Love When It's Convenient

Chapter 7

Lumingon siya sa pinanggalingan kanina kung saan niya iniwan si Nick, nakatayo ito habang masama ang tingin sa kanila, muling tumulo ang kanyang luha nang mapagtanto na pinaglaruan siya nito, niloko siya nito katulad ng ginawa sa kanya ni Austin.

Bumaling ang kanyang dereksyon kay Austin ng dumukhang ito sa kanya upang abutin ang seatbelt at ikabit sa kanya, nawala ang atensyon niya kay Nick ngunit sa kanyang paglingon ulit dito wala na ito sa pwesto, hinanap niya ito ng kanyang mga mata ngunit hindi na niya makati.

Tila kinurot ang kanyang puso, muli ring nabigo sa pangalawang pagkatataon ang kanyang puso nagtiwala siya sa mga taong inakala nyang hindi siya sasaktan at mamahalin siya ng lubos, lahat ng ito ay pawang palabas pinaikot siya na parang isang laruan, ang pinaka masakit lang wala syang ibang ginawa kundi mahalin ang mga to ngunit ang kapalit ng lahat ay puro kataksilan.

Nakarating sila sa tapat ng kanyang bahay, agad nyang tinanggal ang seatbelt at bumaba, hindi na niya hinintay na pagbuksan siya ng binata ng pinto ng sasakyan, agad syang pumasok sa loob upang hindi na siya habulin at kausapin pa ng binata.

Pagod na pagod na siya sa lahat ilang beses nang nasaktan ang kanyang puso, akala niya magiging masaya at maayos ang lahat dahil ramdam niya na mahal rin siya ng binata ngunit hindi, pagod na syang makipagtalo, makipag kompetensya at higit sa lahat pagod na syang magmahal kung ang kapalit lang ay ang kasunungalingan at pagtataksil.

"Ate!" Salubong sa kanya ng kapatid, hindi na niya napigilan ang luha na kumawala sa kanyang nga mata, agad niya itong niyakap at umiyak sa balikat nito, naramdaman niya ang pag himas nito sa kanyang likuran habang patuloy sa pagtulo ang kanyang mga luha, hindi ito nagsalita o nagtanong, hinahayaan siya nitong ilabas lahat ng kanyang hinanakit.

Tahimik syang umiyak ng umiyak, nang mapagod sa pagluha pinahid niya ito humarap sa kapatid, ngumiti siya ngunit hindi umabot sa kanyang mga mata mababakas ang kalungkutan sa mukha nito muli niya itong niyakap upang iparating sa kapatid na ayos lamang siya at walang dapat na alalahanin.

"Kung ano man ang problema mo ate, alam kong malalagpasan mo!" Buong puso nito na sinabi sa kanya, tumango siya bilang pag sang ayon. "Kumusta kana, si baby kumusta?" Pagiiba niya ng usapan. "Ayos lang naman si baby ito lumalaki na!" Anito at hinimas ang tiyan. "Masaya ako para sa iyo!" Aniya sa kapatid.

"Isang taon nalang ate graduate na ako!" Ngumiti siya sa kapatid. "Pagbutihan mo, dahil hindi na para sa sarili mo kundi para na rin sa pamilya mo!" Paalala niya sa kapatid. "Opo ate!" Tumayo ito at nagtungo sa kusina, pinagmasdan niya ang kanilang bahay, maganda ito at malaki saktong sakto para sa pamilya na binuo ng kapatid niya.

Pagbalik nito may dala na itong isang baso ng tubig at inabot sa kanya, agad niya naman tinanggap at ininom, muling naupo ang kanyang kapatid sa tabi nito. "Ingatan mo ang bahay ah, alagaan at pahalagahan mo ang pamilyang binuo niyo." Aniya sa mahabang sandali ng katahimikan. "Oo naman ate pamana sa atin ito ni lola." tumingin siya sa kapatid. "Nasan si Ry?"u Tanong niya sa kapatid. "Pauwi na ate galing palengke." Sagot nito, tumango siya bilang sagot.

