"CAN you stop staring at me? Baka mabangga tayo niyan." Wika ko.
Hinawakan ni Phillip ang kamay ko. "Sorry. I can't help it."
I chuckled. "Do you miss me that much?"
He bite his lips. "Parang ayaw ko ng dalhin sa bahay ng mga magulang ko. Gusto ko na lang na dalhin ka somewhere else kung saan masosolo kita."
"Tumigil ka nga. Masyado kang atat. Masosolo mo din naman ako mamaya."
Hindi na ako makapaghintay. I prepared so much for today. Hindi ko kakalimutan lahat ng pinag-aralan ko. I really hope na mag work yun.
"I'm kind of concern they might like you too much at di na kita masolo."
Masyado niya akong pinapakilig. f**k. Sobrang lakas ng t***k ng puso ko hindi ko alam kung normal pa ba toh.
HINDI ako nilubayan ni Phillip ng mga tingin niya hanggang sa makarating kami sa bahay nila.
