CHAPTER 38

2009 Words

ALEXANDRA KATE POV Nandito kami ngayon sa van ni Ven. Umiiyak parin ako sa leeg nito. Bakit ganon? Bakit di ko kaya? Gusto kong pumatay pero may pumipigil. "Honey hushh stop crying okay," pag-aalo nito saakin. Matapos ang nangyari kanina ay walang alinlangan na pinatay ni Ven ang lalaki sa harapan ko. Di ko alam kong magiging masaya ba ako? "Ven, mamatay tao narin ba ako?" Iyak na sambit ko. Hinahaplos niya naman ang buhok ko bago ako hinalikan sa noo. "No, honey. Your not." Pagpapahinahon nito saakin. Diba siya galit saakin? Di ko siya sinunud. Nakaupo ako ngayon sa lap niya kaya malaya akong umiiyak sa balikat nito, di ko alam pero nagiging baby ako pagdating sa kanya. "Sorry, di na naman kita sinunud," iyak na hingi ko ng paumanhin sa kanya. "Di naako ang babaeng gusto mo, wala n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD