Capitulo Trece

2228 Words
Jacintha's Nasa dating mansyon ako ngayon at di man lang nakapagpalit ng suot kung night gown at pinatungan lang iyon ng makapal na jacket. May ambulansya sa labas at iilang nurse at doctor. Anong nangyayari? Bumaba ako ng sasakyan at gulat ang makikita sa mukha ng mga tauhan ng Pacific na nakabantay doon. "Red warning! The Mistress is at the mansion" "The Mistress is in the area, secure the grounds" "The Mistress is here. Do you copy? I repeat the Mistress is here" Sunod sunod ang alerto ng mga ito. Hinarang ako ng mga ito ng sinubukan kong pumasok. "Ma'am, hindi ho kayo pwedeng pumasok" "Tumabi kayo o magkakagulo tayo", hindi ito umalis sa harap ng pintuan, at hindi matinag kahit anong pilit ko kaya naglakad ako pabalik. Pumusisyon sa harap ng mansyon kung saan makikita ako ng lahat na nakapaligid. Nagsalita ako sa isang malakas na boses, sapat upang marinig ako ng lahat. "I am the Mistress of Pacific, at batas ang bawat salita ko. Papasukin niyo ako o mararamdaman ninyo kung hanggang saan ang kaya ko", nagsitinginana ang mga ito. "Gusto kong makita ang asawa ko. I command it!", turo ko sa kintatayuan ko. Walang nagawa ang mga ito kundi ang sundin ako. Inabutan ko pa sa loob ng bahay sina Kerin at Wesley, kalbo na ang huli. "Tumabi kayo, wala akong oras para sa inyong dalawa" "Hindi ka po namin pipigilan", si Kerin ang nagsalita. "Alagaan niyo po ang Don, At-- eh Mistress", ani ni Wes. Nilampasan ko ang mga ito at nagtungo sa wing kong asaan ang kwarto niya. Inabutan ko itong nakaupo sa gilid ng kama, nakatalikod sa akin. Balot ang katawan nito ng bandage mula kanang balikat hanggang sa tiya. Kita rin ang iilanb pasa sa katawan nito. "I can handle myself, you may now leave" "Anong nangyari sayo?", basag ang boses kong tanong rito. Natigil ito, tila nagulat sa kanyang narinig, o di kayay sa nagmamay-ari ng boses. Agad ako nitong hinarap at madaling lumapit sa akin, ng medyo naiika, ni hindi man lang iniinda ang sakit. Iniikot-ikot ako na para bang hinahanap kong may sugat o may masakit man sa akin. Mukha talaga itong nag-aalala at aligaga. Hinawakan ko ang mga kamay nitong nakahawak rin sa akin upang maikalma ito. Pinagpapawisan na rin kasi siya ngayon at maputla ang mukha. Hinawakan ko ang kanyang pisngi, mainit ito, marahan itong napapikit at inarko ang mukha sa aking kamay. "Ayos lang ako, Jorge", wika ko sa mahinang boses. Taas baba akong tiningnan nito bago nito kinuha ang aking kamay at inilayo sa kanya. Bagsak ang mga kamay na humakbang patalikod hanggang sa tinalikuran ako. Bagsak ang aking mga kamay sa aking gilid. Hindi ko maintindihan kong anong nangyayari rito. Ang pagiging sala sa init, sala sa lamig nitong pakikitungo sa akin. Mabilis pa rin ang kanyang paghinga, napahawak ito sa kanyang sentido. "Anong nangyari sayo at bakit dito ka nagpapagaling?", nakatalikod pa rin ito sa akin. "Leave, Jacintha. Wala akong dapat na ipaliwanag sayo", wika nito sa mahinang boses. "Asawa mo ako Jorge", pagdadahilan ko rito. Muli ako nitong hinarap pero ngayon, wala na ang malamlam nitong mga mata na kita ang pag-alala sa akin kahit pa ito ang mukhang kalunos-lunos sa aming dalawa. Nagbalik na