Maddening Desires

Capitulo Dieciocho

Jorge's

As I walk inside the house I loosened my tie. Mabigat ang pakitamdam ko, lalagnatin yata ako, nalamukos ko ang aking mukha, dama ko ang bigote kong tumutubo, di ko pa rin kasi ito naahit, I just don't have the energy ever since that night, when she knew.

In a way, gusto kong maawa siya sa akin, so that she would come closer to me, so I can smell her kahit na ayoko ng mint. Ang sabihin sa kanya na maling-mali ako, at gusto kong maayos kaming dalawa na handa akong kalimutan ang lahat, ang nakaraan, kung siya rin naman ang magiging kinabukasan ko. Pero ngayon wala akong ibang kayang gawin kundi ang mapabuntong-hininga.

Napahawak ako sa hagdanan at aakyat na papunta sa taas where she is pero napahinto sa gitna. I was eyeing the whole house at hindi ko maramdaman ang presensya nito. Hindi ko masabi kung ano ngunit may iba.

She is not home. I am sure of it.

Dagling naglakad ako pababa at, ni loosen amg necktie ko hanggang sa matanggal ito ng may tumawag sa akin.

"Mr. Dejardin...", si Diane iyon, mukha itong aligaga.

"Where is Jacintha?", hagod nito ang kamay sa harap at angdadalawang isip magsalita.

"Lumabas ho siya, hindi ko alam kung saan. May nangyari ho ba?"

"Nothing that concerns you"

Iniwan ko na ito doon at nang makalabas na ako ay sumalubong sa akin si Kerin na palabas na nang sasakyan.

"Mr. Desjardin!", tawag nito sa akin at lumapit.

"What is it?",

"Sir, I- hindi ko alam kong paano but Miss Jacintha's tracker, nawala ito sa system"

"What?!"

"I was checking, an hour ago, dahil alam kong may tendency siya pero hindi sa puntong tatanggalin niya ang tracker sa sarili niyang braso. Ayokong mag-isip ng masama pero sa tingin ko ay may nangyaring mas---", hinablot ko ang kwelyo nito.

"At ngayon niyo lang sinabi sa akin?"

May mga sasakyang dumating at s aisa nito ay iniluwa si Wes.

"Sir, lumapit ako kay Sir Benille, to help find her location", binitawan ko si Kerin.

"Speak and make sure it's useful",

"Her last location was found bago pa mawala ang tracker. At...", nagtinginan ang dalawa bago ito nagsalita. "Her last location was in Madame Soledad's mansion"

"Sa... Grandma Sol?"

"We aren't concluding anything", si Kerin ang nagsalita. "Pero mas mabuti nang i-check natin. Maaring may mali lang sa naibigay na location si Sir Benille"

Naikuyok ko ang aking palad at hinablot ang baril ni Wes saka iyon, sunid sunod na ipinaputok, napayuko nalang ang dalawa pati ang iba ko oang mga tauhan.

"No one sleeps until my wife is found. Search Grandma Sol's place, every crevices, even if it leads tou to the corners of hell I don't f*****g care just bring me back my wife whole. Am I understood?"

"Yes Sir!",

Pumasok ako sa loob ng bahay at umakyat sa kwarto nito dahil maaring may mga bagay akong makita na maaring magtunton sa akin kung asaan siya. I was searching the whole place. Kahit banyo nito ay hindi ko pinalampas. Nasa may sink ako ng makitang may kung anong mga kahon ang anduon, there were eight specifically at nang tingnan ko pang maigi hindi ko inakala. Mukha iyong mga stick at lahat ay may dalawang guhit sa gitna.

"She's..."

Mas lalong nag-alab ang damdamin ko. Hindi ko namalayang nangilid at tumulo ang aking luha habang mahigpit na nakakapit sa stick na iyon. They're in danger; and I don't know where she is right now. Bakit ngayon pa? Bakit hindi mo sinabi sa akin Jacintha?

Lumabas na ako ng banyo at bumaba na nang di pa man ay nasa baba ang aligagang si Diane na pabalik balik ang lakas sa baba ng hagdan habang hawak-hawak ang tiyan at kagat-kagat ang daliri nito.

"What are you still doing here?",

"A-alam ko ho kung asaan siya, si Ma'am Jacintha", my head tilted and without a word, inikot ang mga daliri sa leeg nito, hinawakan ng dalawang kamay nito ang kamay ko.

I am enrage. How does a mere maid knew where she is, unless...

"I-pangako, ah, ipa-ngako niyo ho munang magiging ma-maayos kami ng anak ko", napatingin ako sa tiyan nito, nagsimula na itong umiyak.

"Wala ka sa posisyong makipag deal sa akin, Diane", tumapang ang ekspresyon nito.

