I went immediately to the park as I followed my instinct.
Doon kasi kami lagi pumupunta ni Ada lalo na kapag she's not feeling okay or well. Kapag stress siya sa mga paper works at sa trabaho niya, doon talaga kami pumupunta.
I went off the car and find her.
"Ada!" sigaw ko sa pangalan niya habang hinahanap siya, kaso ay wala namang lumalabas na Ada.
Inikot ko ang buong park. Nagbabakasakaling makikita ko siya sa kahit isa man sa bench na nakikita ko.
"Adarina!" tawag ko pa rin sa kanya.
But no Adarina appeared.
No Adarina show off.
And I admit, I am really worried right now.
It's too much to bear with.
"Nasaan ka na ba, Ada?" tanong ko sa sarili ko habang patuloy na bumabaling sa buong paligid ng park still hoping na makikita ko ang figura niya.
