MADELIN
Kinabukasan, ay walang patid ang iyak ko nang tawagan nga ako ni Luicke.
"Kaya nga ayaw kong malaman mo dahil alam kong iiyakan mo lang ako nang iiyakan." Ang nag-aalalang aniya sa kabilang linya.
"Sira ulo talagang Lannion, 'yon." He murmured.
"Nang dahil sa akin, napahamak ka. K-kasalanan ko lahat," tangis ko.
Narinig ko na naman ang pag-hissed niya tanda ng 'di niya pag sang-ayon sa sinabi kong iyon.
"Huwag ka nang umiyak, okay na naman ako ngayon at ilang araw na lang ay makakapasok na rin ako."
" Paano kung hindi ka tigilan ng grupo ni Tj?" hindi ko maitago ang takot sa boses ko. Pero narinig ko sa kabilang linya ang pagngisi niya.
"Huwag kang mag-alala. Hindi muna siya makikita sa schoonville kahit na kailan, at malabo rin na guluhin pa nila ako, they will just
