Four Seasons of Love

CHAPTER 10

Kithin

“You what?!” Kuya Apollo asked me with so much astonishment.

I didn’t mind it, though. We’re having dinner now. Sumandok lang ako ng ulam at nagpatuloy sa pagkain.

“I said, I joined the Drum and Bugle Corps, Kuya. They told me I’m the majorette. I can gain good grades from it! Exempted na ako sa exams, may additional points pa ako sa extra-curricular activities ko.” I explained merrily.

Kasama namin ngayon sa hapag si Andrew. Bumisita o trabaho...hindi ko alam.

“You’re aware of their uniforms, right?” dagdag niya.

Ngumiwi ako but I smiled. “Uh, yeah. I already saw it, too.” I said while nodding.

“Kithin, I don’t think I can let you wear it.” Kuya Apollo said with his voice full of conviction.

I rolled my eyes. It drifted to Andrew who is silent all the way, nakikinig lang sa usapan naming magkapatid.

“It’s nice! The fabric is satin. Long sleeve ang pang-itaas at---”

“Maiksi ang skirt! Masisilipan ka.” He countered me.

“It has bloomer! Isusuot ko iyon para hindi ako makitaan. Sinukat ko na nga kanina eh. It suits me, actually!”

Hindi nakasagot si Kuya.

“Isa pa, I won’t ask your permission. I will ask Daddy, instead.” At saka tumaas ang isang kilay ko.

“What…” iyon lang ang nasabi niya.

I can hear Andrew’s chuckle. I know he’s taking my side. Malapad ang ngiti ko sa kanya dahil sa pag-sang-ayon sa sinabi ko. Pero umayos siya sa kanyang pagkakaupo at tumikhim.

“Maybe, your brother’s right, Kith. Masyadong maiksi ang skirt sa’yo. Maybe you could request to make it longer.” Sabad niya sa usapan.

“How long, then?”

“2-3 inches below the knee?” he suggested?

Nangunot ang noo ko. “What? No way!” I lashed out.

Masyadong mahaba iyong sinasabi niya! I am joining the corps. The majorette is expected to wear shorter skirts! Kailangang agaw pansin din ako dahil I will lead the band. I will give the commands. Kaya dapat, ‘pag titingnan nila ako, alam nila agad na ako ang leader of the band.

“Nasa harapan tayo ng hapag, stop it, you two.” Saway ni Andrew sa amin.

Hindi kami natapos sa pagtatalo. Kahit nasa living room na kami at nanonood ako ng paborito kong series sa Ipad, Kuya Apollo keeps on whining about me joining the band. Hindi naman ako bothered sa susuotin ko. It’s still decent.

Legs ko lang naman ang makikita nila. They won’t be able to touch it! If boys will find me sexy, hindi ko na kasalanan iyon. They can drool with it all they want!

“I will also join the dance sport, Kuya.” I said, trying to change the topic because I’m tired of listening to his complains.

Kumunot ang noo niya. “That I will approve.”

Ngumisi ako habang nakatuon ang pansin ko sa Ipad ko.

“But you won’t join the corps.” Ulit niya.

Tinapunan ko siya ng tingin. “Sorry, Kuya Apollo.”

I stand up and gather all my things. Papasok na ako sa kwarto.

I smirked. “I already paid my fees.” I said playfully.

“Where did you get money for it?” tanong niya.

I shrugged my shoulders. “Hmm… Daddy.” I smiled wider.

Bahala siya. Kay Daddy ako nagpaalam, pumayag naman siya. If Kuya Apollo won’t give me what I need, kay Daddy ako hihingi.

I smiled sweetly at Andrew, too. He looked serious, though. Hindi na siya nakangiti at gumagalaw ang kanyang panga.

Weekends came, Austin and I decided to have a meeting in our place. Magbe-brainstorming kami para sa magiging presentation namin.

Andrew, for some reasons, often comes to our house. Si Kuya Apollo pa rin naman ang pakay niya. mukhang sa trabaho ang palaging rason ng pagpunta niya.

I told Austin to come here after lunch of Saturday. Katatapos ko lang kumain ng tanghalian. Nagre-ready na ako sa pwede naming gamitin. I brought my laptop and my portable speakers to the living room. Doon ko na lang siya siguro ie-entertain.

My phone beeped while I started to browse some videos online.

Austin:

Kith, I’m on my way. Do you want something to eat? I can buy food for us.

Nag-isip ako ng pwedeng ipabiling. Kaya lang, may pina-ready na akong meryenda kila Manang eh.

Ako:

It’s alright. May pagkain na tayo rito. But, if you want to buy more, nasa iyo na ‘yon.

I placed my cellphone beside my laptop and continued browsing. Nag-download na rin ako ng ilang videos para mapanood namin mamaya. Ilang sandali lang, muling tumunog ang cellphone ko.

Tumaas ang isang kilay ko nang makita kong dalawa ang text na na-receive ko. Isa kay Austin at isang galing sa unknown number.

Out of curiosity, I opened first the message from the unknown number.

Unknown number:

I’ll be coming to your house. I bought some fries for you. Do you like something to drink? O katulad din noong una?

Who could this be?

Pero bago pa ako mag-reply para tanungin kung sino siya, muli akong nakatanggap ng text sa parehong number.

Unknown number:

This is Andrew, Kith.

