Love and War (OS#2)

Chapter 6

Nagising ako dahil sa matinding init ng araw na tumatama sa mukha ko. Nakakaramdam ako ng sobrang bigat ng ulo. Para akong nanlalambot na hindi ko maunawaan. Kaya hindi ko maiwasan mapasapo sa ulo ko dahil pakiramdam ko pinupukpok ito.

Paano kaya ako nakauwi? Hindi naman iyon ang unang tikim ko ng alak, pero pakiramdam ko nasobrahan ako ng malala. I slowly opened my eyes, and my first sight was blurry. Muli akong napapikit ng marahan.

I stayed my eyes closed for a while. Things that happened yesterday were so f*****g dump. I couldn't even know, why I felt this emptiness?

Since my mom died. Para akong iniwan sa gitna ng kadiliman at kahit saan akong dako tumakbo, wala akong liwanag na makikita. Ganito na lang ba ang kwento ng buhay ko.

I was so devastated when Papa slapped me twice. Napapagalitan ako at napapahiya pero hindi nasasaktan. Kaya parang dinurog ang puso ko ng gawin niya iyon.

Mapait akong napangiti. Kahit anong gawin ko mali sa kanya, o hindi man walang kwenta. I tried to be accepted but it didn't happen. Kaya tinigil ko na. Pero kahit ginagawa ko na lang lahat para sa sarili ko. Galit pa din sila dahil nagmumukha akong selfish sa tingin nila.

I suddenly felt the tears fall at the side my eye. Kaya mabilis ko itong pinunasan dahil hindi magandang ganito lang ang gagawin ko. Masyado akong emosyonal nakakasira ng araw pagganito agad ang bungad.

Pagdilat ko ng aking mga mata. Laking taka ko kung nasaan ako. Kaya mabilis akong napabalikwas ng ma-realize kong hindi ito kwarto ko.

Fuck! What things did I do last night? Tang-ina, bakit hindi ko maalala?

Kaya ilang beses kong pinukpok ang ulo ko para alalahanin pero---. Dahil doon parang nawala ang hang-over na nararamdaman ko

Mabilis kong kinapa ang sarili ko at nakadamit naman ako. Pero pagtingin ko sa sarili ko, iba na ang suot kong damit.

"T-teka! I-yong lalaking— no!... Hindi!" medyo tumaas ang boses ko dahil doon.

Pinakiramdaman ko ang nasa gitna ko at kinapa ko pa ito. Pero hindi naman siya masakit or what. Kahit paano nakahinga na ako ng maluwag na malaman kong hindi nakuha.

"Nasaan na ba ako?" usal ko rito.

Nagpasya akong umalis na. Kaya hinanap ko na ang damit ko kagabi pero hindi ko matagpuan. Pero iyong phone at bag ko nakita ko sa lamesa na nasa tabi ng kama. Pero deadbatt siya. Langya! where the hell am I?

Bago ako lumabas tinignan ko muna ako ang paligid. At wala akong nakita kahit sino. Nakapaa akong naglakad papalabas dahil pati heels ko hindi ko matagpuan.

Nang nilinga-linga ko ang kabuuan ng bahay, hindi mali mansyon ito. The whole place was combination of old and modern structure. Pero binalewala ko ang ganda ng paligid dahil kailangan kong makaalis dito.

"Magandang araw po. Ma'am, gising na po pala kayo." malumanay na usal sa likudan ko.

Dahil doon hindi ko maiwasan mapamura. "Fuck." mahina kong usal dahil roon. Marahan akong humarap rito.

Isang magandang babae ang bumungad sa'kin at may magandang ngiti ito.

"Saan po kayo pupunta, Ma'am?" curious na usal nito sa'kin.

Napangiwi na lamang ako rito. "Nasaan ako?" takang tanong ko rito.

Nagtataka naman itong tumingin sa'kin. "Po? Hindi niyo po alam kung nasaan kayo. Dinala po kayo rito ni Kuya Seb." paliwanag nito.

"Seb? Sinong Seb?" naguguluhan kong usal rito.

"Ma'am, si Kuya Seb po iyong may-ari ng bahay na ito." sabi nito sa'kin.

Fuck! Sinong Seb ba iyan? Hindi ako manghuhula. Anong katangahan ito, Sierra?

"I didn't know, who's Seb it was? I need to go now.. Just tell to that— whoever Seb he was, naalis na ko. I need to go right now." usal ko rito.