"Ku-kung hindi mo tutuparin ang nais ko. Mamatay ako, at hinding-h-hindi mo malalaman kong asaan si Jacintha, a-at kung buhay pa ba siya aah!", humigpit ang aking hawak, naka tip toe na ito sa sahig ng bitiwan ko. Nasalampak si Diane sa sahig.

"I'm sorry Mr. Desjardin...", patuloy pa rin ito sa pag-iyak.

"Hindi ko kailangan ang sorry mo. Asaan ang mag-ina ko?"

Fuck this f*****g fever. I can take the scorch of my body, even hell just to get to where Jacintha is.

Jacintha's

Nagising ako na malamig ang konretong nasa aking likuran at isang kamay na sa aking may palapulsuhan. Hirap man sa pagdilat dahil nahihilo paa y hindi ako nagakakamali, si Niko ang nakikita. Ginagamot mito ang kamay kong dugan, ang parte kung saan inilagay ni Jorge ang tracker. Hinablot ko ang aking kamay na agad namang binawi ni Niko.

"Wag kang magalaw at ginagamot ko ang sugat mo", hindi ito makatingin sa akin.

"B-bakit mo to ginawa, Niko?", alam kong hindi kami malapit na dalawa pero hindi ko lubisang maisip na magagawa ito ni Niko. Napaka loyal nito kay Jorge, siya ang right hand man nito.

"Pera? Pangakong kayaman? Hindi makakapagkatiwalaan ang--"

"Pwede ba at tumahimik ka?"

"Hindi mo magagawang traydorin si Jorge"

"Pwes, ginawa ko na. f**k Jorge! Pera? Kayamanan?", mapakla itong napangisi. "Hindi iyon maiikumpara sa tunay na dahilan ko, Jacintha", bumalik agad ito sa kamay ko na ngayon ay binebendahan na nito.

"Kung ganun, ano?", hinawakan ko ang braso nito. Galit ang nga matang tiningnana ako nito at napilitang magsalita.

"Diane"

"Si Diane?"

"Buntis siya, Jacintha. Gaya mo ay nais ko ng magandang buhay ppara sa magiging anak ko, sa magiging pamilya namin. At gagawin ko ang lahat, kumapit man sa patalim. Sa huling pagkakataon ay gagamitin ko ang pagiging isang Mafia", awang ang aking bibig sa rebelasyon nito. May lihim na relasyon ito at si Diane.

"Hindi magugustuhan ni Diane itong ginagawa mo"

"Alam niya", lalong lumaki ang ngisi nito. "Ang kailangan lang ay buhay ka hanggang sa hatulan ka ng Madame at matapos iyon, makakaalis na kami ni Diane rito at mamumuhay gamit ang reward ng Madame"

"Nagkakamali ka ng pinagkakatiwalaan Niko, hindi ka dapat sa kanya sumugal"

"At ikaw?... Sa tingin ko ay wala ka sa lugar na pagsabihan ako kung sino ang pagkakatiwalaan kung ang taong inaasahan mo ay wala pa rin ngayon para iligtas", tumayo na ito at kinuha sa labas ang isang tray ng pagkain at inumin.

"Kain. Kailangan buhay ka pa, gusto kang makita ng Madame"

Tuluyan na itong umalis at iniwan ako kasama nag pagkaing di ko kinain at baka may halo iyong lason. Nanghihina ako oo pero hindi ako papatinag sa mga ito. I have been through alot, at hindi ako mamamatay sa ganito lang. Pikit kong sinusubukang luwagan ang talinsa aking kamay, ilang minuto ko ma rin iyong ginagawa ng makarinig ako ng mga paang papalapit.

"Sino kayo?!", pasigaw kung tanong ng bumukas ang pintuan. Tinayo ako ng mga ito. At dinala kung saan. Wala akong makita kumdi puro metal na para bang nasa isang sekretong lugar kami sa ilalim ng lupa, underground kung tawagin.

Malayo pa man ay kita ko na ang taong nasa baba. Suot ay puri kulay pula at puti ang buhok, kilala ko ang pigurang iyon. Hanggang sa nakababa na nga kami at humarap sa akin ang mukhang iyon.

"Kumusta, hija?", puno ng disgusto na para bang nadidiro ang boses nito. Sinalampak ako sa sahig, at napaluhod.

"Ikaw? Ikaw ang may kasalanan ng lahat, noon at ngayon, ikaw!", turo ko ng baril rito.

"Oo ako nga!"

"Adolf, hindi siya parte ng kahit anong organisasyon, I hired him and the Ball, when you were almost killed bu Niko, that embecile na di magawa ng maayos ang utos sa kanya, yes... it was all me! Matagal ko nang alam na nagpapa-imbestiga si Jorge. I am not some old bag thay can do nothing, I build the Desjardin! At wala sa mga ina ninyo noon o kahit na sino sa inyo ngayon ang makakagiba ng kung anong meron ako! Not even your worthless love! None!", nababaliw na talaga yata ito, tumatawa-tawa pa ito matapos isiwalata ang lahat ng iyon.

Hindi siya ang inakala naming harmless na tao; she isn't even human ngayong nakatingin ako sa kanya. Giving me time para mapansin ang mga taong iyon, na nakapalibot sa akin.

"Kung ganun bakit di mo na ako patayin?", initsa nito ang isang baril na para bang nanghahamon.

"Because no matter what you do, you can do nothing at this point. Di mo man lang maabot ang baril na iyan. You will be good as dead para kay Jorge at babalik uli siya sa pagsunod sa akin"

Nasa baril ang tingin ko, timw is ticking pero hinahanap ko ang tamang timing, until dumak o ang tingin ko sa mga mata nito, sinisigurong kita niya ang panlilisik nito at ihon ang magiging huling memorya nito sa akin. Dahil sisiguraduhin kong isa lang sa atin ang lalabas ng buhay, at hindi ikaw iyon.

"Kung ganun, hayaan mo akong sabihin ang final words ko, Grandma Sol"

"Oh sure do go on! Hindi naman ako ganun ka heartless"

"Kung ganyun ito lang ang masasabi ko...", niluluwagan ang tali ay ibinuka ko ang aking bibig upang tapusin ang sasabihin ko.

"Mamatay ka nang putangina ka!", kumalas ang tali at dali kong kinuha ang baril sabay ng pagputok ng baril sa kung saan at tinamaan ang halos lahat ng tauhan ni Soledad na wala itong nagawa kundi ang umatras.

I looked at her with a smug on her face at tumakbo na paalis doon. May tumulong sa akin pero hindi iyon Pacific. Sino ang mga ito. Nahihirapan man ay pilit akong tumakbo, patungo sa itaas, sigurado akong anduon lang ang palabas dito. Patuloy pa rin ako nb makarinig ako ng putok ng baril sa aking deriksyon dahilan upang matumba ako.

"Papatayin kita!", si Soledad ngayon ay nakasunod na sa akin. Umilang hakbang pa ako ng makasalubong ko ang papaakyat na si Jorge. May lalaking babarilim sana ito ngunit dali kong niyakap si Jorge at binaril ang lalaki, natumba kami, tumama ang braso ko sa isang metal, dama ko ang sakit, hinawakan ko iyon.

"Jacintha, are you okay?", nag-aalamg tanong ni Jorge ng mapansin kong nahabol na.kami ngayon ni Soledad na nakaakyat na rin. Itinutok nito sa aking ang hawak niyang baril. Hinarangan iyon ni Jorge.

"Umalis ka diyan, Jorge!"

"Stop, Grandma Sol. Your men is already down. Sa tingin niyo talaga ay kayo pa rin ang susundin nila? I am the Don!"

"At tanga ka!", galit na sigaw nito.

"Akala ko hindi ka magiging kagaya ng Ama mo, tanga sa pag-ibig, ng dahil lang sa iisang babae ay hahamakin ang lahat. You disappointed me"

"So do I. Hindi ko alam kong bakit mo ito ginagawa pero kailangan mo nang tumigil"

"Pinapatay niya ang nanay mo, Jorge pati ang akin", siwalat ko rito.

Natigil ito na para bang may itinatagong nais sabihin. Puno ng duda sa mukha ko itong tinawag.

"Jorge?... Alam mo?"

"Jacintha, ngayon ko lang din nalaman at--"

"Wala kang ginawa?", winaksi ko ang mga kamay nito.

"Mi Hermosa, hindi ganun iyon, don't do this"

"Wag mo akong tawagin niyan", pagkasabi kong iton ay tumakbo ako papalayo.

Itinago nito ang totoo, hindi nga ito nagsinungaling pero itinago niya. Sa huli, pinoprotektahan pa rin nito ang kawalang-hiyaan ng Lola niya, ang putanginang Pacific.

*Bang *bang

Napadapa ako ng sunod sunod ang putok ng baril na aking narinig. Tinitingnan ang paligid sa kung sino ang may gawa nun.

"At saan ka pupunta?", si Soledad, nasundan ako nito.

"Kita mo? Kahit anong gawin ko ay ako pa rin ang kakampihan ng apo ko. His damn mother could die, she deserves it and she's all in the past at damage ang Mama' mo and she saw it coming. So now, everything is clear to you. You can now die, in peace ksama ang nanay at byenan mo!", itinutok nito sa akin ang baril.

