The Substitute Bride

CHAPTER 19

Chapter 19

Sa subra pagud niya at kakaisip nakatulog siya,Nang magising siya ay papadilim na napabalikwas siya ng bangon, ng bigla siya tumayo medio nahilo siya, napaupo siya ulo, at sinapo ang ulo tumayo siya ulit ng bigla siya lamunin ng dilim.

“How’is she” tanong ni Felipe sa doctor,tumingin kay Isabella.Abut abot ang pag aalala niya.

Kanina,pagdating niya sa emergency room ng ospital ay pinalagyan agad ito ng suwero si Isabella. Kinunan ito ng Bp, sinilip nito ang mga mata nito  pati ang kulay sa galagid nito.All the while Isabella was mumbling incoherently.

Kailangan ito ma admit.Tinanong siya kung sino ang Ob-gyn nito. Sinabi nito na  si Dr.Perez. Ang problema hindi niya alam kung ano ang numero nito Sinabihan siya ng Doctor na subukan niyang kontakin si Doctor Perez at ng makausap ito.

Idineretso na sa isang pribadong kwarto si Isabella. Sinuri pa ulit ito ng doctor, nang nasa kwarto na ito.Kapagkuwan may isinulat ito sa chart. Nang matapus ito sa pagsusulat ay saka niya inusisa ito tungkol sa kalagayan ni Isabella.

“She is dehydrated. Parang anemic din siya siya base pa lang sa kulay niya.Kukumpirmahin ng CBC ang bagay na niyon.Hindi maganda iyon para sa isang nasa kalagayan niya.” Sabi ng doctor.

Hindi niya inaasahan na aabut sa ganito ang mga pangyayari. Kahit hindi sinasabi ng kaibigan ang saloobin nito alam niya nag luluksa pa rin ang kanyang puso ukol kay Renzo.

He Shuddered whe he recalled te phone call he receives from Isabella.Paulit ulit nito sinasabi nahihilo siya ito. Hindi na niya hiningi pa ang kumpletong detalye. Inalam niya kung nasa bahay bai to at pagkatapos ay dali-daling tumuloy ito sa room. Natagpuan niya ito sa kwarto.She was barely coherent.Pinangko niya ito at dinala na sa kanyang sasakyan.Isinugod niya ito sa pinakamalapit na hospital.What have you been doing to yourself, Isabella? Usal niya sa isip habang nakatuhay sa natutulog na babae. Ang laki ng inihulog  ng katawan nito.

He needs to be sure she would be all right. Ang ama nito ay wala pag mamalasakit sa kanya, maaga namatay ang ina nito. Ayon sap ag kakalam niya ay may ibang pamilya ang kanyang papa.

Basically, Isabella had no one tomlook after her Except him.

Easy does it.Ingat na ingat si Felipe sa pag-alalay kay Isabella sap ag-upo.

Pangatlong araw na nito sa hospital at Malaki na ang ibinuti ng kalagayan nito

Pero halata pa rin ang panghihina nito

Nakaugnayan na nila si Dr.Perez.Nakikipag coordinate ngayon ang espesyalista sa doctor na tumiitngin kay Isabella. Tama ang Initial na na diagnosis ng doctor sa hospital na iyon. Anemic ito kaya nahilo.

Nang magawang maupo na si Isabella ay ipinatong na niya sa harapan nito ang tray na naglalaman ng pagkain, isang basong juice, saging, pritong itlog at sinangag ang laman ng tray.

“Ang dami, kumento nito.

“Kailangan iyan para lumakas ka”.sabi niya Umupo siya sa gilid ng kama. “You need to get stronger.

Huwag mo ako alalahanin friend, may sarili ka din buhay,nakakahiya na sa iyo, baka amgtampo na ang girlfriend mo, ayaw ko magkasira kayo ng dahil lang sa akin. Sabi nito sa kanya

‘Hindi ka pwede mag isa ngayon, kailangan mo ng makakasama.You heard what the doctor said.Anemic ka kailangan mo ng pahinga”

“Parati nga ako nag papahinga” anito

“It’s not enough, obviously”

“It’s-----”

“Basically, you need someone to look after you”

Paliramdam ni Isabella ay hinang hina siya.Kasalanan niya iyon. She had been neglecting herself.Nagi guilty rin siya sa pagpapabaya niya sa sarili niya.

