“Clara, ikaw na ba iyan?” Narinig ko kaagad ang boses ni Madame Sofia. Siya nga ang nakita kong pababa ng hagdanan. “May iuutos ako sa’yo-”
Kusang tumigil ang mga paa ko sa paglalakad. Gusto ko mang pumihit na sana paalis ay huli na ang lahat dahil nakita na niya ako.
“Oh! Bakit ganiyan ang itsura mo? What the hell happened to you?” biglaan niyang tanong, ang dapat sanag ipag-uutos ay namatay na sa ere.
Ang tanging nagawa ko na lamang ay ang iiwas ang tingin kahit na nakita naman na niya. Nakita na niyang mugtong-mugto ang mga mata ko. Na hilam na hilam na ang mga pisngi ko dahil kanina pa nakababad sa mga luha.
At walang ibang dahilan ng mga bagay na iyon kung hindi ang kaniyang asawa.
“What in the world...” Sa gilid