Napabuntong hininga siya saka tumayo at pumasok sa kanyang silid, inayos niya ang kanyang mga gamit, hindi niya alam kung saan na siya pupunta ngayon, sa bahay na ito wala na syang puwang pa para rito nais nyang ibigay sa kapatid tahanan, nang maayos nagtungo siya sa drawer kung na saan ang papel nang makuha lumabas siya ng silid sakto rin na dumating na ang kasintahan ng kapatid, tinawag niya ang mga to at pinaupo sa sala agad naman iniwan ng dalawa ang gawain. "Nais kong ibigay sa inyo ang bahay na ito!" Panimula niya, gulat na bumaling sa kanya ang kapatid. "Ate!" Gulat na sambit nito pati na rin ang kasintahan ay hindi alam ang sasabihin.

Ngumiti siya sa kapatid. "Bukas aalis na ako rito upang makagalaw kayo ng maayos, hindi ko pa alam kung saan ako pupunta para maghanap ng apartment." Patuloy niya, naluluhang tumingin sa kanya ang kapatid. "Hindi mo kailangan umalis, kasya naman tayo dito." Anito, umiling siya bilang sagot. "Mas okay na rin ito, dahil alam kong naiilang sa akin si Ry." Aniya, yumuko ito. "Sorry ate, pakiramdam ko kasi kakastiguhin mo ako lagi!" Anito, natawa siya sa sinabi nito. "Mabait ako Ry, basta mahalin mo lang ang kapatid ko wala tayong magiging problema." Aniya saka umaayos ng upo. "Ingatan niyo ang pamilya niyo!" Tumayo siya at nagtungo sa kusina sobrang bigat ng kanyang pakiramdam dahil sa mga nangyayari.

Kinuha niya roon ang alak pagkatapos bumalik sa sala. "Maginom tayo Ry." Hikayat niya sa kasintahan ng kapatid, kinuha nito ang alak sa kanya at ito ang nagsalin sa baso. "Makakaasa ka ate na mamahalin at aalagaan ko sila!" Tukoy nito sa kapatid at magiging anak. "Mabuti kung ganoon!" Aniya.

Buong magdamag silang naginuman ni Ry, wala naman nagawa ang kapatid ng maglambing siya dahil ito na rin ang huling araw na titira siya sa bahay nito, nakahinga siya ng maluwag dahil alam niya na mapupunta ang kanyang kapatid sa mabait at responsable na lalaki.

Ramdam niya ang matinding hilo kinabukasan ng hapon tila binibiyak ang kanyang ulo dahil sa sakit, tamad na tamad syang bumangon ngunit naalala niya na kailangan na nyang maghanap ng matitirhan upang kinabukasan makalipat na siya kaagad.

Matapos maligo agad syang nagbihis ng komportableng damit, kinuha niya ang pera na natitira sa kanyang aparador, binilang niya iyon at nilagay sa bag pagkatapos agad syang lumabas ng silid, nagpaalam siya sa kapatid na titingin ng apartment, pinigilan siya ng kapatid ngunit alam naman nito na wala itong magagawa sa kanyang desisyon. "Isama mo nalang si Ry, maghanap." Anito sa kanya. "Hindi na kailangan kaya ko na, mas kailangan mo ng makakasama rito." Aniya.

Nang masuot ang sapatos, muli nyang inaayos ang sarili at lumabas na ng bahay, naglakad lang syang upang masuyod ang buong lugar sa mga apartment, marami na syang napagtanungan at nakita, ang iba hindi pumasa sa kanyang panlasa ang iba naman ay masyadong maliit para sa kanya.

Sumasakit na ang kanyang paa sa paglalakad at malapit na rin mag gabi, umupo siya sa isang bench malapit sa park hinilot niya ang nananakit na binti, magpapahinga muna siya kahit sandali bago ipagpatuloy sa kanyang huling pupuntahan kapag hindi niya nagustuhan ipagpapatuloy na lamang niya ulit bukas ang paghahanap.

