He's Inhumane (Tagalog)

Chapter 11

Ang natira nalang sa classroom ay ako at si Sherry. Umupo ako sa upuan sa gilid niya, at kami ay nag harapan. 

"Last Sunday, I was having a dinner with my family at a hotel." Umpisa ko. 

"That's good. After all, matagal na rin kayo hindi nag dinner together diba?" 

"Oo." sabi ko. "And then lumabas lang ako saglit para magpahangin. Then I saw something unexpected."

"Ano?" Tanong ni Sherry

"Nakita ko ikaw at si Sir Raikko magkasama. Together with the rest of the group na I guess pamilya ni Sir Raikko."

Sherry was taken a back. Hindi niya inakala na makikita ko sila.

"May tinatago kaba sa'kin?" Tanong ko kay Sherry na hindi parin naka nakapaniwala.

"Look, Jiane. Let me explain, it doesn't really mean anything. At wala akong tinatago sayo." 

"To be honest, I keep catching you na palagi kang naka tingin kay Sir Raikko. Akala ko na wala lang yun pero parang iba na yata nung nakita ko kayo sa restaurant. Kayo naba ni Sir? Sinong unang nagka gusto? Sherry, sabihin mo naman sakin." 

Sherry reached out for my hands at naramdaman ako ang lamig ng kamay niya.

"Promise Jiane. I don't see him in that way. In fact, nagkataon lang talaga na friends ang family nila Sir Raikko sa pamilya ko. It was suppose to be my Dad who would go there pero hindi siya nakapunta dahil he needed to go to the states during that day. Hindi naman pwede na we will just decline it just that. So we needed a representative to go there and that's how I ended up there eventually. So don't worry about it." 

Sherry is my good friend and I don't want to doubt her. People might think na I'm to exaggerated kahit wala naman kami ni Sir, pero iba lang talaga kasi ang feeling if may gusto ka sa tao at mas close pa sila ng kaibigan mo. Specially, if that friend is way better than you in any ways.

"Ok sige. Sabi mo eh. Pero basta ah, akin lang si Sir. I've been trying my best these days." I said to Sherry sa tono na parang pagod na.

"Oo naman Jiane. I support you. Basta wag kalang magpapahalata sa mga guro hah. Patay ka."

"Well of course. Hindi ako papayag na pupunta sa wala ang pinaghirapan ko noh." 

"Pero matanong ko nga lang sa'yo Jiane, ano ba ang nakita mo kay Sir Raikko na parang grabe ang hulog mo sa kanya? He's mean, arrogant and he is somewhat in humane! Wala siyang parte na magugustuhan ng normal na babae."

Ngumiti ako sa kanya

"Yan nga. 'Normal na babae.' Sadly hindi ako normal. Atsaka, hindi ko nga alam kailanan nag umpisa. Basta isang araw napagtanto ko nalang na may gusto na ako sa kanya."

"Ano ka, Masokista ka teh?" Sabi niya na pabiro.

"Hindi naman. Pero tingnan mo, kung masokista ako, at sadista si sir, edi perfect match kami diba?"

"Baliw ka pala eh. Sa lahat ng mga relationships, yan ang pinakaayaw ko." 

Tiningnan ko lang si Sherry na naka ngiti. 

"Sorry Sherry hah. I doubted you for a bit. E pano naman kasi!"

"Ano kaba Jiane, I understand. At ano kaba, hindi ko type si Sir Raikko. Hindi ako pumapatol sa guro."

"Ay waw! Wala kang pake kung guro tirada ko! Hindi lang kaya ako ang may gusto tiradahin ang guro." 

"Kung ayaw mo na merong mga babae na umaaligid kay Sir, pormahan mo na girl. Sabihin mo na ang nararamdaman mo." 

I smiled teasingly to her and pointed my index finger.

"Ano sa tingin mo, hindi ko pa nagagawa yan?  For your information, yan ang rason kung bakit nag eeffort ako sa walang kwentang lessons na toh noh!" 

"Wait, so you confessed?" Hindi nakapaniwala si Sherry sa sinabi ko nag she leaned closer to me.

"Aba oo naman girl. And if malaki scores ko this exam, I can have him--" 

"OFFICIALLY?!" Hiyaw ni Sherry at tinakpan ang kanyang bibig. 

"Tumahimik ka nga! Baka may nakarinig sa'tin!"

I leaned closer to her and were now close enough to gossip.

"Hindi pa officially but ony for a day. A WHOLE day. 24 hours. Wala akong oras na palalampasin. At sisiguraduhin ko na dadating rin ang araw na mapasaakin ang Raikko na yon!" 

Umupo na kami ng maayos at bumalik na kami sa aming usual distance.

"May plano kaba for that day?" 

"Of course. I've been thinking quite a lot kaya sa pwedeng mangyari samin."

"Hoy ano kaba Jiane! Ang talino mo sa mga bagay na yan pero sa studies hindi? Di ba pwede hatiin mo ang katalinohan mo sa kalokohan at sa akademika?"

I brushed her off.

"Tigilan mo nga ako. Basta! Hindi ako susuko hanggan sa mahulog loob niya sakin!" 

Tumayo ako at napatingin sa relo.

"Sh*t! Late na ko!!! Bye muna Sherry!"

"Huh? O-o sige! Ingat!"

Nagmamadali akong pumunta sa classroom at pag bukas ko ng pinto ay sinalubong ako ni Arthur.

"Huh?" Sabi ko

"O Jiane, tagal mo naman dumating." Sabi ni Arthur

"S-San ka pupunta?"

"Tapos na ko. Ang tagal mo eh." 

