Chapter 20
Naka schedule na kunan ng utra-sound ang sanggol sa sinapunan ni Isabella.Kagaya ng naunang mga pagdalaw niya sa doctor, nagboluntaryo si Felipe na samahan siya sa pagpunta roon. Nang tawagin ng doctor ang pangalan niya, tumayo na ito.
Ilang sandali pa ay sinabihan siya nito na lumipat sila sa kabilang kwarto kung saan naroon ang ultrasound machine. Pagdating doon ay pinahiga na siya sa examining table. Inalalayan siya ng assistant nito, “Its ok. I’ve done these many times. Natatawa tuloy na sabi niya rito.
Mayamaya pa ay inutusan ng doktora ang assistant nito na patayin ang ilang ilaw. Iginalaw-galaw na nito ang aparato sa umbok ng tiyan niya.
“There it is.” Kapagkuwan ay bulalas nito.’There’s your baby.”
Malabo ang pigura pero pagkatapus may pindutin ang doctor ay unti unti na niya naaninag ang pigura sa monitor. Hindi niya maipaliwanag ang nadarama niya habang nakatingin siya sa anak niya. Para siyang maiiyak sa pinag halong lungkot at tuwa. Tuwa dahil nasasaksihan niya ang isang munting milagro at lungkot dahil hindi niya kasama ang taong dapat sana ay makakatuwang niya sa pagpapalaki sana sa kanilang anak.
“Malikot ang baby mo” sabi ng doctor niya.
Nakikita nga niya na panay ang kilos nito
“Gusto mo ba malaman kung lalake o babae.” Tanong nito
“Mas gusto ko yata na maging sorpresa na lang.” Naipasiya nito.
‘Then let it be surprise “ nakangiting sagot ng doctor.
“But doc, how’s the baby?’baling nito sa manggagamot.
‘As far as I can tell,the baby is doing fine.Kaunting panahon na lang ay hihintayin at masisilayan nyo na siya.”Would you like a copy of the video?”
“Yes”
“Ok, papagawan ko kayo ng kopya.Pwede ka na tumayo” sabi nito sa kanya.
Lumapit ang assistant nito at pinunasan ng tissue ang tiyan niya para maalis ang gel na inilagay roon kanina.
The days past quickly. Malapit na ang due date ni Isabella. Pinag handaan na niya iyon noon pa man. Kaya nag impake na siya ng mga gamit para bibitbitin na lang niya ang bag na iyon anumanng oras siya na kailanganin niyang pumunta sa ospital. Kasalukuyan siyang may idinadagdag na gamit sa loob ng bag nang may kumatok sa pinto ng kwarto niya.
“Tuloy’
“Ano ginagawa mo” tanong ni Felipe sa kanya
“Nag hahanda lang ako ng gamit ko. Baka biglang mag madali itong anak ko, eh, mataranta pa ako.
“Good thinking.” Anito Kung ako ang mag ayos ng mga gamit mo , eh baka kung ano pa ang madala ko.”Umupo ito sa gilid ng kama.”It is getting close, isn’t it?”
Nakangiting Tumango
“Nervous?”
Muli itong tumago. Pero hindi lang ang mismong panganganak niya ang pinangangambahan niya. Mas ang pagpapalaki nang magisa sa anak nil ani Renzo ang nagdudulot ng pag alala sa kanya.
‘Tandaan mo yung sinabi ko sa iyo.Nandito alng ako kung kailangan moa ko” anito na tila nababasa ang ipinag-alala niya.
“Ang dami mo nang nagawa para sa amin ng baby ko” wika nito
“And I keep telling you, I don’t mind.”
“Your such a good friend.” Inabot niya ang kamay nito.
“O,napapakunot-noo ka. May problem aba? Usisa ni Isabella sa kanya
“Wala” sagot nito
“Come on, you can tell me.” Malkaganti man lang ako sa lahat ng nagawa mo para sa akin.”Pang encourage nito.
“Wala talaga. I just had a hard day at work.” Sabi niya
“Bakit?”Ano nangyari?” usisa nito.
“Nagkaroon ng delay sa delivery ng mga materyales. Those kinds of things shouldn’t happen. Kapag malakihan ang proyekto,malaking pera ang katumbas ng mga gaoong bagay.
“Ano ginawa mo?”
“I had to fire someone. Hindi ko gustong gawin ang ganoon. Inaalala korin kasi ang mga taong dumedepende sa kung sino mang tatangalan ng pinag kakakitaan. Pero kailangan,eh. Hindi ito ang unang beses na pumalpak siya.”Nag pakawala siya ng malalim na hininga.
“Alam kong hindi mo gustong gawin iyon pero kailangan.Wala naman sigurong mali roon. Saad nito
“I guess so. Hindi lang maganda sa pakiramdam.”