Akmang aalis na ako pero mabilis nitong hinawakan ang braso ko.

"Ma'am, hindi po kayo pwedeng umalis. Bilin po sa'min iyon." saad nito sa'kin. Bakit ba ayaw niya akong paalisin?

Napailing ako rito. "Hindi ako pwedeng magstay rito. I need to go." saad nito sa'kin. Huminga ako ng malalim bago ko siya tignan muli. "Okay! pakisabi na lang sa, Kuya Seb mo.. Salamat sa ginawa niyang pagtulong or what sa'kin." may diin ang bawat salita ko rito. Tang-ina! Hindi na ako natutuwa sa mga nangyayari sa'kin ngayon. Marahan kong tinanggal ang kamay nito sa braso ko. Pero umiling ito bigla sa'kin.

Muli nitong hinawakan ang braso ko, at humigpit ang pagkakahawak nito. Ayaw na niya akong pakawalan dahil doon. At nakakaramdam na talaga ako ng inis.

"Ma'am, hindi talaga pwede. Magagalit iyon paghinayaan kitang umalis."

Humugot ako ng malalim na paghinga dahil roon. At umayos ako ng tayo. Kalma, Sierra!

"Look, Miss. I need to go home. Kahit hindi ko alam— kung saang parte ako ng bansa dinala ng Kuya mo. Pero nakikiusap ako sayo. Pwede pauwiin mo na ako." hindi ko maiwasan maging mataray dahil doon.

Pero mabilis itong hindi sumang-ayon sa'kin. "Ma'am, nakikiusap po ako hintayin na muna na na'tin siya."

"No, I can't do that." saad ko rito.

Tinalikuran niya ko na siya at nagsimulang maglakad papalayo rito. Pero laking gulat ako ng may bumangga sa'kin dahil sa lakas noon pakiramdam ko babagsak ako pero hindi nangyari dahil mabilis niyang nasalo ako.

At pamilyar ang amoy na ito. Pagtingin ko kung sino? Putang-ina!

"f**k!" mahinang usal ko rito.

Napakunot naman ang noo nito. His smelled touch my nose. Napatitig naman ako sa kanya. He is cover by his sweat. Pero kahit ganoon ibang karisma pa din ang dala nito sa'kin. f**k!

"Kuya Seb." dahil sa pagtawag ng babae kanina sa kanya. Napagtanto kung sinong Seb ito.

Mabilis akong lumayo dahil doon pero nanatiling nakapako ang tingin nito sa'kin. The hell! parang nanlalambot ako sa mga titig nito.

"Y-you are the Seb— teka! Bakit ako nandito?" sinubukan kong kumalma.

Nakatingin lang ito ng seryoso sa'kin. "You asked me to bring you here at my house." deretsong usal nito sa'kin.

I asked him to bring me home? Anong kalokohan iyon?

Nangasim naman ang mukha dahil roon. In what I remember, wala akong sinabing ganoon kagabi. Hindi ko naman siya nakita kagabi doon, kaya paano nangyari iyon?

Tinawanan ko naman siya. "Bakit ko naman sasabihin— " natigilan ako ng may kung anong alala ang tumapik sa utak ko. Kaya naman napatigil ako dahil roon.

"I don't want to go home because--- I want you to take me home, Sebastian."

Tang-ina! Anong kagaguhan ang ginagawa ko kagabi?

"Did you already remember?" saad nito sa'kin.

Muli kong binalik ang atensyon ko sa kanya. At ng masalubong ko ang tingin niya. Bigla itong nag-iba, pakiramdam ko mahihimatay ako dahil roon.

"T-that's only mistakes." mahinang usal ko rito.

He smirked at me. "Mistakes— really I don't think so." he scanned me and bit his lower lip. f**k!

That brings something inside. Kaya mabilis kong niyakap ang katawan ko.

"A-anong ginawa ko gabi?" saad ko rito.

"You didn't remember. You were so wild." simpleng saad niya. Kaya naman nanlaki ang mga mata ko.

"W-wild... Siraulo ba tuktok mo! Hell! Ano sa tingin mo ang sinasabi mo." galit kong usal rito. Huwag mo kong gaguhin, Sebastian. I might asked you to take me home. Pero ibang usapan na ang iniisip mo.