Inubos niya ang huling laman ng bottle water na nabili sa isang tindahan kanina bago itinapon, lumakad na siya upang ipagpatuloy ang pakay, tumanog ang kanyang phone kaya kinuha niya iyon. "Bakit?" tanong niya sa kapatid. "Nasan kana, anong oras na hindi kapa ba uuwi?" balik na tanong nito, napabuntong hininga siya. "Isa nalang at uuwi na ako bukas na ako tutuloy!" aniya. "Sige, hindi naman kasi kailangan na umalis ka!" Muling binuksan nito ang usapan na kanilang pinagtatalunan.

"Zia, diba napaliwanag ko na sa iyo!" tila nauubusan na rin siya ng pasensya sa kakulitan ng kapatid. "Ayaw ko lang na malayo ka sa akin!" Anito, napabuntong hininga siya. "Hindi habang buhay kasama mo ako, naiintindihan mo ba!" natahimik ang kabilang linya, hinintay nyang sumagot ngunit alam nyang umiiyak ito.

Inumpisahan na nyang maglakad muli, nagtanong tanong siya sa mga taong nakikita nyang naguusap sa labas ng bahay kung mayroon ba itong alam na apartment, laking pasalamat niya ng tinuro siya sa isang bahay na tapat ng kalsada. "Salamat po!" paalam niya sa mga to dali dali syang nagtungo roon. "Tao po!" tawag niya wala pang ilang sandali nang may lumabas.

"Anong kailangan mo?" tanong ng may edad na babae. "Nais ko po sanang magupa." Aniya saka ngumiti rito, tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa. "Ikaw lang ba?" tanong nito, tumango siya bilang sagot. "Halika!" Hikayat nito sa kanya papasok.

Pagkarating sa taas nakita niya ang apartment at pumasa ito sa kanyang panlasa, kaya agad syang nag down ng pera sa babae nang matapos sa kanyang pakay agad na rin syang umalis at babalik nalang kinabukasan.

Mas gusto nyang maglakad sapagkat nababawasan ang kanyang kalungkutan sa ganitong paraan, ayaw nyang magisip o ano pa man, sanay na siya sa ganitong sistema na laging niloloko, kailangan niya lang tanggapin ang lakad at saka umusad upang ipagpatuloy ang buhay.

Dumaan siya sa isang kainan dahil nakaramdam siya ng gutom, umorder siya ng pagkain at saka sinimulang kumain, pagkatapos agad na rin syang umalis upang umuwi, sa isang tindahan nakakita siya ng isang dress, natuwa siya ng maisip ang kapatid, pumasok siya at kinuha pagkatapos idinikit sa katawan, nang magandahan agad nyang binayaran.

Malalim na ang gabi ng lumabas siya ng shop, naghanap siya ng masasakyan ngunit parang suntok sa buwan kung sakaling meron mang dumaan, habang naghihintay naglakad na rin siya baka sakaling may makita syang transfo.

Huminto siya at lumingon siya sa pinanggalingan malayo na siya mula roon huminga siya at muling humakbang ngunit hindi niya inaasahan na may mabangga, nagkalat sa sementong kalsada ang kanyang pinamili. "I'm sorry!" Hingi niya ng tawad saka dinampot ang mga dala, tinulungan siya nito na mailagay lahat ng dala niya sa isang eco bag, nang matapos sabay silang tumayo. "I'm ... !" Nabitin sa ere ang kanyang sasabihin ng tutukan siya nito sa ulo.

Itinaas niya ang kanyang kamay, biglang nanginig ang kanyang kalamnan at mga tuhod, senenyas nito ang hawak na baril patungo sa isang madilim agad syang sumunod kahit pa tila ayaw humakbang ng kanyang mga paa.

Nagbabadya ang luha sa kanyang mga mata, ngunit wala syang magawa kundi ang sumunod, tinulak siya nito upang bilisan niya sa paglalakad nang makarating sa madilim na parte agad siya nitong kinabig upang halikan.

Hindi niya alam kung tama ba ang kanyang naramdaman dahil sa kabila ng takot at panginginig ng katawan namasa ang kanyang p********e dahil sa mainit at malamyos na halik nito.

Kasabay ng paghalik nito sa kanyang leeg ang pagbagsak ng luha sa kanyang mga mata. "Wag!" nanghihinang aniya sa lalaki.