Burn Me In Heaven (Completed)

Chapter 1: The Deathly Beginning DUMADAING ng sakit ang kanyang katawan ngunit walang katapusan ang pagnanasang kanyang nararamdaman. Ganoon talaga marahil ang kamunduhan, hindi napipigilan lalo na't sadyang sabik din ang kanyang laman. Old habits hard to die. Hinahanap-hanap na iyon ng kanyang sistema, ang kaluwalhatiang hatid niyon. Subalit maluwalhati man iyon ay may bahid pa rin ng pagkakonsensya mula sa kaibuturan niya. Sapagkat isang piraso ng bahagi ng buong pagkatao niya ay nakararamdam ng paglabag sa mga bagay na sinasabing tama. Such an irony of life. Isang babae ang marahang lumapit sa kanya. Hubad sa kainosentihan ang anyo nito. Lantad na lantad sa kanyang mga mata ang katawan nitong tila inukit ng isang napakahusay na iskultor. Ang mukha nito ay puno ng sopistikasyon na may kalakip na bangis. Laksa-laksang bangis na ibinubuhos nito sa kamunduhan. "Javier..." mabining tawag nito sa kanyang pangalan. No one would ever think that she owned such delicate and tender voice by judging her looks and personality. She was a living contradiction. Pero ang sabi nito sa kanya ay siya raw iyon. "Tatapusin na ba natin ito, Vivian?" tanong niya na may dalawang pagpapakahulugan sa sinabi. Pagak na natawa ito. Dinampot nito ang latigong nasa isang upuan. "Alam mong nagsisimula pa lang tayo. It had been so long since the last time we made it. I'm craving for it to happen again." She smiled seductively and swayed the whip in front of him. He nodded. This will be the last time. He promised to himself. He was tired of being her s*x slave. Masyado na siyang nadudurog. Napakababa na ng tingin niya sa kanyang sarili. Gusto na niyang magbago habang may panahon pa siya. Habang kaya pa niya at may pagkakataon pa. Siguradong hindi papayag ang babae sa mga bagay na naglalaro sa kanyang isip. Sinubukan na niyang magpahiwatig dito ng kanyang mga plano at naroon ang mariin nitong pagpapaalala sa mga bagay na naibigay nito sa kanya. Ang kalahati niya ay lubos na nagpapasalalmat sa mga naitulong nito sa kanya at sa kanyang ina. She helped him study in one of the most prestigious schools in the country and provided him with everything he needed. She also helped his ailing mother by providing financial assistance for her medicines and treatments. Hindi birong halaga ang naigugol nitong salapi sa kanila kung susumahin ang lahat ng iyon. But half of him was mad and protesting. He was just her favorite toy so, she compensated him big. Kung may iba lamang itong makukuha na katulad niya o higit pa sa kanya ay siguradong itinapon na siya nito na parang basura at hindi na pinag-aksayahan pa ng pera. Hell, thanks for his gifted physique! Dahil lamang doon kaya nahalina ito sa kanya. Natakam itong subukan siya at nahumaling ito nang masimulang matikman siya. She was so vulgar she even professed it to him. But behind her explicitness lies unfathomable secrets. The woman was mystic, iyon ang tingin niya rito. "Ako lang ang isipin mo," she commanded, her voice became very authoritative. "Alam mong ikaw lang ang iniisip ko," anas niya, telling half of the truth. Yumuko ito upang sa gayon ay maging magkapantay ang mga mukha nila. "Look at me in the eyes, Javier and tell me you are desiring me and wanting me so badly." With no second thoughts, he followed her orders. He looked into her eyes intently and said, "I'm desiring you, Vivian and wanting you so badly." Halos idura ng kanyang dila ang mga katagang binitiwan. She laughed huskily. Her laughs filled the room. Kung pagiging sarkastiko man ang reaksyon nitong iyon ay wala siyang pakialam. He just wanted it over. She caressed his face and sat on his lap. Napaaray siya nang masagi ng balat nito ang mga sugat niya na ito rin mismo ang may likha. She was a sadist lover and a masochist. This little room they were in is part of her sacred fetish house. It was her lair for her carnal deeds, their place for their rendezvous. Ang lugar ang siyang piping saksi sa mga pinapakawalan nilang kamunduhan. At ayaw na niya sa lugar na kinasasadlakan niya. Kinamumuhian niya ang maliit na espasyo na iyon na