Dapat nenerbyosin nako dito pero napalitan ng kasayahan nung naisip ko na solo ko na si Sir.

"Ah, may ginagawa pa kasi ako. Sige Arthur mauna kana!"

Hinila ko si Arthur palabas at agad akong pumasok at sinara ang pinto.

"Aray! Hoy Jiane!" 

Hindi ko na inisip si Arthur pa sa labas at dumiretso na ako kay Sir Raikko 

"Hi sir." I said brightly 

Nag tatype lang si Sir Raikko sa laptop niya at hindi ako binigyan ng pansin.

"Umm, Sir?" wala paring sagot.

"HOY SIR!" sabi ko sabay pagsira sa laptop niya.

"HUH? Anong ginagawa mo?!" Galit na sabi ni Sir Raikko

"Ah, so you finally noticed me."

Tiningnan ni Sir Raikko ang kamay ko na nakapatong pa sa laptop niya kaya he slapped it away.

"Aray naman!" 

"Tumahimik ka nga Jiane. Ba't mo ba sinara laptop ko? Mayginagawa pa ako. Hindi kaba tinuruan ng manners? I mean, alam ko na bobo ka sa pag intindi pero pati manners hindi mo kaya tutunan?"

"Ang sakit mo talaga mag salita sir. Ano kaba, ikaw nga hindi mo ko sinagot when I greetes you. Ano, may manners ba ang hindi sasagot sa greetings ng iba hah?!" Sagot ko sa kanya

"Hindi ko namalayan na nandiyan ka pala."

"Hindi namalayan o sadyang hindi mo lang talaga gusto pansinin?" 

"Pwede ba Jiane, wala akong oras sayo kung ito lang ang pag-uusapan natin. Go to your seat and let's start this tutorial." 

Pumunta ako sa aking upuan at kinuha ang mga libro. Tumayo naman si Sir at umupo katabi ko. 

"Ang tagal mo naman dumating. You know the schedule. Ba't ang bagal mo?"

Tiningnan ko si Sir. "Bakit Sir Raikko? Sasabihin mo naman na bobo ako at pati orasan di ko alam basahin hah?" 

Sir Raikko tilted his head a little. 

"At ano naman ngayon kung sasabihin ko yan?"

I rolled my eyes. "Sungit mo sir."

We started our tutoring class at inilabas naman ni Sir Raikko ang ibang mga questionaire at more detailed notes.

Sinagutan ko naman ito at hindi ko na namalayan ang oras na lumabay.

Pagkatapos ko sa last question, I leaned back and spread my arms to stretch. Pagtingin ko sa tabi ko ay nakita ko nalang si Sir Raikko na nakatulog sa lamesa. 

"Ang de ja vu naman yata nito." I leaned not so closer to him at stared at him for a minute.

"Wala na akong sasabihin sayo wuy. Baka gising ka at nagpatulog-tulogan lang diyan." I waved my hand infront of him but there's no sign of waking up. 

"Ah basta. Kung ako ang tingin ko sayo, sa akin lang muna yun. Sasabihin ko nalang sayo kapag hindi kaan masungit sakin. kagaya dati." I smiled while looking at him.

"Kung gising ka, ang gusto ko lang sabihin sayo ay ang panget ng ugali mo, wala kang kasing sama, demonyo ka at please lang mahulog kana sakin sir."

Wala akong nakitang signs na gising siya o ano, kaya I leaned back and picked my phone. I opened at camera ang took a pic of him sleeping.

In this picture, he looks peaceful and gentle. I wonder kung kailan ko maranasan ang gentle side mo sir. 

Habang tinututukan ko ang litrato sa cellphone ko, nagising naman si Sir. I immediately offed my phone.

"Tapos kana?" 

"Opo Sir." 

Kinuha ni Sir Raikko ang papel at nagsimula na siya sa pag check. 

Tiningnan ko lang siya at naramdaman ni sir ang titig ko sa kanya. 

"Tigilan mo nga ako sa pagtitig Jiane." 

"Sorry Sir. Akala ko kasi may komentaryo ka nanaman sa sinabi ko." 

Tumigil si sir sa pag check at tumingin sakin. I smiled in response. 

"Bakit, ano ba sinabi mo?" 

"Ah, wala sir." 

"Bakit? May sinabi kananaman ba habang natutulog ako?" 

"Wala sir hah. Grabe kaya tukso mo sakin noon. Don't expect me that I will do something stupid again."

Tumingin siya sa papel at nag checking ulit. "You're dumb. Your specialty is to do stupid things." 

I looked at the corner with my arms crossed. "Sungit neto." 

Pagkatapos ng ilang minuto, Sir Raikko handed me my paper. 

"O." 

Tiningnan ko ang resulta at napahiyaw ako. "AHHH! PERFECT!!" I hugged Sir Raikko unconsciously dahil sa saya ko. Sa huli na ako naka realize sa nagawa ko at agad akong dumistansiya.

"Joke lang po yon. Walang halong malisya, sadyang masaya lang po talaga ako." I said defensively 

Unexpectedly he did not retort to me. 

"Wag kang nakakasiguro. Mas mahirap sa exam."

"I'll do my best." 

"Mabuti." He said in a low tone. "Sige na, makakaalis kana.

"Sige sir, Thank you!!" 

I packed my things and left the room cheerfully. 

"I guess giving him good grades is enough to show how he cares about me getting good marks...Quite different from my family." 

I feel a little sad but I decided to brush it off dahil ayaw ko ma spoil kaligayahan ko. I folded the paper and placed it on my bag. 

"Bukas na ang huling araw for me to study. I can't let my feelings and problems get a hold of me."