Para akong uod na binudburan ng asin dahil sa kilig na naramdaman! I remembered when he asked for my number. I didn’t think twice and gave it to him immediately.

Inayos ko ang aking salamin. Nagtipa ako ng reply. It should be neutral, hindi halatang excited ako sa text niya…pero hindi ko talaga mapigilan!

Ako:

Hi! Uh, anything. It’s on you, anyway.

I smirked when I pressed the ‘Send’ button. My lips pursed to hide my wild smile but it seems I can’t hide it. Kahit kagatin ko ang aking pang-ibabang labi, hindi ko pa rin maitago ang mga ngiti ko.

Inaamin ko naman sa sarili kong crush ko siya. He’s so handsome! Walang panama ang kakilala kong lalaki sa kanya. Bukod sa mature rin tingnan, pakiramdam ko, he can spoil me with everything I want!

“Miss Kith, may naghahanap sa inyo sa labas.” Magalang na sabi sa akin ng gwardya.

Nilingon ko siya at saka ngumiti. “Sino raw po, Kuya?”

“Austin Chavez raw.”

Tumango ako. “Sige po, papasukin niyo po. Classmate ko po siya.”

Itinabi ko muna ang cellphone ko at naghanda sa pagpasok ni Austin. Ibinalik ko muna ang atensyon ko sa pagre-research. Ilang sandali pa, kasama na siya ni Manang.

“Hi Kithin!” Nakangiting bati niya sa akin.

I smiled at him. “Hi! Dito na lang tayo sa living room.” Yaya ko sa kanya. I noticed that he’s holding a paper bag and a plastic bag with two cups of coke float on it.

“I bought food for us. Nuggets and floats.” Nakangiting sabi niya.

I pouted my lips. Andrew will be coming here, too. Buti na lang, he’ll bring fries for me.

Tinanggap ko iyon at inilapag sa center table.

“Thanks pero…hindi ka na sana bumili. May meryenda na akong ipinahanda, eh.”

He smirked boyishly. Napansin kong may dimple din pala siya.

I remembered Andrew again.

“It’s alright, Kith. We can eat it together. Kung kulang pa tayo, eh ‘di ‘yung pinahanda mo naman ang kakainin natin.”

Tumango ako. Maybe he’s right.

Nagsimula na kami sa pag-research. Tulad niya, may mga downloaded files na rin pala siya na naitabi para mapanood namin. We chose salsa, boogie, cha-cha and tango, iyon ang ipa-praktis namin para sa presentation namin.

“I’ll ask my cousin to edit us a song out of these for categories. Magaling siya! You’ll like it, too.” Austin said while looking at me.

Sumimsim ako ng float. “Sure, just tell me.” Nakangiting sagot ko.

Narinig ko ang pagbukas ng main door namin. Manang greeted someone. Hindi ko na iyon masyadong pinansin kaya patuloy lang ako sa paghahanap ng design ng damit na gagamitin.

“Nasa library po siya, Sir, tatawagin ko po ba o pupuntahan niyo na lang po?” narinig kong tanong ni Manang malapit sa pwesto namin.

Awtomatiko akong napalingon kay Manang. Kasama na niya si Andrew at may bitbit din siyang isang paper bag na may print na isang logo ng fastfood.

Nilapag ko ang inumin at tumayo para puntahan siya. I smiled at him widely. Sandali niya akong tiningnan at saka muling bumaling kay Manang.

“Pupuntahan ko na lang po siya sa library, salamat po.” Aniya.

Nang makalapit ako sa kanya, I smiled at him a bit. Nangiti rin naman siya. Pero hindi katulad ng mga naunang pag-ngiti niya sa akin, medyo tipid iyon at parang…may something.

Lumampas ang tingin niya sa akin. Nilingon ko rin ang direksyong tinitingnan niya. He’s looking at Austin whose looking at us intently already.

“Uh, Austin, this is Andrew. Uhmm…” how will I introduce him?

Lumapit si Austin sa amin. I can see Andrew’s blank stares towards him.

“Good afternoon po, Sir.” Magalang na bati niya sa kanya.

Tumaas ang kilay niya sa kaklase ko. I can only sense the brewing tension between them. Sa klase ng tingin ni Andrew, hindi ko alam kung nagagalit ba siya o wala lang siyang pakialam. Parang…naghahamon ng away. I don’t know.

Hinawakan ko saglit ang braso ni Andrew. “T-This is Austin, Andrew.” Turo ko sa kasama. “He is my classmate.” I stuttered.

I don’t know why my voice suddenly trembled. Iba ang pakiramdam ko. I felt like there’s a commotion inside my belly. Kinakabahan ako na pinagpapawisan, especially when I looked at Andrew’s face. He looked like he’s not interested while I introduce Austin to him.

Hindi niya sinagot si Austin. Instead, he looked at me.

Ang suplado.

“I brought food for you…alone.” Then he gulped. Inabot niya sa akin ang paper bag na may pagkain. Nang silipin ko iyon, it’s a large fries and a single tub of vanilla ice cream.

“Thank you!” I smiled at him.

His lips parted when he saw me smiled at him. Agad niyang iniwas ang tingin sa akin.

I’ll…I’ll just go to the library.” Paalam niya.

Hindi na niya ako muling tiningnan. Dire-ddiretso lang siyang umakyat sa hagdanan at iniwan na kami roon.