Rest Good food,peace of mind.Iyon ang mga bilin ng doctor kay Isabella.nang i-discharge na siya sa ospital.Si Felipe lahat ang nag asikaso nga kanyang pag aiis. Ayaw nito sabihin sa kanya kung magkano ang inabot ng bill niya sa hospital. Ipinahiram nito ang may edad nito kawaksi, para daw may kasama siya lagi. Ang laki na ng naitulong nito sa kanya.Tumuloy siya agad sa kwarto. Nakaalalay agad sa kanila ang kawasi nitong si Manang aida.

Malaki na inilakas ng katawan niya pero may mga pagkakataon pa rin na bigla siya nahihilo.

Nagawan na ng ilang test ng kanyang baby, so far, so good. Wala namang natuklasan kahit ano dito. Sana nga maging ok lahat.

‘Magpahinga ka muna.”sabi nito pagkatapus siya nito alalayan papunta sa kama. Mayamaya ay mag papaakyat ako ng makakain.

Tumango lang siya.Walang masabi sa pag aalaga sa kanya.Nahihiya na siya dito, pero panay ang giit nito na huwag na huwag siyang niya isipin yun.

“May kailangan lang ako icheck sa office,” ani chino

‘Please do what whatever you need to do.Ang laki na ng naging abala ko sa iyo.” Usal niya. She felt like crying.Pakiramdam kasi niya pabigat siya sa mga tao.

“Huwag ka mag isip ng ganyan,”sabi nito. Umupo sa gilid ng kama nito. Inabot nito  ang isang kamay niya.”Listen to me.You just concentrate on getting stronger.Iyon ang importante ngayon.Hindi ka abala sa akin.”

Malamlam na ngiti ang sumilay sa mga labi niya.”I’ll be cramping your lifestyle.” Salungat nito sa kanya

“You won’t .As if napakabohemyo ang lifestyle ko.I’m her if you need me.Huwag ka mag atubili sabihin sa akin kung may kailangan ka,okay?’Mataman siya pinagmasdan nito.”Okay”ulit nito ng hindi siya sumagot.

“Okay”

“Now wait here nag hahanda na si Manang Aida ng nakakain. Sandali lang iyon.

“Go ahead”aniya rito

Nang sumara na ang pintong dinaanan nito ay napangbuntung-hininga siya. Would the heaviness in her heart ever lifted again?’

Ilang minute pa ay tinawag na siya ni Aling Aida, sabi nito nakahanda ang hapunan. Sutanghon na may sabaw, may tortang talong at sinampalukan manok ang inihanda nito para sa kanya, Sabit nito kailangan niya ng sabaw para lalo siya lumakas.

“Thanks, sabi nito kay Felipe, kinabig siya nito at niyakap,hinaplos-haplos nito ang likod niya.”Everything will be okay.

Ramdam niya ay kahit paano ang paglubag ng kanyang kalooban niya dulot ng ginawa nito. She could not have asked for a better friend.

Marami Salamat” saad niya kailangang -kailangan niya ang Karamay sa mga panahong iyo. Mabuti na lang at nandoon ito. Handang dumamay sa kanya.

Noon naman nag ring ang cell phone nito

“Sagutin mo iyan at baka importante” ani Isabella 

“Excuse me” pasintabi niya rito saka niya hinugot ang telepono niya,

“Yes, Jana.” Sagot niya sa kabilang linya habang naglalakad papunta sa pinto.

“Ilang text na ang naisend ko, wala kang ni-replyan kahit isa.” Reklamo nito

“Sorry about that. I was busy.Nabangit ko naman sa iyo na tinulongan ko si Isabella diba?”

“You’re busy playing nanny to her, is that it?”

“Hindi sa ganoon pero…...”

“You what, go ahead. Do whatever you seem you enjoy doing. Kung wala kang oras sa  akin. I’d just fine someone who does have  the time.”Pagkasabi niyon ay pinutol na nito ang tawag.

