Medyo basa at hindi na suklay ng maayos ang buhok, may konting kusot ang uniporme at nagmamadali na pumunta sa classroom.
Ito ang umaga na pinagdaan ko ngayong araw na ito dahil nahuli ako ng gising. Hindi kasi tumunog alarm clock ko at naging mahimbing ang tulog ko sa aircon na kwarto dahil late na ako naka uwi at pagod ako galing paaralan.
Habang nagmadali ako sa classrom, tumungin ako sa bag ko at hinanap ko ang aking suklay dahil sigurado ako na ang gulo ng buhok ko.
After a while, nahanap ko na rin ang suklay ko, at nung kinuha ko na ito sa bag ko ay meron akong nabangga at natapon ang suklay ko sa sahig.
"Hala sorry!" sabi ko sa nabangga ko.
Tumingin ako sa kanya at isa siyang estudyante sa paaralan na ito. Ngunit hindi ko siya kilala at ngayon ko lang siya nakita. "Hala, sorry talaga." Lumapit ako sa kanya, and I tried dusting off his uniform when he batted my hand away.
"Aray!" sabi ko.
He looked at me irritatingly and he dusted the part of his uniform where I touched.
"Hoy, iniinsulto mo ba ako?" sabi ko sa kanya.
Tumingin siya sa akin at sinabing;
"Huwag mo nga akong hawakan. Binangga mo na nga ako at may pahawakhawak kapa...Ah, isa ka siguro sa mga fangirls ko noh? Hay nako, pwede ba tantanan niyo na ako? Hindi ako interesado sa inyo. Lalo na ikaw na bulok ang style mo para makita mo ako."
My eyes went wide with what he said and smiled irritatedly.
"Unang una sa lahat, wag kang feeling dahil hindi kita gusto! Ikalawa, hindi kita kilala! Pangatlo, wala akong pake alam sa iyo! At pang apat mukha kang paa!" Sigaw ko sa kanya
Natahimik siya at ngumanga. "Anong sabi mo?! Hoy babae, ang kapal ng mukha mong sabihin niyan sa'kin hah! First time ko na nainsulto ng ganito!"
"Ah ganun ba? Edi congrats!" Aalis na sana ako pero tinigilan niya ako.
"Hindi mo ba ako nakikilala?" Tanong niya sa'kin na hindi siya makapaniwala sa sinabi ko sa kanya.
"Bakit, kailangan ba kita makilala?" Sagot ko
"Dahan dahan ka sa binabangga mo hah! Ako ang anak ni Zacarias Aquilino, ang isa sa mga sikat na founder ng mga wine sa buong Asya!"
"Kahit nanay mo pa yang si Zacarias Aquilino na yan, WALA-AKONG-PAKE!"
I immediatly turned around and and my hair hit his face
"Hoy!" sigaw niya. Ngunit, hindi na ako tumalikod pa dahil wala na akong balak makita pa siya muli.
Fianally, I've arrived at my classroom and my classmates and teacher were staring at me. "Hi guys." sabi ko.
The teacher just sighed and she told me to try my best not to be late again.
I went to my seat and my teacher announced something to us.
"Okay everyone, now that we are all here, I would like to announce na meron kayong bagong kaklase na sasama sa inyo sa taon na ito."
When the teacher said that, I felt a bad feeling.
New classmate? Could it be na baka ang taong yun ay ang nakabangga ko sa lobby?
Hindi naman siguro. Hindi naman to drama na merong paganon na meeting diba?
I was so caught up with my thoughts na hindi ko na narinig ang sinabi ng teacher.
I was brought up to my senses when a heavy bag was placed loudly at my table.
I looked up and saw the owner of the bag...And guess what, its that bastard from before.
He sat beside me and placed his bag at his side.
"Musta." Sabi niya sa'kin in a sarcastic tone.
I looked at him for a bit and I rolled my eyes before looking front.
I was expecting that he will annoy me and find ways na magalit sa'kin yung teacher, but so far he's just listening properly.
