Mapaglaro(R18) (Completed)

9 (slight)

Nagkasalubong tuloy ang mga kilay ko. Anong pinagsasabi nito? Nahihibang na ba siya para lang alukin ako ng ganoon? Bakit kaya ang lakas ng loob nito?

“You’re kidding right?” Pang-uuyam ko rito.

Unti-unti namang sumilay ang ngiti nito at bahagya akong guminhawa noon. Nagbibiro lang naman pala... bakit pakiramdam ko seryoso ito kanina?

“Seryoso ako, Roana...”

Napalis ang ngiti ko nang klarong marinig iyon. Seryoso ba talaga ito? O tulad lang no’ng una ay baka nga nakikipaglaro lang ito? Pagkatapos kay Lily, ako na naman ang inuuto.

“Mabuti pa, magpokus ka muna kay Lily. Hindi iyang nakikipaglandian ka na naman.” Irap ko rito.

Humalakhak na naman ito at naupo nang maayos saka muling tumitig sa akin. Waring binabasa ang nasa isipan ko gayong nangingiwi ako sa pinagsasabi nito.

Kahit sabihin pang matikas at gwapo si Tito Titus, hindi ko pa rin maaatim na patulan ito. Hindi talaga tama, saka... paano naman ang problema nito? Naiisip ba talaga nito o spare of the moment lang at ngayon nga’y ginaganahang makipagharutan. Di ko rin mawari ang sarili kung bakit sa halip na matakot ay lalo lang akong nagiging marupok at pwede naman akong magsumbong.

“Sige... pagkatapos ng kay Lily. I’ll focus more for you. Wag kang aalis ah?” Ngisi nito.

Umirap naman ako at pasadlak na naupo saka tumulala sa bungad ng kusina. Hindi ko alam kung anong ginagawa nina Pablo at Manang, hindi ko marinig o hindi ko rin masilip.

“Roana, no escaping...” sabi nito ulit na siyang ikinalingon ko.

Ngumuso ako. Lumabas naman ang mga ngipin nito sa kangingiti. Bakit kasi, ayaw tumigil ng isang ‘to? Di niya ba makitang naiilang ako at naiinis na rin? Kaya lang, naiinis nga bang tunay kung nananatili pa rin ako rito?

“Sige...” sagot ko na lang.

Mas lalong lumawak ang ngiti nito. Na hindi ko naman mawari kung para talaga saan. Hindi ko mabasa kung ano ang iniisip nito. Sadyang mapaglaro. Iba ang mga kislap ng mga mata nito sa tuwing napapasunod ako.

“Masarap akong magmahal, Roana. Hindi mababaliw ang mga babae kung hindi ako ganoon.” Mayabang na pahayag nito.

Sumimangot ako na ikinahalakhak nito. Naaaliw yata sa mga bagong ekspresyon ko. Akala niya yata hindi ko alam kung anong pinaggagawa nito rito. Sa unang sinabi pa lang ni Manang, no’ng una kaming nagkita, alam ko na kaagad na iba’t ibang babae ang dinadala niya rito. Baka nga umaangkat pa ng chics doon sa kabilang isla.

“Sana magkasakit ka ano?” Sabi ko na lang bigla. Pati ako nagulat sa sinabi ko. Ngunit isang tawa lang ang ibinigay nito.

“Hindi pa naman, Roana. Hindi naman ako ganoon kahayok para magkama ng kung sino-sino. Just a few from the girls I’d met.”

Hindi ko na yata kailangang malaman yon. Kakainis! Sige na nga, maniniwala ako. Sa nakita ko ba naman sa likod ng malaking bato na yon... parang nagdududa ako sa sinabi ni Tito Titus, papaniwalain ko na lang ang sarili.

“Hindi pa ba kayo maghahanda? May summon pa kayong kahaharapin.” Ngisi ko rito na bahagyang ikinapalis ng ngisi nito.

“Sasamahan mo ba ako?” Kunot noong tanong nito.

Ako na naman ang natawa, “Takot po ba kayo Tito?” Tukso ko rito na ikinatawa na lamang niya.

“I am not, gusto ko lang samahan mo’ko...”

Umismid ako. Maniwala! Takot nga siguro eh. Hindi naman kailangang nandoon ako. Ano naman ang gagawin ko roon?

“Bahala ka diyan, ikaw ang humarap niyan. Ikaw ang may gusto kaya dapat ikaw lang din ang dapat na sumipot. Bahala ka...” ulit ko rito. Tumayo na ako pinagpag ang suot. Tumitig siya roon. Ako nama’y pinagmamasdan lang siya.

“Isa pa nga pala, Roana... may isa pa akong gustong alukin.” Sabi nito.

Ngumunot ang noo ko. Ano na naman ba?

“Tutulungan kita sa lahat ng gusto mo, magpakama ka lang... sa akin.”

Nalaglag ang panga ko. Teka lang! Teka nga lang! Bakit parang naiba na naman ang ihip ng hangin?! Natulos na lamang ako roon. Unti-unting sumilay ang ngisi nito.

“Malakas talaga ang dating mo sa akin, Roana... hindi lang pagmamahal ang kaya kung ibigay... marami.” Alok nito.

Umiling ako at napapantastikuhang tinitigan ito sa malalim na paraan.

“Halika nga...” mwestro nito.

Umiling akong muli at humakbang ng isang beses paatras ngunit dahil mahahaba ang bisig ni Tito Titus ay hinila nito ako palapit sa kanya.

“Subukan mo lang ako, Roana. Siguradong hindi ka kakalas pa.” Ngisi nito at hinila ako sa gilid ng kusina. Doon sa bakanteng mesa at binuhat bigla na ikinagulat ko.

“T-teka lang... T-titoo...” sisigaw na sana ako para maalarma sina Manang. Kaso diniinan ni Tito ang bibig ko at tinakpan.

