SIMON'S POV:
KAAGAD akong sumunod dito na malalaki ang hakbang sa pagbaba. Karga ko pa naman si baby.
“J-jenny, galit ka pa rin ba sa akin?” hindi ko mapigilang maitanong na sinasabayan ang hakbang nito.
Gustong-gusto ko na siyang yakapin, madamang muli ang yakap niya at maibsan itong pangungulila ko sa kanya ng tatlong taon, pero heto at mukhang. . . wala na akong halaga sa kanya.
“I'm not mad. Why should I?” sagot nito na hindi ako sinusulyapan.
“K-kung gano'n, bakit ganyan ka kay ninong?” nagtatampo kong tanong.
Huminto siya na nilingon akong ikinalunok ko na mapatitig dito. Napasulyap pa siya kay baby bago muling tumitig sa akin at walang mababakas na emosyon sa kanyang mga mata.
“We're just here to get my things, ninong. Don't worry, hindi kami magtatagal,” anito na mulin