"Oh right, you still dont know who your Father is, well, mamamatay ka na rin naman kaya wag na!", mala demonyo itong napatawa.

Gumagapang ako papalayo rito, nanginginig nang biglang may malakas na putok ng baril ang umalingawngaw at napapikit nalang ako, at nagkaroon ng katahimikan.

Hangos kong dinadamanang sarili, ngunit walang tama ng bala sa akin kaya dahan dahan kong idinilat ang aking mga mata at doon ay nasa aking harap, duguan sa may bandang dibdib, nakaluhod habang nakadipa ng dalawang kamay, umaagos na ngayon ang dugo sa bibig nito.

"Cillian! Putangina!", galit na boses ni Soledad, nagdabog pa ito na parang bata at ginulo ang buhok nito ng makitang hindi ako ang tinamaan. At nang muli nitong itinaas ang kamay upang kalabitin ang gatilyo ay bumulagta nalang ito sa sahig, may tama ng bala sa ulo. Patay nang panigurado si Soledad Desjardin

Ibinalik ko ang tingin ngayon kay Uncle Cillian, nakangiti ito sa akin, nakaluhod pa rin at pilit kinakaya. Naluluha ako, nanginginig, lumapit rito at inilagay ang kamay sa dibdib nitong may tama ng baril.

"Uncle Cillian, stay with me", tintawag ko ngayon si Jorge. "Darating si Jorge. Tutulungan ka niya.

Hindi ito nagsasalita at nakatunghay lang sa akin nang itinaas nito ang kamay at hinawakan ang aking pisngi.

"I'm sorry. Hindi ko nailigtas si Suzanne", nagtatanong ang aking mukha na agad ring napalitan ng pagkagukat sa sinabi nito. Nakaawang lang ang aking binig ng lumapit ito at hagkan ang aking noo at iginawad sa akin ang pinakamalawak nitong ngiti na ngayon ko lang nasilayan rito saka iyon sinundan ang pagsuka nito ng maraming dugo at tuluyan ng napatumba. Kinuha nito ang aking kamay, hinalikan iyon at inilagay sa bandang dibdib nito.

The Desjardin Promise!

"I will protect you with my a-all", pinipilit pa rin nitong magsalita, "Kahit na buhay ko pa ang kapalit"

Gulong-gulo ako na kahit alam ko na ang katotohanan ay ayaw niyon lumabas sa aking bibig at wala akong ibang nagawa kundi ang yugyugin ito, aabay ang rumaragasang mga luha. Tuluyan na itong bumagsak, hawak ang aking mga kamay.

"Jacintha..."

"Alam mo"

"Let me explain, mali ang iniisip mo. I am trying to be secure with my moves I--"

"Sa tingin mo talaga ay ganun lang iyon?"

"Ilang beses kung inulit sayo na pagkatiwalaan mo ako, pero muli, sa di ko na mabilang na pagkakataon ay itinago mo na naman sa akin" "Hindi mo kayang magtiwala sa akin at pagod na akong patunayan ang sarili ko sayo"

"No...", Itinaas nitong muli ang nga kamay at pinipilit akong abutin ngunit lumayo ako, hawak.

"Aalis ako, at hindi mo ako pipigilan",

"No! I won't let you-- argh!" napaupo kaming pareho ng isang sunod sunod na putok ng baril ang pumagitna sa aming dalawa. Pinilit kong tumayo at tatakbo na sana ng makitang duguan si Jorge, tumilapon ang hawak nitong baril, tinamaan siya sa balikat.

"Jorge", tawag ko rito na ngyon ay namimilipit na sa sakit. Lalapitan ko na sana ito nv isang putok na naman ang narinig ko. May umaasinta sa amin at ng hanapin ko kung sino iyon gulat akong nakita ang isang taong nakaitim, pati mukha nito ay balo, hindi ko maaninag kung sino. Hinablot ako nito papaalis doon.

"Sino ka! Bitiwan mo ako", ipinalibot nito sa aking bewang ang mga kamay at itinutok ang baril. Natahimik ako. Patuloy pa rin sa pag-agos ang dugo sa balikat ni Jorge.

"No! Jacintha!", ginagapang ako nito. Sumenyas ang taong nakaitim na sumunod ako sa kanya ng hindi parin binibitawan. Nasa mahirap ako na sitwasyon pero hindi ako papatalo rito. Winaksi ko ang baril nito at sinubukan siniko sa tiyan, napahawak ito doon at nabitawan ang baril. Sa tsansang iyon ay hinablot ko ang bonet nito at laking gulat ko ng makita kong sino ang tao sa likod ng maskara.

"Scarlett?", hindi pa man ay lumapit na agad ito at hinampas ang aking batok dahilan upang mawalan ako ng malay tao.