inilaan para sa kanya ng babae. Tatakasan na talaga niya ito pagkatapos ng sandaling iyon. He knew she was powerful and rich she could easily find him and his mother. Subalit handa na niyang itaya ang sariling buhay at isugal ang kanilang kaligtasan kahit na pagiging makasarili ang bagay na iyon. Sadyang gustong-gusto na niyang makalaya sa mga galamay ng babae. "I told you to think of me," agaw nito sa mga isipin niya. May bahid na ng galit ang tinig nito. Ayaw sana niyang magalit ito sapagkat mas lalo siyang masasaktan sa pagniniig nila. "Iniisip ko lang kung paano kita paliligayahin sa iba namang paraan. Baka nauumay ka na sa mga lagi nating ginagawa," pambobola niya. "More wounds, more blood, more pain, more pleasure," she said almost emotionless na para bang ang mga sinabi nito ang pinaka-casual na bagay na maririnig. She just didn't know that it was the most ruthless words he had ever heard. Sa kabila niyon ay hindi siya nagpakita ng kahit na anong indikasyon ng kanyang tunay na nadarama. He smiled faintly. "Do whatever you want, then." Inabot nito ang dalawang posas sa sidetable at ngumisi. She handcuffed each of his hands and hooked it on the bed's post. Mabilis na nag-umpisa ito. Kumakaripas ang bawat galaw sa ibabaw ng kanyang kandungan. Tila nakikipagkarera ito sa hindi nakikitang sensasyon. She was over eager and impetuous. Hinaplos nang mapang-alab na palad nito ang kanyang balat at dinama lahat ng sugat niyang napakasariwa pa ng iba. Itinali nito sa kanyang leeg ang hawak nitong latigo at binitiwan iyon. Humigpit ang pagkakayakap nito sa katawan niya. Ibinaon nito ang mukha sa kanyang likod at balikat. Sinimulan nitong kalmutin ang kanyang balat, hiniwa ng mga kuko nito ang mga peklat na matagal-tagal na ring naghilom. Pinilit niyang huwag dumaing ng sakit at lumikha ng ungol ng pagnanasa. Mariin niyang naipikit ang mga mata upang hindi makita ang pagkagiliw sa mga mata nito at ang nasisiyahan nitong mukha. Subalit ilang segundo lamang ay naimulat niya ang mga mata nang lumabas sa labi nito ang dila nitong bumasa sa kanyang litid at galang-galangan. Ilang sandali pa'y ngipin naman nito ang sunod niyang nadama. At sa isang iglap ay bumaon iyon sa kanyang shoulder blade. Napasinghap siya at napahiyaw sa kirot na naidulot niyon hindi lamang sa kanyang katawan ngunit pati na rin sa kanyang diwa. After she nibbled his skin harshly she licked the fresh wound's blood with her cold wet tongue. He saw the satisfaction drew in her eyes and face. Subalit batid niyang kulang pa iyon para rito. Muling kumilos ang bibig nito at naglakbay sa kanyang dibdib. When she found her preferred part of his skin, she planted it with soft kisses and bit it slowly, torturing him. Her hands moved softly and in the next moment it was wild, brutal and savage. Nagpaulit-ulit ito sa mapanakit na paraan nito, sinugatan nito ang bawat balat na maibigan. Then suddenly, she screamed with rapt and pleasure. Ang akala niya ay tapos na ito sa kamunduhan nito subalit mukhang hindi pa ito kuntento. Tinanggal nito ang latigo sa leeg niya at umalis sa pagkakaupo sa kanyang kandungan. She swung the whip in the air and hit him rapidly on his body, repeatedly. He ached and cried for that excruciating pain she made him feel. Nang tila magsawa ito ay tumigil ito sa paghampas ng latigo. There was a smug look on her wickedly-beautiful face. Itinulak siya nito pahiga sa kama at muling kumubabaw sa kanya. Inayos nito ang pagkakapasok ng ari niya sa pagkakababae nito at marahas na umupo at tumayo ng paulit-ulit doon. Sa kabila ng sakit, ng pagkasulasok, ng panririmarim at ng galit ay naramdaman niya ang unti-unting pag-akyat ng sensasyon sa kanyang katawan. Pinuno niyon ang isip niya hanggang sa mabaliw siya sa nakaliliyong damdamin. Dumagsa ang mga kaiga-igayang emosyon na kumiliti sa bawat himaymay ng kanyang ugat. Subalit ang kaligayahang taglay niyon ay hindi ganap, mapait iyon sa panlasa at sikmura. That gnawing feeling in the pit of his stomach was insatiable. He was hoping for the savage ending. Sa wakas, matapos ang tila kay tagal na paghihintay ay dumating na ang