“Dahil mabait kang tao.”
Nakangiting tumingin siya dito”You think so”
“I know.”
“Thanks”
“Oo pala.” May dala ako pizza.Kaya nga pla kita kinatok,eh,para tanungin kung gusto mo.”Sabi niya
“Oo bah.” I gained so much weight already. What’s a few more pounds? Nakangiti nitong sabi
“I keep telling you, you carry your weight well.” Sabi niya
“At parati ko ring sinasabi na bolero ka.”Natatwang ganti nito.
“Im not”
“Yes, you are. Hindi na ako magugulat kung malalaman ko na lahat ng niligawa mo ay napasagot mo.”You are such a charmer.
“It’s that a compliment? If it is, thanks” nakangiting wika niya.
“Totoo naman iyon eh. The way I see it, you can have any woman you want.”
They had lunch and then had a nap under the trees. May dalawang hammock na nakasabit sa mag magkalapit na mga puno at doon siya nahiga. Then a strange feeling woke her up. Akmang babangon siya nang maramdaman niya ang pagdaloy ng likido sab inti niya.
“Uh-oh” Manang Aida tawag niya.
Mabilis ito lumapit sa kanya.
Hindi binalak ni Isabella na pasamahin pa si Felipe sa delivery room. Panay panay na ang paghilab ng tiyan niya nang ipasok siya sa delivery room. Maya’t maya siyang napapasinghap sa subrang sakit.
Mabilis na dinaluhan siya ng doctor. Dumadaing siya sa subra sakit.Soon the pain were coming waves. Halos wala nang patlang ang mga iyon.
“Nakikita ko na ang ulo.” Anang doctor nan aka posisyon sa dulo ng kama.”Sa susunod na constranstraction ay itodo mo ang pag iri”.
Pagud na siya at nakakapanlata ang maya’t maya paghilab ng ng tiyan niya.
“Kaya mo iyan.We almost there” sabi ng doctor
“Nagbigay ng ibayong lakas sa kanya ang pag encourage nito sa kanya. Kasabay ng kasunod na constraction ay itinudo niya ang pag iri. Napasigaw siya sa subrang sakit. And then the pain level suddenly drop to zero,or close to it. Ilan sandali lang ay marinig na niya ang iyak ng isang sanggol.
“It’s a boy.” Pahayag ng doctor.
Naghalo-halo ang emosyon sa dibdib niya ,joy,regret,sadness ,gratitude mingled and intertwined with one another.
“Say hello to your baby.” Anang doctor.Inilapag na nito ang bata sa tiyan niya.
Tears flowed freely down her cheeks. Ramdam agad ang matinding pagmamahal para sa batang isninilang niya.”Renzo we have a baby boy” bulong nito
“My baby……..my baby……”paulit ulit na wika niya.
Ilang saglit na hinayaang manatiling nakadapa lang sa tiyan niya ang sanggol. Kapagkuwan ay kinuha muna ito ng isang nurse para linisin. Nakabalot na ito ng blanket nang ibalik ito sa tabi niya.
Dahil sa subrang pagud ay namigat ang mga talukap ng kanyang mga mata, ilang sandali pa ay mahimbing na siyang natutulog.
Papasok pa lang si Felipe ay naulinigan na niya ang iyak ng sanggol. It was a very welcome sound to him.
Imbes na mayamot ay napangit pa siya. Naging rason din iyon para bilisan niya ang paglakad.
Galing sa den ang iyak.Doon na siya tumuloy. Hindi siya nagkamali ng akala.Nandoon sina Isabella at si Remuz.”Remuz ang napili ni Isabella na ipangalan sa bata.
“Nagliligalig na naman ang isang iyan.Komento niya.
“Schedule niya ito para magiiyak. Sagot ni Isabella. Sa loob ng isang buwang nakalipas ay nakasanayan na nila ang pagliligalig ng sanggol kapag ganoon oras. “Pasensiya ka na”
“Wala kang dapat ipag pansesiya, kaya pala ako naparito para tanungin kita dun balak mo babalik sa Europe?”Sigurado ka na ba niyan sa plano mo?” tanong ni Felipe sa kanya.
“ Oo, hindi habang buhay ay magtatago kami ng anak ko.”Kailangan ko ng legal na pakikipaghiwalay kay Renzo, para Malaya na ako sa kanya.” Wika nito
“ Ikaw ang bahala, kailan mo balak aalis? Pwede kita samahan, matagal na rin ako di nakakauwi sa amin.” Anito
“Sa lalong madaling panahon, Felipe.” Para makapag umpisa kami ng anak ko panibago buhay.
