Chapter XXXVII
Jessica Marie Padilla's POV
"JESSICA! PLEASE, MAG-USAP TAYO!"
"Puwede ba Sam, 'wag kang mag-eskandalo rito!"
"No! JESSICA!"
Hindi ko pa naimumulat ang mga mata ko ay nangunot-noo na ako nang magising ako sa ingay mula sa labas. Pagmulat ng mga mata ko ay nakita ko kaagad na maliwanag na ang langit ngunit hindi pa tumataas ang araw. Alas sinco pa lang ng umaga, kahit hindi ko tingnan ang oras sa wall clock ko ay kabisado ko na ang kalangitan.
"JESSICA, PLEASE! KAILANGAN NATING MAG-USAP!"
Bumangon na ako at sumilip sa bintana. Hindi ako puwedeng magkamali, boses iyon ni Sam. Pagkahawi ko ng kurtina ay nakita ko kaagad kong nakita si Sam, kaharap niya sina Daddy. Kahit hindi ko masyadong marinig sng boses nina Mommy't Daddy dahil hindi naman sila sumisigaw kagaya ni Sam,