Dumating na ang snacks time and he just left without saying anything to me. I felt relieved and Sherry went to me.
"Do you know that guy?" Sherry asked.
"No. But I heard na he's from a family of wine makers?"
"Yeah, they're really famous for it."
I just nodded.
"But alam mo ba Jiane na he's 2 years older than us?"
I was shocked by what Sherry said. "2 years?" I cleared up.
Sherry nodded. "You don't care about this stuff, but he's infamous."
I chuckled. "Ay talaga ba? Lr naman ng lalakeng yon. Para siyang yung mga characters sa story na pa bad boy bad boy tas crush ng mga babae...Kaya pala ang feeling at sama ugali."
"Masama ang ugali? Why, did he do something to you?"
"Not really. But I just don't like his vibes."
Biglang merong kumatok sa pinto at nakita ko si Sir Raikko na tinatawag ako.
Naalala ko tuloy nangyari kagabi at parang nabalik ang pagka hiya at asar ko sa nangyari.
I stood up and noticed Sherry looking at him silently.
Bago ako punta kay Sir, I leaned to Sherry first and said; "Akin lang siya okay."
Nung na realize niya ang sinabi ko ay she went flustered and I just smiled. I went to sir and he lead me to his classroom.
"Bakit mo ba ako pinapunta dito? Umaga pa lang ah."
"There's something I want to talk to you about." he said.
"Ano?" nung tinanong ko yan, tamang tama at nasa harapan na kami ng classroom niya at binuksan niya ang pinto.
Pagpasok namin...
"OH..MY..GOD..." I said annoyingly.
Nakita ko ang mokong na lalake na yun nanaman.
Nakita niya ako at pati siya ay nagtaka rin kung bakit nandito ako. Kaming dalawa ay tumingin kay Sir Raikko sabay tanong; "BA'T NANDITO ANG PANGET (BRUHA) NA YAN?!"
bago makasagot si Sir Raikko ay tiningnan namin ang isa't isa dahil sa narinig namin.
" 'Bruha' ?"
" 'Panget' ?"
"Tigilan niyo nga yan! Ano ba kayo, para kayong elementary." Sabi ni Sir Raikko
"Ba't ba kasi nandito yan?" tanong ng lalake
"Nandito siya for tutoring. Mababa kasi grades niya at bagsak palagi sa klase ko." Sagot ni Sir Raikko
I closed my eyes tightly
Nakalimutan ko na panget din pala budhi ng guro na ito.
Hindi niya naman kailangan sabihin na bagsak ako e! Ok na yung part na tutoring lang!
"Ah, bobo ka pala?" he said while having this 'looking down at me' aura.
"Narinig mo naman na bagsak ako diba? May matalino bang bagsak? Baliw ka pala e!" sagot ko
"Ano sabi mo?!"
Malapit na kaming magbangga pero pumagitna si Sir Raikko na mukhang na irita na ng sobra.
"Kapag hindi pa kayo tumugil sa kakaaway ninyo, I will file for suspension!" he said in a scary tone.
I stepped backward and raised my two hands, ear level. "Fine, I'll stop."
The guy stepped backwards too and just stayed silent.
"So starting today, you both will take tutoring classes with me every after 5 PM."
"Pero Kuya."
Tumingin ako sa lalake. "Kuya? anong relasyon niyo sir?"
"We're cousins." Sagot ni Sir.
"Ah. May pinagmanahan." I said in a low voice.
Sir Raikko just shaked his head a little and told us to be on time for tutoring.
After, The guy and me left the room and we were just silent.
I broke the ice and said; "Huwag mokong kausapin kung wala ka namang magandang sasabihin okay? And I don't like seeing you."
"Hoy, wala akong sinabi na gusto kita makita at kahit gusto ko pa na ilayo sarili ko sa'yo, magkikita parin tayo!" sabi niya sa'kin.
I rolled my eyes and continued walking.