“ Naririnig mo ba ako, Felipe? Tanong nito sa kaibigan na bigla napatulala.
“Huh, Oo friend” sasamahan kita. Sagot nito, naguguluhan dahil sa Nakita sa news tungkol sa kanyang half-sister at si Renzo.
*********
“ Sa tanawin ng maliit na bintana ng eroplano nakatitig si Isabella. A years ago lulan din siya ng eroplano, sila ni Felipe, patakas, gusto niya takasan ang kanyang kapalaran. Noon sila lang ni Felipe, ngayon tatlo na sila. Mabuti na lang mabait ngayon si Remuz. Hindi nag mamaktol.” Habang tuwa tuwa pinag-mamasdan ang anak.
“A penny for your though” untag ni Felipe sa kanya
“Nothing, ngit nito sa kanya. “Inisip ko lang na ganito din tayo noon, ngayon pabalik na tayo.
“He gave an amused smile, that made the handsome face even handsomer. Ang uri ng ngiti na hindi iilang babae ang mabibighani. Tall, fair,and handsome and gray eyes. At may kulay ang buhok na kung tawagin ay dirty blonde. Matipunong katawan na utang nito sa gym at regular na pangangalaga. Dahil sa origin Italian si Felipe, hindi maikakaila ang matangos at perpekto nito ilong.
Pinisil niya ang kamay ni Felipe na nakahawak sa kanyang kamay. Na para bang kumukuha ng assurance mula rito sa maaring kahihinatnan ng pag uwi nila pareho.
“Makalipas ang labintatlong oras ay lumapag sa Bodeaux airport ang eroplanong sinasakyan nila.
******
Ang Nakita ni Isabella sa resort ay ang kanyang halfsister na si Stefanie at si Renzo, she tried tempting Renzo that day , but he seemed to have no interest in her. Mali ang akala ni Isabella.
Iniisip ni Stefanie ang katutuhanan na kung ano meron ngayon si Isabella na dapat para sa kanya, gwapo at mayaman na asawa. Hindi siya masaya sa isipin si Isabella ang lahat nagtatamasa karangyaan na dapat ay para sa kanya.
“Iminungkahi mo ba kay Renzo ang naisip ko? Tanong ni Vicky kay Stefanie,Nasa lanai ang dalawa. ‘Yeah I sounded like stupid.”He laughed at me.” Wika ni Stefanie and stretched her body at the poolside.Malaking babae si Stefanie, prominente ang bone structures.Walang fats sa katawan,but she hated her body.She always wished that she was softer.more feminine na gay ani Isabella.
Kung mag papagupit naman siya ng buhok,mag mumukha siang lalaki.
‘Hindimo ipinili? Wika ni Vicky.na kahit kulubot na ang balat ay nagawa pang mag -two-piece bathing suit.
Nagsindi ng sigarilyo si Stefanie. Ayokong makahalata si Renzo mama. Sooner or later ay mare-realized naman tama ang mga sinasabi ko sa kanya tungkol kay Isabella.
“Tiyakin mol ang. Kinabukasan mo ang iniisip ko. That old man, hindi ako papayag na hindi ako makikinabang sa kayamanan niya. Kailangan mapunta sa iyo si Renzo.
‘Hindi ko maintindihan kung bakit walang nangyari sa inyo sa Resort. Palagi kayo magkasama,”wika ni Vicky sa anak.
Kaya nga mama, hindi ko pwede madaliin, alam ko kung ano ayaw niya sa babae. Nag hihintay lang ako ng tiyempo. Pag nangyari iyon wala ng babalikan pa si Isabella” sabay halakhak nito tuwa tuwa.
‘Kailan pa dating ang tyiempo mo na iyan?” Vicky snapped at her.
“Wala na si Isabella, wala siyang girlfriend, kami lang dalawa ngayon mama, malungkot palagi lasing.saan ba tutungo yun?” wika ni Stefanie
“Kung may patutunguhan kayo, sana ay noon pa kayo nakarating.” Paismid na sabi kay Stefanie.
Malalim ang hitit ni Stefanie sa sigarilyo. Naiinip na nga siya dahil kahit katiting ay hindi nagpapakita ng ibang motibo si Renzo sa kanya. Kahit ano pang aakit ang gawin nito. Balewala sa kanya. Ano pinakain ni Isabella dito nahulog ang loob nito sa kanya.”Ang kilalang playboy sa Alta Sociedad” palagi laman ng magazine, mapapasa-akin ka din.”
Isang maid ang lumabas. Telephone,Ma’am Stefanie. Si Sir Renzo. Tawag nito.
Mabilis na pintay nito ang sigarilyo at kinuha ang cordless phone sa maid.”Renzo,” aniya, kontrolodado ang emosyon.