"Let me help you to remember." mabilis nitong hinawakan ang bewang ko papalapit sa kanya.

Muling nanlalaki naman ang mga mata ko dahil roon. At tumindi ang kabog ng dibdib ko dahil roon.

"T-tang-ina! lumayo ka sa'kin." galit kong usal rito. Dinuro ko pa siya.

Pero ngumiti ito bigla, at parang nakuryente ang buong katawan ko. At doon ako nabingi dahil sa matinding kabog ng dibdib ko. Hindi ito kumakalma, bagkus para tambol itong kumakabog.

"Ang hilig mong nagmura." saad nito sa'kin.

"Pakialam mo!" usal ko rito.

Tinulak ko siya pero mas humigpit ang hawak nito sa bewang ko. Kahit pawisan ito ang bango niya pa din. At hindi ako nakakaramdam ng pandidiri kahit nararamdaman ko ang pawis nito sa balat ko. Teka nga!

"Don't shout." baritonong saad nito.

Pero tinulak ko siya. "P-pakawalan mo ako. Aalis na ako." saad ko rito.

He shook his head. "You can't go home."

"At bakit?" galit kong usal rito.

Buong lakas ko siyang tinulak kaya naman mabilis akong lumayo sa kanya. Ramdam ko ang panginginig ng mga tuhod ko dahil sa titig nito. Ano bang kalokohan ito?

"Aalis na ako." saad ko rito. Naglakad na ako papalayo sa kanya.

"You can't do that... I already said, you won't go home." kinilabutan ako sa paraan ng pananalita niya.

Pero binilisan ko ang lakad ko. Pagbukas ko ng front door. My jaw dropped for what I saw outside.

What the hell is this! Nasaan ba talaga ako!

Hindi ko lubos maisip saang lumaplop ako napunta. Isang malawak na lupain ang bumungad sa'kin. Hindi ordinary— kundi isang rancho.

Kahit nag-aalangan akong itapak ang nga paa ko. Pero gusto kong makaalis dito ngayon. Kahit hinihinala ako ng ganda ng buong paligid.

"Don't go outside." sigaw nito. Pero hindi ako nakinig bagkus mabilis akong tumakbo papalabas. I heard his voice shout my name. Pero hindi ko ito pinakinggan. Ang mahalaga sa'kin ngayon ay makaalis dito.

"Hardheaded, woman!" sigaw nito.

Patuloy pa din ako sa pagtakbo. Napalingon naman sa'kin ang mga trabahador. Pero wala akong pakialam ang mahalaga ngayon ay makaalis ako rito.

Nakakaramdam na ako ng pagsakit ng paa ko dahil sa pagtakbo pero hindi ko binigyan ng pansin. Gusto ko ng umalis sa lugar na ito.

I'm shocked when he grabbed my waist. "Bitawan mo ko." sigaw ko rito.

"No!" bahagya akong natakot sa boses niya.

Binitawan niya ako at bigla niya akong binuhat ng parang sako. Kaya naman pinagsusuntok ko ang likudan niya.

"Pakawalan mo na ako. Aalis na ako." galit na galit kong usal rito.

"Hindi ka uuwi. You begged me to take you home. Kaya hindi ka aalis rito." his voice sounds commanding me.

"Wala lang ako sa katinuan kagabi kaya ganoon." sabi ko rito.

"Still no!" saad nito.

Humiyaw ako ng malakas pero hindi siya natinag bagkus patuloy lang siya sa paglalakad. Parang wala lang sa kanya na buhay niya.

"I will sue you... This is kidnapping." saad ko rito.

"Just sue... Kahit samahan pa kita pero hindi ka aalis rito." matigas na usal nito sa'kin. Kita ang seryosong reaksyon nito.

"Putang-ina mo!" hindi ko mapigilan na sabihin sa kanya.

Natawa naman ito. "Your mouth was so dirty— I need to clean it, using my mouth." saad nito sa'kin.

Nanlalaki ang mga ko dahil roon. "B-bastos." saad ko rito.

"Ang bastos ang ginawa mo.. You f*****g run in front of my people without wearing a bra... You hardheaded, woman. You making me irritated." iritadong usal nito sa'kin.

He grabbed me nape and kiss me so deep. Napako sa kinatatayuan ko, at ramdam ko ang malambot niyong labi. f**k!

_______________________________________

so wild, Sebastian. Hope you will enjoy reading ❣️