman nito.” Puri ko sa lalaki sa aking isipan.
Hanggang sa isip lang iyon, dahil ayokong lalong tumaas ang tingin ng lalaki sa kanyang sarili.
Mamaya maging dahilan pa iyon para lalo niya akong kawawain dito sa kanyang teritoryo.
“Tumigil ka nga! Pwedeng hangaan ngunit bawal ipahalata.” Sita naman isang bahagi ng aking isip.
“Late ka na!” Mahinang ani ko na dapat ay hindi naisating.
Agad na napakagat labi ako ng mas dumilim ang tingin na pinupukol sa akin ng Hudas sa ugali pero parang si Adonis naman sa gwapo.
“Sinong late? Saan na late?” Mababang tono na tanong ng lalaki sa akin.
Sandaling napapikit pa ako. Kumpirmadong narinig nga n’ya.
“Ano? Sinong kausap mo?” Balik na tanong
