Tulala ako habang kumakain. Ilang araw na magmula nang huling pag-uusap namin ni Kazimir at hindi matanggal sa aking isipan ang huling katagang binitawan niya.
"I don't need your opinion. Kung ayaw mo, wala akong paki alam. Ipagpapatuloy ko kung ano ang nasimulan ko."
"Hindi mo ako madadaan sa ganiyan, Gladys Sloane Sy Madrid."
Napalabi ako at iniyuko nang kaunti ang aking ulo dahil sa bahagya akong nakaramdam ng kung ano sa aking tiyan. Halos hindi na ako makatulog dahil sa mga sinabi niya sa akin at hanggang ngayon, naaalala ko pa ang kaniyang mukha kung paano niya iyon bigkasin.
"Gladys."
Napaangat ang aking ulo nang marinig ko ang aking pangalan. Ngunit nang makita kong lahat sila ay nakatingin sa akin ay bahagya akong natigilan.
Kasama namin sa hapag ngayon ang lalaking ipinagka
