“You done?” tanong ni Archie nang makitang kinakalas ko na ang suot na apron.
Tumango ako kaya naman inilapag niya ang tasa sa lamesa. Tumungo siya kaagad sa aking likuran at siya na rin mismo ang nagtagal ng pagkakabuhol ng apron. Hindi ko mapigilang pag-initan ng mga pisngi.
“Clara?” tawag niya, nasa aking likuran pa rin.
“Hmm?”
“I missed you so much,” bulong niya. “Let’s… Let’s just be ourselves for a while. Just you and me… like this.”
Hindi ko napigilan ang sariling humilig pa lalo sa kaniyang dibdib. Parang nawala na rin ang rason na sumisigaw sa gilid ng aking utak. Ngayon, ang naririnig ko lamang ay ang mga t***k ng aking puso at ang mga paghinga ni Archie.
Ngayon, ito lang ang gusto ko. Ito l