pinakainaasam niya. It was the bitter-sweet taste of liberty. He just closed his eyes tightly while Vivian made a guttural sound in a very shrilling tone. Nang matapos itong umatungal ay nahiga ito sa tabi niya at mahigpit siyang niyakap. "I love you..." usal nito at sumiksik sa katawan niya. Napamaang siya sa sinabi nito. It was the first time she said it. She must be delirious or maybe he heard it wrong. "You don't mean what you said, do you?" paniniyak niya. Ayaw na niyang umasa pang mamahalin din siya nito kahit papaano. Ginawa na niya iyon dati. Tiningala siya nito. A simper was formed on her lips. "Of course, I'm not pertaining about you really. It's your body and the service it gives me. I feel fulfilled and satisfied. So, I love you for that..." anito at mas nagsumiksik pa sa kanyang katawan. Wala na siyang nasabi pa. Makaraan pa'y naririnig na niya ang mabining paghinga nito. Ni hindi man lamang itong nag-abalang pakawalan siya sa mga posas. She was so cruel. And for that, he would hate her forever. Makakaalis din siya at makakatakas sa poder nito. Balang-araw...   HINDI niya batid kung nasaang lugar siya at kung paano siya napunta roon. Ngunit pamilyar sa kanyang damdamin ang lugar na iyon. She felt nostalgic. That feeling made her wanted to cry. And she did. Suddenly, isang batang babae ang lumitaw sa harap niya. There was sorrow and horror in her eyes. Yet, she could sense her bravery and triumph. Gusto sana niya itong lapitan subalit isang lalaking nakahandusay ang lumitaw sa harap nito. She froze. Her eyes wide-shut opened as the girl stabbed the unconscious man several times. She didn't know where she conjured the knife, it just appeared from nowhere. She wanted to stop her, but she couldn't. Tila ba pipi siya ng mga sandaling iyon at walang maisatinig na kahit isang kataga. Napalugmok na lamang siya sa sariling mga palad nang masilayan niya ang palad ng batang babae na tigmak sa dugo. Hindi niya kayang pagmasdan ang karumaldumal na sandaling iyon. Ilang saglit pa siyang sumubsob sa kanyang mga kamay hanggang sa makarinig siya ng mga pamilyar na tinig. Nang mag-angat siya ng paningin ay nakita niyang may kasama na ang batang babae na isang matandang babae at isang lalaki. Their faces were overshadowed by light. Hence, they were familiar to her, but she couldn't remember who might they be. Hindi na niya napagnilayan pa iyon ng unti-unting magbago ang paligid. Gayunpaman ay pamilyar pa rin sa sa kanyang isipan ang lugar na iyon. She had been in that place before. She was sure of it. Biglang naglaho ang dalawang kasama ng batang babae. Pero ito ay ganoon pa rin ang ayos, duguan at tila estatwang nakatayo at nakatitig sa hangin. Isang batang lalaki naman ang sumulpot sa harap nito. Then, the ground she was standing on changed again, like it passed terraforming. Damuhan na ngayon ang tinatapakan ng kanyang mga paa at hindi na marmol. Punong-puno ng mga halaman at mga puno ang paligid. Nasa kakahuyan sila marahil. May kung anong pilit na sumisiksik sa kanyang isipan ngunit hindi iyon mabigyang larawan ng kanyang balintataw. Napakasakit niyon sa pakiramdam. Nakaliliyo ang dulot niyong kirot sa kanyang sistema. Napahiyaw siya sa dagsa-dagsang sakit na lumukob sa bawat ugat, laman at buto niya. Pagkaraan ng nakababaliw na pakiramdam na iyon ay muli siyang napatingin sa dalawang batang nasa harap niya. Napatda na lamang siya nang ihulog ng batang lalaki ang batang babae sa banging nasa likod nito. Sumigaw at tumakbo siya upang agapan ang pangyayari. Subalit huli na ang lahat. Bago pa man niya malaman ang susunod na mangyayari ay bigla na lamang siyang sinalubong ng rumaragasang tubig sa kanyang pagtakbo. Tila ba nahulog din siya sa bangin kahit hindi naman siya bumulusok paibaba. Kung kanina ay parang nanonood lamang siya ng isang movie scene at tinutunghayan lamang ang mga tauhan ngayon ay siya na mismo ang gumaganap sa mga eksenang nakita at naramdaman niya. She was drowning. Heavy water streams were fighting against her timid body. Sinubukan niyang kumapit sa mga bato subalit walang nangyari. Patuloy lamang ang tubig sa pag-agos sa kanya kung saan mang lupalop. Nangangaligkig na siya sa lamig, nangangatog na ang kanyang mga tuhod. Pulos sugat na rin ang kanyang katawan sa bawat pagbangga niya sa matatalas na bato. Namimigat na rin ang talukap ng kanyang mga mata. She could feel death. Pero bago pa man siya tuluyang malunod sa karimlan ay narinig niya ang tinig na sumigaw...   "HELP!" sinubukan niyang magmulat ng mga mata ngunit naging kaakibat niyon ang napakatinding kirot na mula sa kanyang sentido. Napaungol siya sa sakit. Tila pinapangapusan siya ng hininga. Sinubukan niyang igalaw ang mga kamay at nadama ang malambot na tela na sapin ng kanyang hinihigaan. Doon lamang tumigl sa paghi-hysteria ang sistema niya at tuluyang naimulat ang mga mata. There was a man standing in front of her. His green eyes were staring at her, wondering. Those eyes were the most brilliant pair of green eyes she had ever seen. His hair was lying on his shoulder blade gracefully. And he was half-naked, full of buff and posture. His body was wet all over of sweat or water. Kung anuman sa dalawa ay hindi niya maturol. Ang alam lamang niya ay tila ito diyos na nagbabantay sa kanya. O marahil ay ito ang sundo niya? Nasa kabilang buhay na ba siya? Kung oo ay malugod siyang sasama rito. Abruptly, the man looked scared. He was screaming for help, too. May tumugon naman sa pagtawag nito. Isang lalaking ubanin ang lumapit sa kanya. Ang una niyang naisip ay ang pumitlag ngunit wala siyang lakas. Hinayaan na lamang niya ito subalit natitiyak niyang lalaban siya kapag may ginawa itong labag sa pagkatao niya. Sinalat nito ang kanyang mukha, leeg at katawan na tila inieksamin siya. Nang tumigil ito sa ginagawa sa kanya ay binalingan nito ang lalaki kanina. Nag-usap ang mga ito. Hindi niya mawawaan ang mga iyon kahit magkakaharap lamang sila. Sinubukan niyang tumayo upang marinig nang maayos ang pinag-uusapan ng mga ito subalit agad siyang inagapan ng lalaki na mahigang muli. His palms were like blaze that warm her cold skin. Napaka-igaya ng haplos na iyon. Tila gusto niyang magpayakap dito at magpakulong sa matitipuno at maiinit na bisig nito. Was she still dreaming? Or hallucinating? "Huwag mong pilitin ang sarili mo kung hindi mo pa kaya." Sinira ng baritonong tinig na iyon ang mahikang bumabalot sa kanyang isipan. His voice was calm and taciturn but there was undeniable danger on it. Nang mabistahan niya ang mukha nito nang malapitan ay nakita niya ang warning look sa mga mata nito. Mga matang kakulay ng kalikasan. Deep green. "Who are you? Where am I?" tanong niya, nababato-balani sa kariktan ng mga mata nitong puno ng pag-aalala. "I'm Javier and he’s Dr. Desmundo. He's the one treating you. You are in my house. The hospitals are far from here so, we decided to wait for you to recover a little. It wouldn’t make you any better if we travel you in your bad condition," sagot nito, nakangiti ang mga labi. Mga labing tila ipinaglihi sa rosas ang kapulahaan. His lips were very sensual and masculine. Bawat katagang lumalabas roon ay tila may panghalina. Sadyang kay sarap nitong pagmasdan. Kung iyon ba ang tanging ipagagawa sa kanya sa buong buhay niya ay taus-puso niyang tatanggapin. Lord, she was thinking like crazy! Naputol ang kabaliwan niya nang muli itong magsalita. "How about you? What's your name? What happened to you?" sunod-sunod na tanong nito. She went dead still. Walang maarok ang isipan niya. Sino nga ba siya? Anong pangalan niya? Ano nga bang nangyari sa kanya? Bakit siya naroroon? Sumakit ang ulo niya sa pag-apuhap ng mga kasagutan. Napadaing siya ng sakit. She groaned wildly. She screamed. She cried. She became hysteric. Niyakap siya ng lalaking estranghero at kamangha-manghang kumalma ang kanyang natutulirong isipan. "Ssshhh... calm down... please, don't cry. You're scaring me, lady," alo nito, hinahaplos ang kanyang likod. She tried to answer between her tears. "Hindi ko alam kung sino ako. Wala akong maalala ni anuman..." she stuttered. Nagkatinginan naman ang dalawang lalaki sa tinuran niya. Parehong gulantang ang anyo ng mga ito. Walang nakapagsalita kahit sino. Patlang.