“Argh!! Woman!! Parang gusto niyang maghanap ng leeg na pipilipitin. Marami na siyang nakakasalamuhang mga babae pero hangang ngayon ay hirap pa rin siyang intindihin ang mga ito. Kaya nga ba lalong timitindi ang paniniwala niya na mas makakabuti para sa kanya ang huwag na mag asawa.  Hindi niya ma-imagine ang sarili niya na napapatali sa isang babae habang-buhay.

Good food, and rest were all the things Isabella badly needed. Masusustansiyang pagkain ang laging hinahanda ni Manang Aida sa kanya. At tinitiyak nito kinakain niya ito, laking pasalamat niya sa kaibigan at pinahiram nito ang kanyang kawaksi. Kung wala ito, nandoon naman si Manang at ire-report ito tiyak sa kanyang amo kung hindi siya kakain.

Kahit paano may nakakausap.Kahit simpleng kaalaman na may ibang tao sa bahay ay nakakatulong sa kanya na huwag makaramdam ng subrang kalungkutan.

O, bakit bumangon ka na?’ Shouldn’t you be in bed.”? Tanong ni Felipe ng lumabas si Isabella sa komedor. Tumayo agad ito, sinalubong siya at inalalayan.

“Kakalyuhin na ang likod ko sa kakahiga.Bagot na bagot na rin ako.”Sagot nito

“Ang sabi ni Doc,mas maaganda raw iyong gumagalaw-galaw ako para maganda ang sirkulasyon ng dugo ko.

Pinasadahan siya nito ng tingin.

“I have to admit, you’re looking good.” Anito

Npangiwi siya. Bigla niyang naalala ang Nakita niyang repleksiyon sa salamin kaninang napadaan siya sa tapat ng full-length mirror na nasa kuwarto niya.

Malaki na ang kanyang tiyan.

“Nge! Para nga ako buteteng payat.

“Of course not. Totoo nga yata ang siansabi nil ana nagbu-bloom ang babaneg buntis.

“Talaga? Hindi ko nararamdaman na blooming ako.

‘Ako ang paniwalaan mo dahil ako nakakakita sa iyo.’You look good.”dagdag nito “Hindi ba Manang?’ baling nito sa kawaksi na kakapasok lang sa komedor.”May dala ito serving dish>

“Aba’y oo.”Pero dapat ay kumain ka pa, para lalo lulusog ang baby  mo.

“Baka naman magiging overweight na ako.”pabirong wika niya.

Pero kahit paano nasiyahan siya sa papering tinanggap niya. Sino naman babae ang hindi matutuwang mapuri.”Itatanung ko na rin kay Doc kung ilang pounds ang pwede kung idagdag sa timbang ko.”

“May doctor’s appointment ka,diba” ani Felipe

Tumayo siya”Mamayang ten”

“I’ll go with you”

“Nakau huwag na.Kaya ko naman.Magta-taxi na lang ako.”

Kinusot nito ang tainga nito.”Ha?Ano kamo?’ Wala akong marinig.Sasamahan kita”

“Ano ka ba?”Masyado na akong nakakaabala sa iyo.”

“Wala talaga akong marinig.Manang, Ikaw ba, may naririnig kang nagsasalita?” Tanong nito kay Manang Aida.

Tumawa lang ito saka umalis na ng komedor.

“Seriously, Felipe,huwag ka nang mag abala.”Saad niyta.

“Eh, sa gusto kong mag-abala,paano ba yan?

“Seriously rin, hindi ako mapalagay kung hindi kita sasamahan.So indulge me ok?”

She was so touched.Kung hindi dahil dito ay baka kung napaano na siya.She owed him si much.

“How are you feeling?” tanong ni Felipe kay Isabella ng nasa waiting room na sila ng klinika ni Dr.Perez.

“Ok ka lang ba? Hindi ka ba nilalamig?”

Maya maya pa ay tinawag na ang pangalan niya.Umakmang sasama ito sa kanya sa loob nang pigilan niya ito.

