Pagkatapos ng kainan nagpaalam kaagad si Rommel na aalis na. Tahimik lang siyang nakinig sa usapan ni Brian at Daddy nito. Nakikiramdam na lamang siya dahil simula nang dumating ito hindi man lang siya direktang kinakausap. Minsan matiim itong nakatingin at nangungusap ang mga mata nito. Kahit nga nang kumain sila sa dulo ito ng mesa umupo at parang nagmamadali sa bawat subo nito.
“Siguro dok kailangan ko nang madesisyon kung gayong laging ganito ang nararamdaman ko sa kalusugan ko.” ang Dad nito.
“Minsan po stress lang po iyan sa work, pero since last week po nakikita ko pung hindi po bumababa ang pressure ng dugo mo! I think we need to work it pagbalik natin sa Maynila.”
“Iniinom ko naman lahat ng gamot ko!
“I will subject you to several laboratories and test to determine the causes
