Bago pa siya tuluyang sumabog ay mabilis siyang lumabas ng kotse ng binata. Panay ang hinga niya nang malalim, pilit pinakakalma ang sarili. Pero kahit anong gawin niya, hindi maalis ang selos at galit na kanyang nadarama.
Parang sasabog ang puso niya!
“Aaahhh!” sumigaw siya nang malakas, walang pakialam kung may makakarinig man. Ang tangi niya lang gusto ng mga sandaling iyon ay mailabas ang sakit ng kanyang dibdib.
Maya-maya pa ay naramdaman niya ang mahigpit na yakap ni Krenan.
“I’m sorry, bi! Sori na…sori na, please!” Puno ng pagsusumamo ang boses nito. Panay ang halik nito sa kanyang ulo at ang mga yakap ay sobrang higpit tila ba takot na takot siyang makawala.
Mas lalo naman siyang napaiyak ng sumubsob siya sa matipuno nitong dibdib. Ang yakap nito, ang natural nitong amoy at an