"Ano ba pangalan mong bruha ka?"
I sighed heavily. "Jiane. Ikaw?"
"Arthur. Arthur Aquilino."
I stopped for a moment and turned to him. "Aba, pangalan palang mamahalin na ah."
"Aba natural. Mayaman kaya ako." He said proudly
"Mayaman din naman ako. Anong akala mo, ikaw lang ang pinag pala sa mundo?" he and I both started walking back to the classroom again.
The class resumed and the day just went by as it is.
Its going home time and I packed my things to go to Sir Raikko's tutoring. I saw Arthur packing his things and left the room. I followed going out pero I noticed na hindi siya a-attend ng tutoring. I don't know what's wrong with me, but I followed him secretly.
We somehow ended up on a street na tila maraming mga graffiti sa walls at nung huminto na siya sa paglalakad, I hid on a corner para hindi ako makita. I was just shocked that I saw gangsters slowly appearing surrounding him.
WTF? Anong nagyayari dito? Bakit ang raming mga gangster? Is he connected to them somehow? O hindi kaya gangster din siya? He was infamous right?!
I was anxious thinking about things nung nakita ko nalang nanagbakbakan sila.
Habang I was observing the situation, I noticed na Arthur was losing the fight and they are all punching and kicking him badly.
Hindi ko na kaya manood pa kaya tinapon ko ang bato na nakita ko sa harapan ko sa kanila at silang lahat ay napatingin sa'kin.
"Sino yang babaeng yan?"
"Aba boss, ang maganda ang babae na yan ah. Lakas benta natin sa kanya."
Kung ano na ang pinagsasabi ng mga gangster tungkol sa akin pero ang focus ko ay nakay Arthur na nagtataka kung bakit nandito ako.
"Anong ginagawa mo dito? Bobo ka talaga!" sigaw niya
"Natural, I was worried okay!"
"At ano naman ang magagawa mo sa worry mo dito? Pareho tayong malilintikan dito!"
"Ano kala mo sa'kin, sasabak sa giyera na walang alam? Diyan ka nagkakamali!"
I grabbed a metal rod and ran towards the gangsters.
Chill lang ang mga gangster dahil kompyansa lang sila sa'kin. But little do they know, I do martial arts and got the black belt at 10 and I am a good fencer.
I applied my skills to them, and I finished them all.
I breathed heavily at tinapon ko ang metal rod sa gilid at si Arthur ay naka tunganga lang sa'kin.
Nilapitan ko siya. "Hoy!" I said while snaping my fingers infront of his face. He went back to reality and was shocked. "Ang galing mo pala sa pakikipagsabak!" He looked at me admiringly. The trace of his attitude of me before at school are completely erased.
"Ano, bilib kana sa'kin?"
He nodded with a smile on his face.
"Akala ko ba infamous ka sa ano ano tas ganon lang pala performance mo?"
He did not reply and just looked down.
All of the sudden, a man's voice from behind was heard calling our names.
Nakita namin na si Sir Raikko pala yun at nakita ko si Sherry na nasa kanyang gilid.
"Anong ginagawa niyo dito?" tanong ko
"Pano niyo kami nahanap?" Tanong naman ni Arthur.
"Your gps on your phone Jiane was on, so we followed it since hindi kayo pumunta kay Sir Raikko at ang driver mo ay nasa school pa." Sabi ni Sherry
Sir Raikko looked around and understood the situation
"Alam ko na hindi to kaya lahat ni Arthur. Did you beat the rest Jiane?" Sir Raikko asked while looking at me.
I was suppose to be anxious since mapapagalitan ako, but I saw Sherry with him and parang ayoko sa thought na yun at gusto ko magpasikat ng konti.
I smiled to him and said; "Nope, I actually beat them all."
Sir Raikko just looked at me silently bewildered, when Arthur suddenly holds my hand and raised it to ear level. "Ang galing niya pala Kuya." Arthur said while smiling and Sir Raikko's attention went to him.