“Sandali lang ‘to Roana. Nabitin ako kahapon.”

This should be rape... oo yon ang dapat kaya lang mula sa pagkagulat ay namungay bigla ang mga mata ko. Ang init ng pisngi ko ganoon din ang gilid ng mga mata.

Bakit ramdam ko? Mula sa paghaplos ni Tito sa labas ng manipis kong t-shirt. Dito sa tapat dibdib ko. Hanggang sa bumaba at ibinuka nang pilit iyong mga hita ko at kinapa ang gitna. Saka may diniinan sa itaas. Nakukuryente ako. Literal. Dumaloy hanggang talampakan ko.

“Bumuka yata...” tukso nito. Tuluyan na ngang inalis ang pagkakatakip ng bibig ko. Narinig ko na lang ang paghila ng upuan nito. Sumilip ako sa ibaba. Kahit nanghihina. Di ko alam kung bakit ganoon. Bakit nga ba ako nanghihina?

Naalarma ako noong kinapa nito ang garter ng suot kong pyjama. Alam ko na agad na tulad no’ng una ay huhubarin nito ito. Inangat ko ang katawan. Nakasinghap. Ngunit agad ring napahiga ulit nang pinindot niya iyon ng mariin. Dumaloy na naman sa talampakan ko’t naghatid ng kuryente.

“This is your soft spot, Roana... malibog ka rin pala.”

Hindi! Hindi ako ganoon! Gusto kong magprotesta kaya lang diniinan niyang muli ang itaas na bahagi ng k**i ko’t dumaloy muli ang kuryente. Mas maintensidad kaya nanghihinang napahiga na lang akong muli. Naramdaman ko iyong paghila ng pyjama nito. Hinayaan ko na lang dahil ang totoo, tinamaan yata ako... ewan ko, hindi naman dapat. Kasi lintek, bakit ganoon at para akong nakikiliti kahit yon pa lang ang hinahawak ni Tito? Mahina ba talaga ako.

“Ang ganda talaga,” sabing bigla ni Tito Titus pagkatapos na ipatong ang isa kong paa sa ibabaw ng mesa.

Nag-init na naman ang pisngi ko ngunit ano bang laban ko? Kung pati katawan ko ang pumaubaya na’t heto at nakaba ang mukha ni Tito. Rinig ko na parang inaamoy niya. Kaya hiyang-hiya ako.

“Ang ganda-ganda nito, Roana. Pikit na pikit pa. At talagang puki ng isang dalagang hindi man lang nakaranas....”

Bastos! Bastos talaga! Pati bibig nito ang bastos. Nangingilabot ako. Naramdaman ko nga ang daliri nitong pinasadahan ang gitna ng k**i ko’t umingay. Oo maingay. Nanlalagkit ako. Kanina pa. Kaya kahit nagpoprotesta ang utak ko e napapikit na lang ako nang mariin. Ngunit muling dumilat at lumingon sa bungad. Paano kung mahuli kami?

“Hmm, amoy preska.” Bulong nito.

Ngumiwi ako ngunit napalis din iyon at napalitan ng pag-iinit ng muling pindutin nito ang kaninang nagpahina sa akin. Hanggang ngayon ganoon na ganoon pa rin ang epekto sa akin.

Bakit kaya?

“Yes Roana, you just came...” tukso nito.

Napaawang na lang ang labi ko. At lalong nagmalikot ng hindi na diin ang ginagawa nito roon kundi pabilog na haplos ng daliri nito. Napapaangat ako... nag-uunat ang mga hita ko. Nag-uumpisa na ring mag-iba ang klasi ng paghinga ko. Pigil at mabigat. Nakaawang na rin ang labi ko. Init na init ang pisngi ko’t ganoon din ang mga mata.

At napa-ahh ako nang mahina nang naramdaman ko iyong basang dila ni Tito. Ramdam ko talaga. Mula ibaba hanggang doon sa makulit nitong daliri. Ramdam ko. At rinig na rinig ko ang lagaslas. Bakit maingay?!

Paulit-ulit na paitaas ang klasi ng pagdila nito. Init na init na talaga ang pisngi ko. Naninigas na rin ang binti. At sadyang hindi ko na makilala ang sarili dahil sa pinaghalong kilabot at kaba. Kaya lang, si Tito nag-eenjoy sa pagdila. Dilang alam mong gigil na gigil. Dumidiin. At mukhang sinasama iyong malagkit na bagay na alam kong mula sa katas. Tumigil siya’t nagulat ako. Tumangila ito sa akin kaya naibaba ko ang mga mata. Para lang matitigan ang kumikintab nitong ituktok ng ilong at labi. Dumila siya’t lumunok kaya namilog ang mga mata ko. Naalarma. Ngunit nginisihan lang ako nito.

“Matamis-tamis, Roana... di tulad ng iba, mas matamis ka.”

Hiyang-hiya ako! Kaya lang dala ng panghihina ay hindi ko magawang manlaban. Nanginginig na ang binti ko. Ayaw tigilan ni Tito iyong nakausling bagay sa itaas ng aking k**i. Kaya nagdudulot ng hindi matapos-tapos na pangunguryente. Bakit kasi... alam na alam nito kung saan ang kahinaan? Ganito rin kaya ang ginagawa nito sa mga babae nito kaya parang mahihinang nilalang na basta na lang nagpapaubaya?

Si Lily?! Naalala ko iyong pamumungay ng mga mata nito. Ganoon din ba ako?

Tumayo ito ngunit hindi pa rin tinitigilan ang paghaplos doon. Kaya para akong naparalisado. Hindi ko magalaw ang mga binti, maliban sa pagkakaunat maya’t maya.

“I love watching you here, Roana.”