ngayon ang mga tingin nitong walang ka emo-emosyon. "Don't be delusional, Jacintha. We are only husband and wife in papers. Nothing more nothing less. So listen and go!", May diin sa huli nitong sinabi. Alam ko ang katotohanang iyon pero bakit tila masakit pakinggan lalo na at galing sa kanya? "At bakit? Bakit kailangan kong makinig sayo kung di mo man lang ako magawang sagutin mg matino?" sunod sunod kong tira rito. Kung galit ito ay lalo na ako. "Kung makikipagtigasan ka, kaya ko rin yang gawin. Tingnan natin kung sino ang unang bumigay. Hindi ako lalabas ng silid na ito", "You really are-- argh!", daing nito at napahawak sa tiyan nyang may benda. Bago pa man ito matumba ay dali ko nang inalalayan papaupo ng kama. Pilit nitong winawaksi ang mga kamay ko. "Ayokong andito ka. I have set boundaries with you and you..", kinusot nito ang kwelyo ng damit ko. "your presence just makes that boundaries invisible over time. And I know that will f**k me up, so I don't want that, I dont want you, so leave!", nag-iinit ang katawan nito, nilalagnat siya. "Tumigil ka, kailangan mong magpahinga, nilalagnat ka, Jorge" "Siguro ay nagdedeliryo na ako, hindi ko na rin alam ang pinagsasasabi ko. f**k I feel sick!", pinahiga ko na ito at agad na pinunasan ang pawis nito. "I don't want you here, leave", patuloy pa rin ito. Naasiwa na ako sa paulit na nito at di ko na mabilang na beses niyang sinasabi kaya hinampas ko ang mukha nito ng bimpong dala ko at tatayo na sana sa kama upang kumuha ng panibago ng hulihin nito ang aking kamay at nagsalita. "Stay, don't... don't leave me" "Baliw ka", pabulong kong sabi. Dapat na siguro akong masanay sa ganitong sitwasyon. Hindi ko na dapat basahin at bigyang kahulugan ang mga gingawa nito dahil lahat iyon ay walang kasiguraduhan gaya ng kung anong meron kami ngayon. Ngunit pinili ko ito, pinili kita at ako ang pinili mo kaya mananatili ako hanggang sa kailangan sa walang kasiguraduhan na iyon. ~~ "Finally, you are awake" Boses ni Jorge ang una kong narinig sa umagang iyon. Gumalaw ako sa kama pero napatigil bigla ng mapagtanto kong nakapatong lang naman ang isang kamay ko sa tiyan nito pati ang mga binti ko ay nakadantay sa kanya. Ang kamay nito ay nakapatong lang sa noo nito at tila hinihintay akong magising upang makagalaw siya. Agad akong napatayo at pinahid ang bibig at baka may laway pang namumuo doon. Magulo ang aking buhok pati damit ko na inayos ko naman din. Wala sa akin ang mga tingin nito, ni hindi nga ako nito magawang tingnan. Lumundo ang kama sa pagtayo nito at napasandal sa headboard. Oo na at di naman ako kaaya-aya lalo na sa umaga sino ba naman kasing gigising ng umaga na mukhang Dyosa? Nang maalala ko ay winaksi ko ang comforter at lumapit pang lalo rito at inilapat ang aking kamay sa noo niya, ang isa naman ay sa akin. "What..." "Wag ka magalaw, tinitingnan ko lang". Bumaba na ang lagnat nito, di gaya ng kagabi. "You should not be here. I'll have them secure you--" "Ayaw mo ba talagang andito ako?", may pagod sa boses kong wika rito. "May nangyari sa akin, hinahanap kita pero hindi kita makita", panimula ko ng ganun pa rin ang tono ng boses "Ikaw lang ang mayruon ako sa party na