Iyon na ang huling pag-uusap namin ni Enzo. Pagkatapos kasi noon, umalis na kami ng resort papuntang airport. Hindi namin kasabay si Enzo dahil sa ibang eroplano siya naka-booked. Ang pagkakaalam ko, pagnakababa na yung eroplano niya sa Manila ay diretso na siya agad sa isa pa niyang flight patungo sa Paris. That's it! Kami naman ay kasalukuyang nakasakay na ng eroplano. As usual, mag-isa na naman ako sa inuupuan ko at sila naman ay pares-pares na nakaupo sa aking likuran. Ilang minuto palang ang nakakalipas simula nang lumipad yung eroplano ay mga tulog na agad yung nasa likod ko. Pati rin yung mga taong kasabay namin, halatang pagod at nanghihina. Sa lakas kasi ng aircon sa loob ng eroplano, makakatulog ka talaga.
Ako naman ay hindi makatulog dahil iniisip ko si Enzo. Habang inaalala ko