“A-ako na lang.Kaya ko naman na.”sabi niya rito.

“O-oh,okay.I’ll just wait here.”Umupo na uli ito.

“Sandali lang ako.” Aniya saka tumuloy na sa loob ng klinika.

Sinundan na lang ng tingin nito si Isabella.Itinuon na lang niya ang pansin sa magazine na hawak niya.Napailing siya nang makita na tungkol sa mga magulang ang mga topics doon. Hindi niya na imagine noon na mapupunta siya sa ganoong lugar at madadaanan ng mga nata niya ang ganoong klase ng babasahin.

He glaced around.Mga babaeng nasa iba’t ibang estado ng pagbubuntis ang mga nasa paligid niya. Ang iba ay nag iisa lang,ang iba ay may kasamang ina,kapatid o kaibigan. Ang ilan ay ang kanya-kanyang asawa ang kasama.

Ibinalik na lang niya ang paningin niya sa magazine na nasa kandungan niya kahit wala siyang kabalak-balak na basahin iyon.Maya maya ay nag virate ang cell phone niya. Kinuha niya iyon at binasa ang mensaheng pumasok doon. Kay Jana galling iyon. They brook off but now they are on again. Nagpaliwanag siya rito at tinangap naman nito ang paliwanag niya.She was the kind of woman who wanted a casual relationship. Nothing intense daw. And that was just fine with him.

Wer r u?

Nag reply siya.Doctors ofc.Isabella’s chckup

Devoted father b ang drama mo?

Devoted frend. Reply uli niya

Pag d k n bz kol me.

Sandali niya tinitigan ang mensahe bago niya isinilid uli sa bulsa niya ang telepono.

Mayamaya lang ay lumabas na si Isabella.

“O, ano sabi ng doctor? Salubong niya rito

“Ok naman daw ang baby”

“Talaga?” Nakahinga siya ng maluwag.Mabuti naman pala kung ganoon. May kailangan ka bang bilhing gamot o vitamins.?”

“Iyong dati pa rin.Ituloy ko na lang daw.”

“Pwede ka na raw ba mag lakad-lakad.?”Gusto ko sana dumaan tayo sa mall pagkagaling natin dito.

Natawa ito.”Oo naman.Malakas na ako. Sagot nito sa kanya.

Isabella POV

Sinabi ng doctor niya na wala na siyang problema sa kalusugan niya.Normal na ang blood count niya, hindi na siya nang hihina at malusog naman daw ang sanggol niya.Kung dati ay subrang nalulungkot siya na magkakaanak na wala si Renzo sa tabi niya, kahit papaano ngayon ay hindi na.Unti-unti na niyang natatangap na magmukmok man siya at umiyak buong araw ay hindi na niyon maibabalik pa ang pagsasama nil ani Renzo. Nakatulong sa kanya ang baby nasa sinapupunan niya at ang walang sawang pag suporta at pag -alalay sa kanya ni Felipe.

Atleast kahit hindi naging maayos ang pagsasama nil ani Renzo mayroon pa namang naiwan sa kanya na pagbubuhusan niya ng kanyang pagmamahal ----ang kanilang anak.

Hindi pa man lumalabas ang baby ay mahal na mahal na niya ito. Kaya laking pasasalamat niya andiyan lagi ang kaibigan niya handang damayan siya.

******

Ang laki na ng tiyan mo” pansin nito sa kanyang tiyan.

Malapit na kasi ang kbuwanan ko. At hindi naman ako hirap kumilos.Mabagal lang.Sometimes , I feel like a beach whatle.I even look like one.”

Pinasadahan siya nito ng tingin. “Nope,  Malayo ang histura mo sa balyena, Sa butete, pwede siguro.”Nakangisi nito sabi nito

“Heh! Ang yabang mo.” Lukot ang mukhang  sabi niya.

Sasagot pa sana siya pero bigla siyang napasinghap.

‘O,bakit?” nababahalang tanong nito

“Nothing,Sumipa lang si baby.”Masyado malikot siya.

Masaki tba pag ginagawa niya iyon.?”

“Hindi naman, nakakagulat lang kung minsan.