Mabilis akong sumilip sa bintana nang may marinig akong ugong ng sasakyan. Hindi ko alam kung bakit parang may tumusok na patalim sa dibdib ko nang makita kong halos sabay bumaba si Dani at Maia. Napahigpit ang hawak ko sa kurtinang hinawi ko. Dahil after ng nangyari sa amin ni Dani sa park ngayon ko lang ulit siya nakitang ngumiti. Iyon ang gusto kong mangyari. Iyong makitang muli ang ngiti niya. Iyong totoong ngiti. Pero bakit parang gusto kong umiyak? Parang gusto kong sugurin si Maia at sabihing wala siyang karapatan na pangitiin si Dani. Wala! Ako lang ang gusto kong nagpapangiti sa kanya. Napapikit ako ng mariin at naramdaman ko ang mainit na likidong nag umpisang umagos galing sa mga mata ko. This is my decision. This is my choice. But why does it hurts? Too much that its killing me