iyon. Mabuti nalang at tinulungan ako ng di ko man lang maalala kung sino at ngayon...", di pa rin ako nito magawang tingnan. Galit ba ito dahil di ko na naman sinunod ang utos niya? Di ko na alam. Tinuro ko ang sitwasyon niya. "Inabutan kitang ganito, pero pinipilit mo pa rin akong paalisin", wala akong kahit anong narinig rito. "Sana pala ay hindi nalang ako nag-alala sayo" Bumaba na ako ng kama bago pa man tuluyang bumagsak ang nangigilid ko nang mga luha. Kinuha ko ang jacket na iniligay ko sa sofa ng kwarto nito at isinuot iyon bago tuluyang lumabas ng kwarto. Hindi ako iiyak, hindi karapat-dapat iyakan ang lalaking iyon. Akap-akap ko ang sarili na naglalakad sa hallway ng mansyon na iyon kagat ang ibabang labi at pilit pa ring pinipigil ang pag-iyak at napahawak sa dalawang singsing na nasa aking palasingsingan. Hinahawi ang buhok sa likod ng aking tenga; walang iiyak. Nang pahakbang na ako pababa ng hagdan ay hinila ako ng dalawang malalakas na kamay. Gulat akong napatingin sa kung sinong may gawa niyon pero nauna nitong nailapat ang mga labi sa akin. "Ughmp!", higit ko sa aking hininga na ginawa naman nitong tsansa upang ipasok ang maiinit nitong dila sa akin. Hawak hawak nito ang aking mukha habang ang isang kamay ay nasa aking likod. "Jacintha...", banggit nito sa aking pangalan bago muling sinuggaban ang aking mga labi at sa pagkakataong ito, mas mapusok. Inangat ako nito at kinarga ng hindi binabasag ang aming halik. Nakita ko ang aking sariling hinahayaan ito, dahil sa kahit na ginawa nito iyon ay walang sakit na makikita sa kanyang mukha dahil kung di ako nagkakamali puno lang iyon ng pananabik. Sabik ito sa akin? Kung kanina nga lang ay gusto na ako nitong umalis? Pinasok ako nitong muli sa kwarto at sa pagkakataong ito ay kusa na akong bumaba at sinabayan ang nga halik niya. Hanggang sa maabot namin ang kama, naupo ito doon habang ako naman ay nakaluhod na nakaupo sa harap niya at ang mga kamay nito ay nakasuporta sa aking likod na siya ring nagtanggal ng aking kasuotan hanggang sa damit pangloob nalang ang nakalahad rito. Hagod ang buhok nitong napaliyad ako ng tanggalin nito ang aking bra at isubsob nito ang kanyang mukha. "Ugh hmp!", tanging mga daing at ungol ang maririnig sa aming dalawa. Hinahayaan ang aming katawan ang mag-usap. Ngunit hindi pa rin ito sapat upang mawala ang sakit na nararamdaman ko sa mga ginagawa nitong pagsasantabi sa akin. Talagang nadadala lang ako ng kamunduhang nababalot sa aming dalawa at di naman talaga mapaglakailang magaling ito at malaki. Tanggal nang lahat ang aking suot, hubo na ako rito. Ang mga daliri nito ay naglalabas masok na ngayon sa aking puwerta. Nasabunot ko ang buhok nito sa sensasyong iyon nang walang ano ay ipinasok nito ang kanya sa akin, na nagbigay sa akin ng nginig. "Oh my, ugh!", ungol ko sa ginawa nito. "Now, Mi Hermosa. Move", bulong nito habang winawaksi sa aking likod ang buhok na ngayon ay hawak hawak niya. Ang mga mata nito ay nanghahamon. May mga benda pa rin ito sa katawan kaya siguro ako ang nais nitong gumalaw at ginawa ko naman iyon. Dahan dahan akong gumalaw pataas baba rito. "Yes, Mi Hermosa. f**k me, hard!", napaliyad ang ulo nito. Patuloy pa rin ako sa pagtataas baba hanggang sa naramdaman kong naglabas ito ng likido sa aking loob. Napahiga na ito ngayon sa kama saka ako muling umulos. Ang mga kamay ko ay nasa dibdib ngayon nito. "Good heavens, Mi Hermosa agh!", daing nito, kita sa mukha nitong nasasarapan ito sa aking ginagawa. Umulos pa ako ng umulos, taas baba at iniikot ang akin sa kanya hanggang sa nagsabaya kaming nilabasan, muli itong naglabas ng likido sa loob ko. Inihiga ko ang sarili sa hilid ng kama ng tumayo ito at hinila ang aking mga binti patagilid. Iniharap nito ang mukha ko sa kanya na nasa likod ko ngayon. "We can't be finished with just that, Mi hermosa", at umulos nga sunod sunod. Wala akong nagawa kundi ang mapakapit sa bewang nito habang ang kamay niya ay iniaangat ang isa kung binti. "Agh! tight and stretched only for me, Mi Hermosa" "Agh! Agh!", pakiramdamn ko ay titirik na ang aking mga mata at mahahati na ako sa dalawa sa bilis ng pag-ulos nito. "That's it, moan loader, c*m for me, Mi Hermosa" Pagod na ang aking katawan ng muli itong nilabasan at sa inaakalang tapos na ito ay kinubabawan ako nitong muli at nagsimulang umulos na naman. At sa pagkakataong ito ay nawalan na ako ng malay-tao. Nagising nalang akong pagod ng buong katawan at nakadagan sa aking mga balikat ay kamay ni Jorge habang nakasubsob ang mukha nito sa aking leeg. Hinilot ko ang aking sentido, nawalan nga pala ako ng malay. Alam kong iba ang stamina ni Jorge pero hindi ko akalaing kahit na sugatan ito ay ganun pa rin kalakas iyon. Inalis ko ang kamay nito sa akin at natayo na. Mabuti nalang at hindi sapat ang nginig ng aking mga hita upang hindi ko na namsn magawang tumayo. Kinuha ko ang damit ko at agad na naligo sa banyo ng kwarto nito. Nilinis ko ang sarili at nagbihis na, ng matapos akong makapag-blow dry ng buhok ay lumabas na ako ng banyo. Tulog na tulog pa rin si Jorge. Ginawa ko iyong tsansa upang lumabas ng kwarto nito. Alam ko naman na tawag ng laman lang ang nangyari sa amin. Ganun din ako, at may obligasyon kami sa isa't-isa. Hindi ko kailangang bigyan iyon ng ibang kahulugan. Iinumin ko nalang pag-uwi ang pills na naireseta sa akin. Naglakad na ako pababa ng hagdan ng makasalubong ko si Donovan. Tiningnan ako nito mula ulo hanggang paa. "Nasa itaas si Jorge at natutulog" "Are you okay Jacintha? Why are you dressed like that?", Oo nga naman, pantulog at jacket ang suot ko ngayon, naka flipflops pa. "Ayos lang ako. Uuwi ako sa kabilang bahay. Ikaw na muna ang bahala kay Jorge" "Pero hahanapin ka non pag nagising", ningitian ko lang ito. "Hindi iyon. Mauna na ako, Donovan" Naglakad na ako pababa at agad naman akong inalalayan ng mga tauhan papasok sa isang sasakyan. Sa loob ng sasakyan ay pilit kong inaalala ang boses na narinig ko ng gabi ng party. Sigurado akong isa iyong ala-ala, hindi ko alam kung anong nag trigger at may dahilan ang mga nangyayari sa akin kung bakit luamalabas iyon. Ang nangyari na iyon ay nagbigay lang sa akin ng pag-asa na maaring may iba pa sa mga ala-alang mayroon ako ngayon at maaring maalala ko na ang Mama, kaya kahit pagpapanggap lang ay mananatili ako sa tabi ni Jorge.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD